اخبار

دسته بندی ها:

نگاهی به تاریخچه کوئنیگزگ

نگاهی به تاریخچه کوئنیگزگ


  • 0

کویینزگ (Koenigsegg)

یک شرکت خودرو ساز سوئدی در زمینه خودروهای اسپرت است و کارخانه آن در شهر انگلهولم قرار دارد. این شرکت در سال ۱۹۹۴ میلادی تأسیس گردیده‌است. اولین خودرو ساخت این شرکت در سال ۲۰۰۲ مجوز تردد دریافت نمود و مدل سی‌سی‌اکس (به‌انگلیسی: ccx) از سال ۲۰۰۶ به بازار عرضه شد.

این شرکت سوئدی شهرت جهانی را در سال ۲۰۰۶ و پس از ساخت خودروی CCX بدست آورد. خودرویی تماماً دست‌ساز که شتاب صفر تا صد سرسام آور ۳٫۲ ثانیه ای آن بسیاری از رقبا را کنار زد. از این خودرو تنها ۲۹ دستگاه ساخته شد که همانند دیگر محصولات کوئنیگزگ تمامی آن‌ها دست‌ساز بودند.

محصولات این شرکت سوئدی به شتاب بالا، پایدار باورنکردنی و فرمان پذیری خارق‌العاده شهرت دارند. یکی از دستاوردهای اصلی محصولات کوئنیگزگ، کسب سریع‌ترین زمان لازم برای دست یابی به سرعت ۳۰۰ کیلومتر بر ساعت و مجدداً برگشتن به حالت سکون است. زمانی که همواره در کتاب رکوردهای گینس به نام کوئنیگزگ ثبت شده‌است.

یکی از آخرین ساخته‌های این شرکت سوئدی یعنی خودروی One:1 که تنها ۶ دستگاه از آن ساخته شد می‌تواند تنها در عرض ۲۰ ثانیه به سرعت ۴۰۰ کیلومتر بر ساعت دست پیدا کند. در ژوئیه ۲۰۱۵ این خودرو توانست در عرض ۱۱.۹ ثانیه سرعت خود را به ۳۰۰ کیلومتر برساند و به لطف دیسک‌های ترمز عظیم‌الجثه خود تنها پس ۱۷٫۹۵ ثانیه به حال سکون بازگشت. بدین ترتیب رکورد جهانی ۰ تا ۳۰۰ و ۳۰۰ تا صفر کیلومتر بر ساعت با دیگر توسط این خودرو شکسته شد.

این خودرو توانست رکورد سرعت بوگاتی ویرون را بشکند ولی شرکت بوگاتی قول داد تا در سال بعد، با ماشین جدید خود بوگاتی شیرون رکورد جدیدی به ثبت برساند. جدید ترین خودروی این قادر است صفر تا صد را در ۲.۸ ثانیه به ثبت برساند.

 


شما باید ابتدا وارد شوید، تا بتوانید نظر دهید.
نگاهی به تاریخچه فراری

نگاهی به تاریخچه فراری


  • 0

فراری، (به ایتالیایی: Ferrari)

شرکت خودروسازی ایتالیایی است، که در سال ۱۹۲۹ توسط انزو فراری و تحت نام اسکودریا فراری راه‌اندازی شد. این شرکت در سال‌های نخست فعالیتش به‌عنوان حامی مالی راننده‌ها و در زمینه طراحی و ساخت خودروهای مسابقه‌ای متمرکز بود و از سال ۱۹۴۷ تولید اتومبیل‌های جاده‌ای را با برند فراری آغاز نمود و امروزه در حوزه طراحی و تولید خودروهای سوپر اسپورت فعالیت می‌نماید.

سال ۱۹۶۹ شرکت خودروسازی فیات، اقدام به خریداری ۵۰٪ درصد از سهام شرکت فراری نمود، که در سال ۲۰۰۸ به ۸۵٪ درصد افزایش پیدا کرد. هم‌اکنون کمپانی فیات با در اختیار داشتن ۹۰٪ درصد از سهام فراری، مالک اصلی آن به‌شمار می‌آید. پیرو فراری (فرزند انزو) نیز ۱۰٪ درصد از سهام فراری را در اختیار دارد.

لوگوی شرکت

لوگوی شرکت فراری یک اسب سیاه در جلوی یک سپر زرد است، که در بالای آن سه رنگ سبز، سفید و قرمز بهمراه دو حرف اس (حرف نخست اسکودریا) و اف (حرف اول فراری) بر روی آن وجود دارد، که نمایانگر اسکودریا فراری می‌باشد، که این دو حرف، تنها در لوگوی اسکودریا فراری، دیده می‌شود و لوگوی شرکت فراری بدون حروف اس و اف می‌باشد.

در ۱۷ ژوئن ۱۹۲۳ در جریان مسابقه اتومبیلرانی منطقه‌ای ساویوو، در شهر راونا، انزو فراری موفق به کسب مقام نخست شد. پس از این مسابقه وی با مادر «فرانچسکو باراکا» (معروف‌ترین خلبان جنگی ایتالیا که در جنگ جهانی اول کشته شد) یعنی پائولینا باراکا ملاقات کرد. در جریان این ملاقات مادر باراکا، از انزو درخواست کرد، همچون فرانچسکو باراکا که تصویر اسبی را بر روی تمامی هواپیماهای خود ترسیم می‌نمود، او نیز این طرح را بر روی خودروهای مسابقه‌ای خود، استفاده نماید، تا برایش شانس بیاورد!

گرچه تفاوت‌هایی میان طرح فرانچسکو باراکا و طرحی که انزو استفاده کرد، وجود داشت، ولی این نظریه، نقطه آغازین طرحی بود، که وی برای برند شرکت فراری از آن بهره برد. برای نمونه باراکا از اسبی قرمز رنگ، با پس‌زمینه سفید که نمایانگر ابرها بود، استفاده می‌کرد ولی انزو تصمیم گرفت که برای نشان دادن اندوه درگذشت باراکا، رنگ اسب را، به مشکی تغییر دهد، همچنین برای پس زمینه، از رنگ زرد، رنگ منتخب شهر مودنا؛ که زادگاه انزو بود، استفاده نماید. در نهایت، در قسمت بالای این طرح نیز پرچم ایتالیا نقش بسته بود.

تاریخچه

در ۱۸ فوریه ۱۸۹۸، انزو آنسلمو فراری، در شهر مودنا کشور ایتالیا و در خانواده‌ای صنعتگر زاده شد. انزو در جوانی علاقه زیادی به تحصیلات رسمی و آکادمیک نداشت، ولی شیفته مسابقات اتومبیل‌رانی بود. او دوران سربازی را در جنگ جهانی اول آغاز نمود، ولی در حین خدمت در سال ۱۹۱۶ بر اثر شیوع بیماری آنفلوآنزا، به شدت بیمار و از سربازی معاف شد. در همان دوران، پدر وی نیز بر اثر همین بیماری، درگذشت.

بحران اقتصادی و مالی ناشی از جنگ، باعث شد تا شرکت خانوادگی آنها ورشکسته شود و انزو فراری پس از تلاش ناموفق برای استخدام در کارخانه فیات، در شرکت کوچکی به‌نام سی‌ام‌ان که در زمینه تبدیل انواع کامیون و وانت به خودروهای سواری فعالیت داشت، مشغول به کار شد.

فراری جوان، در سال ۱۹۱۹ با حضور در تیم اتومبیلرانی شرکت سی‌ام‌ان، وارد دنیای مسابقات رالی شد، ولی موفقیت چندانی کسب نکرد. وی در سال ۱۹۲۰ شرکت سی‌ام‌ان را، برای کار در شرکت آلفا رومئو ترک کرد و با تیم فرمول یک آلفا رومئو، توانست موفقیت قابل توجهی را در مسابقات محلی به دست آورد.

فراری پس از کسب موفقیت‌های متعدد، با علم به اینکه موفقیت وی در مدیریت تیم بیشتر از رانندگی حرفه‌ای است، در سال ۱۹۲۹ تیم اتومبیلرانی فراری را تاسیس کرد و از رانندگی اتومبیل‌های مسابقه دست کشید. تیم فراری توانست با بهینه‌سازی اتومبیل‌های ساخت آلفا رومئو به موفقیت چشمگیری دست یابد.

انزو فراری از سال ۱۹۳۸ رسماً به عنوان مدیر واحد تولید خودروهای مسابقه‌ای شرکت آلفا رومئو، منصوب گردید. همزمان با جنگ جهانی دوم، دولت موسولینی شرکت آلفارومئو را مصادره نمود.

البته تغییر چندانی در واحد سرپرستی فراری پدیدار نشد و تیم فراری که بر اساس قرارداد با آلفارومئو تا چهار سال اجازه شرکت در مسابقات را نداشت، موقتاً تغییر نام داد و مدتی به ساخت ابزارآلات و قطعات هواپیما مشغول بود. در طی این مدت اتومبیل مسابقه‌ای «تیپو ۸۱۵» را نیز عرضه کرد، که با توجه به محدودیت فوق، در مسابقات بسیار کم فروغ ظاهر شد. کارخانه کوچک فراری در سال ۱۹۴۳ به شهر مارانلو نقل مکان نمود. با وجود بمباران و تخریب کامل در سال ۱۹۴۴، کارخانه فراری از نو ساخته شد و فعالیت خود را از سال ۱۹۴۶ از سر گرفت.

در همان سال فراری تصمیم گرفت خط تولید خودروهای اسپورت غیرمسابقه‌ای را جهت کسب سود مالی لازم برای تامین بودجه تیم فراری افتتاح نماید. در همین راستا شرکت خودروسازی فراری در سال ۱۹۴۵ تاسیس گردید. اولین خودروی غیرمسابقه‌ای فراری در سال ۱۹۴۷ با نام اس۱۲۵ عرضه شد. این اتومبیل مجهز به موتوری ۱۲ سیلندر بود، که فقط ۱۵۰۰ سی‌سی حجم داشت.

این خودرو در روز یازدهم ماه مه همان سال، توسط «فرانکو کورتزه» در پیست پیاچنزا آزمایش شد و دو هفته بعد، قهرمانی جایزه بزرگ رم را به دست آورد. دیگر اتومبیل‌های فراری سمبل زیبایی صنعت خودروسازی شده بودند که این امر حاصل به خدمت گرفتن طراحان و استودیوهای طراحی معروف ایتالیا بود.

پس از به ثمر رسیدن سرمایه‌گذاری‌ها و سرازیر شدن درآمد حاصل از تولید خودروهای غیرمسابقه‌ای، درخشش خودروهای فراری در مسابقات جهانی آغاز شد. تیم فراری در سال ۱۹۵۰ در مسابقات فرمول یک شرکت کرد و اولین پیروزی خود را در سال ۱۹۵۱ در جریان مسابقه بزرگ انگلستان به دست آورد.

سال بعد آلبرتو آسکاری راننده معروف آرژانتینی، اولین مدال قهرمانی جهان را، برای فراری کسب کرد و بدین ترتیب، روند موفقیت فراری آغاز شد. تیم فراری که قدیمی‌ترین تیم فرمول یک به حساب می‌آمد، تقریباً تمام رکوردهای فرمول یک، از جمله ۱٥ عنوان قهرمانی رانندگان و ۱٦ عنوان قهرمانی خودروسازان را، به دست آورد. موفقیت این تیم مرهون جدیت و جسارت مردی بود که تا هنگام مرگ در سن ۹۰ سالگی همچنان مدیریت تیم خود را در دست داشت.

آلفرد فراری پسر انزو، در سال ۱۹۵۶ در سن ۲۴ سالگی درگذشت و پس از مرگ او، انزو بیش از پیش گوشه‌گیر شد و تا پایان عمرش، در غم از دست دادن فرزندش، همواره عینک آفتابی به چشم داشت، ولی هیچ‌گاه عشق و علاقه به اتومبیلرانی را از دست نداد و تا آخرین لحظات مشغول اداره تیم خود بود.

وی به دلیل مشکلات مالی، بالاخره در سال ۱۹۶۵ مجبور شد اندکی از سهام فراری را به شرکت فیات بفروشد. میزان سهام شرکت فیات در سال ۱۹۶۹ به ۵۰٪ درصد افزایش یافت.

در سال ۱۹۸۸ سهام شرکت تقسیم شد و فیات ۵۶٪، بانک ایتالیاییمدیوبانکا ۱۵٪، بانک آلمانی کومرزبانک ۱۰٪، برادران لیمن ۷٪ و پیرو فراری (پسرخوانده انزو) ۱۰٪ از سهام شرکت را در اختیار داشتند. در سال ۲۰۰۸ فیات، سهام شرکا بجز پیرو فراری را خریداری کرد و میزان سهام آن به ۸۵٪ درصد افزایش یافت. در حال حاضر کمپانی فیات ۹۰٪ درصد از سهام فراری را در اختیار دارد و پیرو فراری نیز همچنان مالک ۱۰٪ درصد از سهام شرکت می‌باشد.

در ماه مه سال ۲۰۰۹ یک نمونه «تستا روسا» مدل ۱۹۵۷ فراری در مارانلو، ایتالیا به حراج گذاشته شد و به مبلغ ۱۲ میلیون دلار فروش رفت، که در آن زمان یک رکورد محسوب می‌شد.

اکثر اتومبیل‌های فراری، امروزه به رنگ قرمز تولید می‌شوند، که این به پیشینه فراری در مسابقات و زمانی که فدراسیون اتومبیلرانی، قرمز را به عنوان رنگ کشور ایتالیا تعیین کرد، بازمی‌گردد.

انزو فراری به پاس خدمات شایسته و کسب اعتبار برای کشورش به دریافت عالی‌ترین نشان‌های کشور ایتالیا؛ از جمله شوالیه و فرمانده نائل گشت و علاوه بر آن چندین لقب افتخاری در دیگر کشورها را نیز دریافت نمود.

امروزه شرکت فراری علاوه بر تولید خودرو برای مسابقه و جاده، به شرکت تجاری بازرگانی بزرگی تبدیل شده، که دامنه متنوعی از محصولات شامل عینک، عطر، لباس، دوچرخه‌های پیشرفته، موبایل و حتی کامپیوترهای همراه را به بازار، عرضه نموده است. این شرکت با بیش از سی هزار کارمند، در سال ۲۰۱۱ میلادی درآمدی بالغ بر دوازده میلیارد یورو کسب کرد.

مسابقات اتومبیل‌رانی

در سال ۱۹۴۷، اولین اتومبیل جاده فراری با نام فراری ۱۲۵ اس طراحی و روانه بازار شد، که به دلیل طراحی زیبا و همچنین قدرت بالا مورد توجه قرار گرفت.

در سال ۱۹۶۱ این شرکت با مشکلات اقتصادی شدیدی دست و پنجه نرم کرد و همچنین به مقابله با شرکت قدرتمند جگوار کارز پرداخت، که در نهایت با کمی کمک فیات توانست از این مرحله به سلامت بیرون بیاید.

در سال‌های ۱۹۶۳ تا ۱۹۶۷ شرکت آمریکایی فورد با تولید سری فورد شلبی و فورد موستانگ تقریباً بسیاری از بازار کلاس اسپورت را در دست گرفت. سپس فراری با طراحی مدل‌هایی همچون دینو، فراری جی‌تی و فراری جی‌تی‌او توانست بازار را به نفع خود برگرداند.

البته در طی این سال‌ها شرکت فورد با اتومبیل فورد جی‌تی۴۰ خود به 6 سال قهرمانی پیاپی فراری در مسابقات لمانز پایان داد و تقریباً تمام کاپ‌ها را برد تا حتی تیم پورشه هم با بهترین اتومبیل خود یعنی پورشه ۹۱۷ نتواند کاری بکند. همچنین در سالهای ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۱، شرکت پورشه با مدل‌های ۹۰۸ و ۹۱۷ خود بازهم مسابقه‌ها را واگذار کرد، اما در یک مسابقه شرکت فراری با اتومبیل خود یعنی ۳۱۲پی توانست مسابقه را ببرد.

در سال‌های ۱۹۷۲ و ۱۹۷۳ بازهم ۳۱۲پی چند افتخار دیگر برای فراری کسب کرد تا یکی از به یاد ماندنی ترین و بهترین تولیدات فراری باشد. از آن به بعد فراری از مسابقات لمانز کنار کشید و تمرکز خود را روی مسابقات فرمول 1 قرار داد.

در ۱۹۸۸ انزو فراری درگذشت. در سالهای ۱۹۹۷ و ۱۹۹۹، مایکل شوماخر به تیم فراری پیوست و برای تیم فراری افتخارات زیادی کسب کرد. در سال‌های پیاپی این افتخارات ادامه داشت و در سال ۲۰۰۴ پایان یافت و شوماخر بعد از ۲ سال افت شدید، از رانندگی در سال ۲۰۰۶ خداحافظی کرد.

 


شما باید ابتدا وارد شوید، تا بتوانید نظر دهید.
نگاهی به تاریخچه رنو

نگاهی به تاریخچه رنو


  • 0

رنو(به فرانسوی: Renault)

شرکت خودروسازی فرانسوی است، که در زمینه طراحی، ساخت و توزیع کلاس‌های مختلف خودرو، وسایل نقلیه تجاری، کامیون، تریلر، تراکتور، اتوریل، اتوبوس و خودروهای برقی فعالیت می‌نماید. دفتر مرکزی این شرکت در شهر بولوین-بیانکور، فرانسه قرار دارد.

شرکت رنو در سال ۲۰۱۱ پس از گروه فولکس‌واگن و پژو سیتروئن به‌عنوان سومین خودروساز اروپا شناخته شد.[۲] این شرکت هم‌اکنون در رتبه نهم از بزرگترین شرکت‌های خودروسازی جهان قرار دارد.

شرکت رنو مالک اکثریت سهام شرکت رومانیایی داچیا، شرکت ترکیه‌ای اویاک-رنو، شرکت کره‌ای رنو سامسونگ موتورز و شرکت ایرانی رنو پارس می‌باشد.[۳] این شرکت هم‌چنین ۴۳٫۴٪ درصد از سهام شرکت ژاپنی نیسان[۴] و ۲۵٪ درصد از شرکت روسی آوتوواز را نیز در اختیار دارد. در حال حاضر کارلوس غصن در جایگاه مدیرعامل و رئیس هیئت مدیره رنو، عملاً سکان رهبری این شرکت فرانسوی را در دست دارد. وی همین مناصب را نیز در شرکت ژاپنی نیسان برعهده دارد.

این دو کمپانی پس از مشارکت در راه‌اندازی گروه رنو-نیسان آلیانس، هم‌اکنون در قالب این گروه، به‌عنوان چهارمین خودروساز بزرگ جهان، شناخته می‌شوند.[۵] دولت فرانسه با در اختیار داشتن ۱۵٪ درصد از سهام رنو، بزرگترین سهام‌دار آن محسوب می‌شود.

شرکت رنو فعالیت گسترده‌ای نیز در مسابقات اتومبیل‌رانی و موتوراسپرت داشته و تیم فرمول یک رنو در طول سال‌های گذشته، یکی از موفق‌ترین تیم‌های فرمول یک بوده‌است.[۶]

تاریخچه

رنو تیپ ای؛ نخستین اتومبیل ساخته شده توسط لوئی رنو در ۱۸۹۸
یکی از تاکسی‌های تاریخی رنو، مشهور به Taxi de la Marne

کارآفرین و صنعتگر فرانسوی؛ لوئی رنو بنیانگذار شرکت رنو می‌باشد، که نخستین اتومبیل او رنو تیپ ای نام داشت و در سال ۱۸۹۸ ساخته شد. شرکت رنو به طور رسمی در سال ۱۸۹۹ توسط لوئی رنو و برادرانش (مارسل و فرناند) با نام رنو فررس با یک سرمایه کوچک تأسیس شد.

در ابتدای دهه ۱۹۰۰ میلادی، رنو ابداع جعبه دنده رانش مستقیم (به انگلیسی: Direct Drive) را به نام خود ثبت کرد. با گسترش سریع شرکت، فروش سالانه آنها بالا گرفت و با توسعه نیروی کار در سال ۱۹۰۲ توانستند وسعت کارخانه را به ۷٫۵۰۰ متر مربع گسترش دهند. در همان سال، لوئی اقدام به ساخت اولین موتور تحت نام تجاری رنو، با چهار سیلندر و ۲۴ اسب بخار نمود و خیلی زود بعد از آن امتیاز موتور توربو را برای او دربرداشت.

در سال ۱۹۰۳ در مسابقه‌ای که بین پاریس و مادرید انجام شد، در اثر تصادف، مارسل رنو در سن ۳۱ سالگی درگذشت. در این تصادف ۶ نفر کشته و ۱۵ نفر دیگر نیز آسیب دیدند. در این سال (۱۹۰۳) فرناند رنو، شروع به دایر کردن شبکه فروش محصولات رنو و تأسیس شرکت تجاری در خارج از فرانسه، در کشورهای انگلستان، بلژیک، ایتالیا، آلمان و اسپانیا نمود.

در سال ۱۹۰۵ این شرکت، سفارشی برای ساخت ۲۵۰ دستگاه تاکسی دریافت کرد، که این قرارداد، در عمل، رنو را از یک کارگاه، به یک کارخانه تولید انبوه و سازنده شماره یک فرانسه تبدیل نمود. در سال ۱۹۰۷ در حدود نیمی از تاکسی‌های شهر لندن، رنو بودند. در سال ۱۹۱۹ لوئی رنو در صنایع اتومبیل اروپا بطور جداگانه در میان رقیبان آمریکایی رخنه کرد و با آنها به رقابت پرداخت.

در طول جنگ جهانی اول، رنو نقش مهمی را ایفا می‌کرد، که دو واقعه آن روزها، قابل توجه بودند: نخست واقعه تاکسی‌های وارنه؛ که به ۵۰۰ دستگاه تاکسی رنو اشاره دارد، که در خلال جنگ جهانی اول، برای حمل سربازان در پاریس استفاده شدند. دوم تانک سبکی که در سال ۱۹۱۷ طراحی شد و نقش کلیدی در پیروزی متفقین ایفا نمود.

در پایان جنگ رنو با کارخانه‌هایی در بلژیک، انگلستان و اسپانیا، کماکان، تولیدکننده اصلی خودرو در فرانسه محسوب می‌شد. در سال ۱۹۴۰ پس از آنکه فرانسه به اشغال آلمان درآمد، لوئی رنو از ساختن تانک برای آلمان نازی سر باز زد و آلمان‌ها کنترل کارخانه را در دست گرفته و شروع به ساخت کامیون‌های بارکش نمودند.

در آن زمان دولت موقت جمهوری فرانسه، لوئی رنو را، متهم به همکاری با آلمان‌ها کردند و بعد از آزادسازی ویشی فرانسه در سال ۱۹۴۴ وی را دستگیر نمودند و در زندان فرزنه، محبوس کردند. وی در اوضاع آشفته آن روزها، در سال ۱۹۴۵ در حالی که منتظر محاکمه خود بود، در زندان درگذشت.

در اول ژانویه ۱۹۴۵ در پی حکم ژنرال دوگل، بر اساس اتهامی اثبات نشده، کمپانی از لوئی رنو سلب امتیاز گردید و کارخانه رنو، ملی اعلام شد. این شرکت، برای ۵۰ سال بعدی، تحت کنترل دولت باقی ماند. فلسفه اصلی تغییر نیافت و ابداعات متعددی همچنین در دنیای مسابقات نیز عرضه شد.

این شرکت در سال ۱۹۹۰ کارخانجات ماک را خریداری کرد و در حال حاضر نیز مالک آن می‌باشد. رنو در سال ۱۹۹۹ معادل، ۴۵٪ درصد از سهام نیسان را خرید و ۱۵٪ درصد سهام خود را به نیسان داد. در همین سال سامسونگ نیز به رنو پیوست و با مشارکت دو شرکت رنو سامسونگ موتورز راه‌اندازی شد.

در سال ۲۰۰۰ قراردادی بین ولوو و رنو امضا شد که با واگذاری ۲۰٪ درصد سهام ولوو به این شرکت، رنو حضور فعالی در ساخت کامیون پیدا کرد. در سال ۲۰۰۱ ساخت دوچرخه‌های کوهستانی و خیابانی را آغاز کرد و مشارکت رنو و نیسان سبب شد که نیسان به سود دهی بیشتری برسد.

رنو در سال ۲۰۰۵ با رانندگی فرناندو آلونسو به قهرمانی مسابقات فرمول یک دست یافت و در سال ۲۰۰۹ شروع به طراحی و ساخت خودروهای الکتریکی کرد. رنو با مشارکت فرانس تلکوم اولین تولیدکننده اتومبیل «آدیس لاین» با سیستم ماهواره‌ای بوده و مدل «ول ساتیس» رنو به عنوان بی صداترین اتومبیل جهان شناخته شده‌است. دفتر مرکزی رنو در بیلانکورت واقع شده و بیش از ۱۲۴ هزار نفر در ۱۱۸ کشور دنیا برای رنو کار می‌کنند.

سهام‌داران

در فهرست زیر سهام‌داران عمده شرکت رنو، در انتهای سال مالی ۲۰۱۱ با ذکر درصد مالکیت هر یک، درج شده‌است.[۷]

سهام‌دار درصد مالکیت
دولت فرانسه ۱۵٫۰۱٪ درصد
نیسان ۱۵٪ درصد
دایملر آ گ ۳٫۱۰٪ درصد
کارکنان ۳٫۰۶٪ درصد
شناور ۶۲٫۴۶٪ درصد

مدل‌های تولید شده

سال‌های
تولید
مدل توضیحات تصویر

خودروهای سوپرمینی

۱۹۴۶–۱۹۶۱ رنو ۴سی‌وی این مدل در زمان تولید و عرضه بعلت شباهتی که به فولکس قورباغه‌ای داشت، باعث شد که گروهی به اشتباه آنرا کپی شده از این خودروی آلمانی فرض نمایند! که در واقع اینگونه نبود. شرکت رنو از این مدل تعداد ۱٫۵ میلیون دستگاه بفروش رساند. 4cvfront.JPG
۱۹۶۱–۱۹۶۲ رنو ۳ در واقع نسخه اولیه از خودروی رنو ۴ محسوب می‌شود. R3 1.jpg
۱۹۶۱–۱۹۹۲ رنو ۴ این مدل اولین خودروی ۵ درب رنو بود، که در قشرها مختلف طرفدار داشته و تا دهه ۱۹۹۰ میلادی همچنان به شکل انبوه تولید می‌شد. از این مدل، بیش از ۸ میلیون دستگاه فروخته شد. R4 3 v sst.jpg
۱۹۷۲–۱۹۹۶ رنو ۵ یکی از انقلابی‌ترین مدل‌های رنو در زمان خود محسوب می‌شد، که در طراحی آن، توجه اصلی به هزینه پایین و ابعاد کوچکتر معطوف بود. گنجایش موتورهای این مدل از ۸۵۰ سی‌سی تا ۱۸۰۰ سی‌سی طراحی شده بود.
Renault 5 GT Turbo Raider.jpg
۱۹۸۰–۱۹۸۶ رنو ۵ توربو چهار سیلندر وسط موتور که با توربو شارژر مجهز شده بود. موتور طولی در مقابل محور عقب، با جابجایی از ۱۳۹۷ سی‌سی ساخته شده از ۱۶۰ اسب بخار نصب شده بود و حداکثر گشتاور نیرو به ۲۱۰ نیوتن متر رسیده بود. Renault 5 Turbo 2.jpg
۱۹۷۴–۱۹۸۳ رنو ۷ خودروی چهار درب و در کلاس لیفت بک سدان از مدل رنو ۵ طراحی شده بود، که تنها در کشور اسپانیا تولید گردید. R7 ar.jpg
۱۹۹۰–۱۹۹۸ رنو کلیو این خودرو در اواسط سال ۱۹۹۰ ساخته شد. در ساخت این مدل، نیز از رنو ۵ الهام گرفته شد، که دو بار در سالهای ۱۹۹۴ و ۱۹۹۶ تغییراتی در آن ایجاد شد. Renault Clio front 20071030.jpg
۱۹۹۳–۲۰۰۷ رنو توئینگو یک اتومبیل سریع در جاده‌ها محسوب می‌شد. در سال ۱۹۹۸ تغییرات جزئی در بدنه و ظاهر آن ایجاد شد و در سال ۲۰۰۳ تغییرات زیادی در این مدل داده شد، که برای نمونه: بهبود سیستم ترمز، تغییر موتور با موتوری ۱٫۲ لیتری ۱۶ سوپاپ و افزودن سیستم ناوبری و… Renault twingo 1.jpg
۱۹۹۸–۲۰۰۵ رنو کلیو دو نسل دوم از کلیو؛ که با دو تجدید نظر و تغییر نسبت به نسل اول عرضه شد. در سال ۲۰۰۱ چراغ‌های عقب جدید و چراغ‌های جلو پویاتری طراحی شد. در سال ۲۰۰۳ موتور جدید ۲ لیتری ۱۶ سوپاپ با ۱۷۹ اسب بخار جایگزین موتور قبلی شد. Renault Clio II Phase I Dreitürer.JPG
Renault Clio II Phase III Extreme Dreitürer.JPG
۲۰۰۵-اکنون رنو کلیو سه نسل سوم کلیو با موتوری شش سیلندر و ۲۰۱ اسب بخار می‌باشد، که اولین مرحله توسعه آن در سال ۲۰۰۹ انجام شد. Renault Clio III 20090527 front.JPG
۲۰۰۷-اکنون' رنو توئینگو دو نسل دوم از مدل رنو توئینگو می‌باشد، که در کلاس هاچ‌بک سه درب طراحی شده‌است. Renault Twingo (II, Facelift) – Frontansicht, 21. Juli 2012, Heiligenhaus.jpg

خودروی کامپکت

۱۹۳۷–۱۹۵۵ رنو جاواکواترو نخستین بار در نمایشگاه اتومبیل ۱۹۳۷ پاریس از آن رونمایی شد. در ابتدا به‌طور عمده توسط اداره پست فرانسه مورد استفاده قرار گرفت. در سال ۱۹۳۹ نسخه دو درب و سدان چهار درب آن نیز به بازار عرضه شد. Juvaquatre.JPG
۱۹۵۶–۱۹۶۸ رنو دوفین به عنوان یک سدان چهار درب با موتور عقب ساخته شد. MHV Renault Dauphine 01.jpg
۱۹۶۸–۱۹۸۰ رنو ۶ در والادولید، اسپانیا، کلمبیا و آرژانتین تولید شده‌است. طراحی آن خودروهای موتور وسط-محور جلو بوده‌است. Renault 6 front 20080918.jpg
۱۹۷۶–۱۹۸۲ رنو ۱۴ فرانسه و بلژیک تولید شده، این خودرو در کلاس خودروی کامپکت لیفت بک قرار گرفته‌است. R14 001.JPG
۱۹۸۱–۱۹۸۸ رنو ۹ و ۱۱ مدل‌های خواهر رنو ۹ و رنو ۱۱ هر دو دیفرانسیل جلو هستند، که نوع رنو۹ سدان چهار درب بوده و رنو۱۱ نیز هاچ‌بک سه و پنج درب ساخته شد. این مدل به جهت مصرف بنزین پائین، در طول زمان تولید خود در تمامی کشورهای غرب اروپا بطور گسترده بفروش رسید. در پاییز ۱۹۸۸ تولید این مدل، متوقف شد. Renault 9 Cambridge.jpg
Renault11verde.jpg
۱۹۸۸–۱۹۹۷ رنو ۱۹ این مدل یکی از با کیفیت‌ترین خودروهای رنو می‌باشد و نخست بعنوان یک خودروی هاچ‌بک عرضه شد، سپس در تابستان ۱۹۸۹ مدل سدان آن نیز ساخته شد. در سال ۱۹۹۱ توسط شرکت کارمان توسعه پیدا کرد. R19 A.JPG
۱۹۹۵–۲۰۰۳ رنو مگان مگان در ابتدا در کلاس کلاسیک سالن ساخته شد و تا سال ۱۹۹۹ مدل کوپه و کوپه کوروکی آن نیز وارد بازار گردید. تا سال ۲۰۰۳ مدل‌های سدان، استیشن واگن آن نیز ساخته شد. Renault Megane front 20080820.jpg
۲۰۰۲–۲۰۰۹ رنو مگان دو نسل دوم رنو مگان در واقع مدل توسعه یافته‌ای از نسل اول این خودرو می‌باشد، که توسعه اصلی در زمینه ایمنی خودرو، انجام گرفت و در تست تصادف دارای گواهی یورو ان‌سی‌ای‌پی می‌باشد. Renault-Megane-IMG 1910.jpg
۲۰۰۸–۲۰۱۶ رنو مگان سه نسخه سوم از خودرو مگان است که از پایان ماه نوامبر ۲۰۰۸ به بازار عرضه شد. مدل کوپه سه درب آن نیز، از ژانویه ۲۰۰۹ تولیدش آغاز گردید. Renault Mégane-Mk3-5p Front-view.JPG
۲۰۱۶-اکنون رنو مگان چهار رنو مگان نسل جدید یک خودروی کوچک خانوادگی بوده که رقبایی مانندفورد فوکوس ،پژو ۳۰۸ و فولکس واگن گلف را پیش رو دارد. Renault Mégane (IV) – Frontansicht, 19. September 2015, Frankfurt.jpg

خودروهای خانواده

۱۹۶۲–۱۹۷۳ رنو ۸ سدان چهار درب با درازا در عقب و با یک موتور چهار سیلندر. Renault R 10 Major 2009.jpg
۱۹۶۹–۱۹۸۰ رنو ۱۲ اولین خودروی سایز متوسط رنو بود، که در اواسط سال ۱۹۶۹ وارد بازار شد. این خودرو در کشور رومانی، تحت نام داچیا ۱۳۰۰/۱۴۰۰ تحت لیسانس تولید می‌شد. گرچه تولید این مدل از رنو در سال ۱۹۸۰ متوقف شد ولی تنها در رومانی، تا سال ۲۰۰۶ تولید آن ادامه داشت. از مدل رنو ۱۲ شمار ۴٫۲ میلیون دستگاه به‌فروش رسید. R12TL.JPG
۱۹۷۸–۱۹۸۶ رنو ۱۸ خودرویی سدان بود، که از سال ۱۹۷۹ مدل استیشن واگن آن نیز وارد بازار شد. در کل ۵ موتور برای این مدل ساخته شد، که عبارتند از: ۱٫۴ لیتر، ۱٫۷ لیتر، ۱٫۶ لیتر توربو، ۲٫۲ لیتر و ۲٫۱ لیتر توربو دیزل. Renault 18 (vert) en Espagne.jpg
۱۹۸۶–۱۹۹۴ رنو ۲۱ در دو نوع ۲٫۱ لیتر دیزلی و ۲ لیتر توربو و در کلاس‌های سدان، واگن و هاچ‌بک ساخته شد. Renault 21 front 20071031.jpg
۱۹۹۴–۲۰۰۱ رنو لاگونا نخست در کلاس هاچ‌بک وارد بازار شد. از سال ۱۹۹۵ توسعه آن آغاز شد و در نتیجه چندین بار توسعه در کلاس‌ها و موتورهایی با گنجایش مختلف ساخته شد. در اوایل ۲۰۰۱ که تولیدش متوقف شد، بیش از ۱٫۵ میلیون دستگاه لاگونا بفروش رسیده بود. Renault Laguna I Phase II 1.6 16V.JPG
۲۰۰۱–۲۰۰۷ رنو لاگونا دو در کلاس‌های هاچ بک و استیشن واگن وارد بازار شد. Renault Laguna Kombi front 20080108.jpg
۲۰۰۷–تاکنون رنو لاگونا سه نسل سوم لاگونا با مشارکت شرکت نیسان ساخته شد. Renault Laguna III Grandtour (seit 2007) front MJ.JPG
۲۰۰۹–تاکنون رنو فلیوینس بر پایه مدل رنو مگان ساخته شد و در سال ۲۰۰۹ در نمایشگاه بین‌المللی خودروی فرانکفورت از آن رونمایی شد. Renault Fluence front 20100918.jpg

خودروی شرکتی

۱۹۵۱–۱۹۶۰ رنو فرگیت نخستین بار در سال ۱۹۵۰ در نمایشگاه اتومبیل پاریس رونمایی شد. 1959 Renault Frégate Transfluide.jpg
۱۹۶۵–۱۹۸۰ رنو ۱۶ نخستین خودروی متوسط بود که در کلاس هاچ‌بک ساخته شد و در سال ۱۹۶۵ وارد بازار گردید. این مدل به‌عنوان خودروی سال ۱۹۶۶ انتخاب شد. Renault 16 TX.jpg
۱۹۷۵–۱۹۸۴ رنو ۳۰ نخستین خودروی ۶ سیلندر پس از جنگ جهانی دوم بود. این مدل بطور مشترک با شرکت‌های پژو و ولوو توسعه یافت و بصورت ۴ سیلندر در سال ۱۹۷۸ عرضه شد. Renault 30TX front 20070404.jpg
۱۹۷۵–۱۹۸۴ رنو ۲۰   Renault 20 ar.jpg
۱۹۸۴–۱۹۹۲ رنو ۲۵   Renault25.jpg
۱۹۹۲–۲۰۰۰ رنو سفقان   Renault Safrane front 20080222.jpg
۲۰۰۲–۲۰۰۹ رنو ول ساتیس   RenaultVS.jpg
۲۰۱۰-اکنون رنو لتیتیود بر پایه رنو سامسونگ اس‌ام۵. Renault Latitude China 2012-05-06.JPG

خودروهای اسپورت کوپه

۱۹۵۸–۱۹۶۸ رنو کاراول بر پایه داوفین. Renault Caravelle Front.jpg
۱۹۷۱–۱۹۷۹ رنو ۱۵ خودروی کوپه با پیشرانه ۹۰ اسب بخار ۴ سیلندر، با ظرفیت ۱۲۸۹ سی‌سی بود، که حداکثر سرعت آن معادل ۱۵۰ کیلومتر بر ساعت برآورد شد. R15 reims ar.jpg
۱۹۷۱–۱۹۷۹ رنو ۱۷ با مشخصات رنو ۱۵ تقریباً یکی بوده، تنها گنجایش موتور آن، برابر ۱۵۶۵ سی‌سی و حداکثر سرعت آن ۱۷۰ کیلومتر بر ساعت می‌باشد. Renault R17 TS.jpeg
۱۹۸۰–۱۹۸۶ رنو فیوگو بر پایه رنو ۱۵، رنو ۱۷ و رنو ۱۸. Renner Fuego At Hoghton.jpg
۱۹۹۵–۱۹۹۹ رنو اسپورت اسپایدر خودروی رودستر دو درب Renault Spider.jpg
۲۰۰۱–۲۰۰۳ رنو اوانتایم کوپه ون منحصر بفردی بود، که در سال ۲۰۰۱ تولید شد ولی بعلت تعطیلی کارخانه شرکت تولیدکننده، یعنی ماترا در سال ۲۰۰۳ پس از تولید ۸٫۵۰۰ دستگاه، خط تولید آن متوقف شد. Renault Avantime bleu front.jpg
۲۰۰۸–تاکنون رنو لاگونا کوپه نسل سوم از رنو لاگونا است، که در کلاس کوپه تولید شده‌است. Renault Laguna III Phase I Coupé Dynamique 2.0 16V Turbo Stahlgrau Heck.JPG
۲۰۰۹–تاکنون رنو مگان کوپه نسل سوم از رنو مگان است، که در دو کلاس کوپه و اسپورت تولید شده‌است. Renault Mégane III Phase I Coupé Dynamique TCe 130 Cayenneorange Heck.JPG
Renault Mégane III RS Kyalamigelb.JPG

خودروهای اس‌یووی

۲۰۰۸–تاکنون رنو کولئوس راحی آن بطور مشترک توسط شرکت رنو و رنو سامسونگ موتورز انجام شده‌است. Renault Koleos rear.JPG

خودروهای وانت

۱۹۵۰–۱۹۵۷ رنو کالریل   Renault Colorale dépanneuse.jpg
۱۹۸۴–۱۹۹۱ رنو اسپیس
شما باید ابتدا وارد شوید، تا بتوانید نظر دهید.
بزرگان ایرانی صنعت طراحی و تیونینگ دنیا (قسمت هشتم)

بزرگان ایرانی صنعت طراحی و تیونینگ دنیا (قسمت هشتم)


  • 0

امید مستقیمی

فارغ التحصیل رشته الکترونیک شاخه برق در دانشگاه "نیوکسل" کارشناسی که خودروهای شرکت "مرسدس بنز" در مسابقات فرمول یک را با تحولی اساسی مواجه کرده است.

به گزارش "تدبیر"، نشریه "نورتن اکو" با اشاره به فعالیت موفقیت آمیز این ایرانی مقیم انگلیس می نویسد:

"امید مستقیمی" فعالیت موفقیت آمیزی در شرکت "مرسدس بنز" داشته است. می توان گفت تمامی خودروهای شرکت کننده در مسابقات "فرمول یک" در مسابقات جهانی در کشورهای مالزی، استرالیا، بحرین و چین همگی توسط این جوان ایرانی طراحی شده اند. او به عنوان مهندس الکترونیک در شرکت "مرسدس بنز" مشغول به کار است. نوآوری های وی در هشت خودروی شرکت مرسدس بنز که در مسابقات اخیر شرکت کرده اند به کار برده شده اند.

"امید" 29 ساله از کارش بسیار راضی است و در این باره می گوید:"آیا شما می توانید کاری بهتر از طراحی خودروهای "فرمول یک" پیدا کنید. این بهترین چالش برای من در دوره تجربه کاری ام بوده است. احساس می کنم که بسیار خوش شانس هستم که در تیم شگفت انگیزی چون تیم کاری مرسدس بنز حضور دارم. حضور من در دانشگاه "نیوکسل" فرصت بزرگی در زندگی ام بود.

این نشریه انگلیسی در ادامه می افزاید:"کیت رمزی" مدیر اجرایی کارهای "امید" درباره او می گوید:"سطح کاری امید در بالاترین حد ممکن است. دانش "امید" و مهارت او در کارش به ما در پیشبرد پروژه مان کمک زیادی کرده است. او در مدت زمان کوتاهی به یکی از باارزش ترین اعضای تیم مان تبدیل شده است."

این نشریه انگلیسی در ادامه می افزاید:"امید" در سال 2008 میلادی به عنوان دانشجوی رشته مهندسی برق و الکتریک به دانشگاه "نیوکسل" پیوست. او درباره علاقه اش به طراحی خودروهای مسابقات "فرمول یک" می افزاید:"فرمول یک" تاثیر زیادی بر عرصه مهندسی گذاشته است. من از فرصتی که در اختیارم گذاشته شد استفاده کردم تا درباره چگونگی توسعه کاربید های سیلیکون در مبدل های قدرت در خودروهای مرسدس بنز برای شرکت در مسابقات فرمول یک تحقیقاتی را انجام دهم."

نشریه "نورتن اکو" در پایان می نویسد:"دکتر "آلتون هورسفل" استاد دانشگاه "نیوکسل" که سرپرست فعالیت های امید بوده درباره او می گوید:"امید یکی از پژوهشگرانی است که در فاصله مدت زمان کاری اش به عنوان یک دانشجو به خوبی عمل کرده است. برای ما شگفت انگیز است که می بینیم او تا چه حد کارش را خوب انجام می دهد."


شما باید ابتدا وارد شوید، تا بتوانید نظر دهید.
بزرگان ایرانی صنعت طراحی و تیونینگ دنیا (قسمت هفتم)

بزرگان ایرانی صنعت طراحی و تیونینگ دنیا (قسمت هفتم)


  • 0

محمد حسین امینی یکتا:

با طرح‌های فوق‌العاده زیبای خود برای شرکت مرسدس بنز، توانست نام خود را در زمره بهترین طراحان خودرو جهان ماندگار کند. او ۳۲ ساله، متولد تهران و دانش‌آموخته‌ی طراحی صنعتی خودرو از دانشگاه میلان ایتالیا است. تز پایان‌نامه‌ی او، طرحی با مشخصات لامبورگینی به نام گانادور بود که علاوه بر کسب جوایز مختلف، شهرت زیادی به دست آورد و پای امینی یکتا را به تیم طراحی دایملر باز کرد. از نمونه کارهای اخیر او برای مرسدس بنز، می‌توان به کامیون مفهومی اوربان ای‌تراک (Urban etruck) و مدل مفهومی ویژن ون اشاره کرد که اعتبار خاصی برای او فراهم کرد. محمد حسین امینی یکتا، روز گذشته در کنار آخرین دستاورد طراحی خود، اسمارت ویژن EQ ایستاد و مورد تحسین کارشناسان قرار گرفت.

آنچه امینی یکتا را، بر سر زبان‌ها انداخته است، حضور پررنگ او در طراحی سه محصول کاملا متفاوت مرسدس بنز است که در کلاس بدنه‌ی کامیون تجاری، ون و مینی شهری قرار دارند. با توجه به حضور این جوان ایرانی در کنفرانس‌های خبری رونمائی از خودروهای مذکور، می‌توان اطمینان داشت که امینی یکتا، طراح ارشد این محصولات بوده است.

مدل مفهومی و جدید اسمارت با نام ویژه EQ رونمائی شد و بار دیگر، امینی یکتا در جمع خبرنگاران حاضر شد تا دگرگونی در طراحی نسل آینده‌ی خودروهای کوچک شهری دایلمر را تأیید کند. با این حساب، طراح ایرانی دایملر را می‌توان عضو ثابت و سطح بالای تیم طراحی دایلمر دانست که زیر نظر گوردون واگنر (مدیر ارشد طراحی مرسدس بنز و گروه دایملر AG) فعالیت می‌کند.EQ خودرویی کوچک در کلاس شهری (City Car) است. این مدل مفهومی، آینده‌ی محصولات در برند اسمارت را نشان می‌دهد. هرچند که فناوری‌های استفاده‌شده در اسمارت ویژن EQ تا سال‌های آینده‌ی دست‌یافتنی نخواهند بود، ظاهر آن مورد قبول کارشناسان قرار گرفته است و احتمالا در مدل‌های جدید اسمارت، تأثیر زیادی می‌گذارد. خلاقیت امینی یکتا، در فرم طراحی اسمارت، به دلیل درهایی که رو به بالا و از روی چرخ، باز می‌شوند مورد تحسین قرار گرفته است.

با جستجوی نام محمد حسین امینی یکتا، به شرکت طراحی خودروی سیوان می‌رسیم که توسط سایت‌های غیر تخصصی خودروی ایران، ساوین گفته شده است. این شرکت، حدود ۱۰ سال پیش با همکاری امینی یکتا و علیرضا محمدزاده شکل گرفت و نمونه‌هایی از سمند آمبولانس و سمند سواری ارائه داد که هیچ‌کدام به خط تولید نرسیدند. یکی از مشهورترین طرح‌های این گروه، تغییر چهره‌ی مینی‌بوس بنز 0309 بود که مورد توجه رسانه‌های خودرویی خارج از ایران قرار گرفت. در نهایت، همکاری گروه طراحی خودروی سیوان با مراکز علمی معتبر ایران، مثل دانشگاه صنعتی شریف و دانشگاه تهران هم به نتیجه‌ی خاصی نرسید تا محمد حسین امینی یکتا، سر از میلان و دانشگاه طراحی خودروی این شهر، درآورد.

امینی یکتا، با طرح پایان‌نامه‌ی کارشناسی ارشد خود به شهرت رسید. لامبورگینی گانادور، تلفیقی از طرح مفهومی لانچیا استراتوس HF ZERO با نمونه‌های مدرن لامبورگینی بود که زیر نظر این برند انجام شد. تحصیل امینی یکتا در دانشگاه مشهور Scuola Politecnica di Design که به مدرسه طراحی SPD مشهور است، تأثیر زیادی بر ذهن خلاق او داشت و منجر به شکوفایی ایده‌های او شد.

امینی درباره‌ی طراحی گانادور می‌گوید:

ایده‌ی ساده‌ای داشتیم. طرح یک سوپراسپرت که ویژگی‌های خاص لامبورگینی را حفظ کند و در عین حال، به دور از پیچیدگی‌های خودروهای مدرن امروزی، با سادگی همراه باشد. با این هدف، از یک خط بدنه‌ی قدرتمند در پیرامون خودرو استفاده کردیم که حالتی تهاجمی تداعی می‌کند و نوعی تقارن، بین بخش بالایی و پایینی، پدید می‌آورد. گویی که یک مرد عضلانی، کت و شلوار رسمی تاکسیدو به تن کرده باشد.

امینی یکتا، پس از طراحی گانادور، مورد توجه مرسدس بنز قرار گرفت و از سوی این برند، دعوت به کار شد. اولین خودروی مفهومی مرسدس بنز که نام امینی یکتا در میان طراحان اصلی آن دیده شد، ون ویژن بود که سال ۲۰۱۶ به نمایش عمومی درآمد. این مدل، باتری‌های ۷۵ کیلووات ساعت داشت و می‌توانست با هر شارژ کامل، حدود ۲۷۰ کیلومتر بپیماید. در این پروژه، شرکت پهپادسازی ماترنت (Matternet) نیز حضور داشت و با ارائه‌ی دو دستگاه کوادکوپتر (پهپادی با ۴ ملخ) که روی سقف ون ویژن قرار می‌گرفت، آینده‌ی مراسلات پستی را در کنار مرسدس بنز، شبیه‌سازی کرد. از دیگر نکات جالب در ون ویژن، استفاده از جوی‌استیک به‌جای فرمان برای هدایت خودرو بود.

دومین طرح امینی که در گروه دایملر به بار نشست، منجر به تولید تک‌نمونه‌ی مفهومی Urban eTruck به معنی کامیون شهری الکتریکی شد. این محصول، علاوه بر سادگی در طراحی که به ادعای مرسدس بنز، کاربردی و جذاب است؛ آیرودینامیک بالایی دارد و می‌تواند به لطف جلوپنجره‌ی مدرن، هوای مورد نیاز برای خنک کردن پیشرانه‌ی برقی را تأمین کند. کامیون مفهومی مرسدس، برای طی مسافت تا ۲۰۰ کیلومتر با هر بار شارژ باتری‌های ۲۱۲ کیلووات ساعت، به همراه قدرتی در حدود ۳۰۰ اسب بخار، طراحی شده بود تا نمونه‌ای از محصولات تجاری مرسدس بنز برای سال ۲۰۲۵ باشد.

 


شما باید ابتدا وارد شوید، تا بتوانید نظر دهید.
بزرگان ایرانی صنعت طراحی و تیونینگ دنیا (قسمت ششم)

بزرگان ایرانی صنعت طراحی و تیونینگ دنیا (قسمت ششم)


  • 0

نادر فقیه‌زاده:

(زادهٔ ۱۳۵۵، تهران) طراح خودرو ایرانی آلمانی ساکن مونیخ است. او در ده‌سالگی به آلمان رفت و بعد از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه فورتسهایم در رشتهٔ طراحی خودرو در بخش طراحی ب ام و به کار مشغول شد. مهم‌ترین پروژه‌های او در این کارخانه طراحی داخل ب ام و ب‌ام‌و سری ۷ و طراحی بدنهٔ سری ۶ کوپه، سری ۶ کانورتبل و سری ۶ گرن کوپه است.

نوجوان ایرانی ادامه دوران مدرسه تا دیپلم را در آلمان گذراند و چند سال بعد هم موفق شد با مدرک فوق لیسانس طراحی خودرو از دانشگاه فورتزهایم آلمان فارغ التحصیل شود. این روزها طراح ایرانی شرکت بی ام دبلیو روزهای پرمشغله ای را می گذراند.


کار کردن در شرکتی مانند BMW چه مزایا و چه سختی هایی دارد؟

- اینجا همه چیز منظم و حرفه ای است. هر کسی دقیقا کاری را انجام می دهد که در آن تخصص دارد و این باعث حرفه ای بودن کار و بالا رفتن کیفیت محصول می شود اما در عین حال یکی از سختی های کار برای طراح، این است که باید با مسوولان این همه قسمت مختلف به خوبی کار کند و آنها را برای پیاده کردن ایده هایش قانع کند و در عین حال سعی کند همواره طرح به ایده اصلی اش نزدیک بماند و یاد دستخوش تغییرات نشود که این کارها همیشه به سادگی امکانپذیر نیست. از دیگر سختی هایی که می توانم به آن اشاره کنم رقابت تنگاتنگ بین طراح ها است.

یا طراحی خودرو شغلی بود که در کودکی آرزوی آن را داشتید؟

- خیر، حتی نمی دانستم که چنین شغلی وجود دارد! ولی همیشه از بچگی وقتی ماشین ها را می دیدم یک احساس فانتزی خاصی داشتم. مثلا یک بنز اس 280 همیشه در کوچه ما پارک بود که برای من یک روح یا حس خاصی داشت. برایم جالب بود که چطور یک ماشین اینقدر شخصیت و روح دارد. آن زمان نمی دانستم که قبل از تولید این ماشین، یک طراح این طرح را با عشق کشیده و این روح را به وجود آورده و کلی آدم برای به وجود آوردن این ماشین زحمت کشیده اند.

چطور شد که وارد شرکت BMW شدید؟

- در دانشگاهی که در آن تحصیل می کردم در آخر هرترم نمایشگاه کارهای طراحی داشتیم و مهمانانی که می آمدند طراحان و مسوولان شرکت های خودروسازی مشهور دنیا بودند که اکثرشان از شرکت های خودروسازی آلمان از قبیل بنز، بی ام دبلیو، پورشه و ... آنجا بودند. آنجا بود که رابطه بین دانشجویان و صنعت ایجاد می شد و همین طور برای من. ترم 4 بود که پورشه و بی ام دبلیو برایم امکاناتی برای بورسیه دادند و چون من به بی ام دبلیو احساس خوبی پیدا کرده بودم انتخابم بی ام دبلیو شد.

کدام خودروها را برای این شرکت طراحی کرده اید؟

- BMW7 Series طراحی داخلی
BMW6 Series Coupe طراحی خارجی
BMW6 Series Convertible طراحی خارجی
BMW6 Series Grang Coupe طراحی خارجی

-قبلا در یکی از مصاحبه ها گفته بودید که شما برای طراحی خودرو از جریان آب الهام گرفته اید. در این باره بیشتر برایمان بگویید.

 اواخر سال 2007 بود که این ایده به ذهنم رسید، آن زمان من به دنبال فلسفه جدیدی بودم که موج آب مرا تحت تاثیر قرار داد، مثل تصویر لحشه نخست شکافته شدن سطح آب توسط کشتی یا قایق و به وجود آمدن فرم های هندسی جالب و زیبا در سطح آب.

خیلی از خواننده های ما دوست دارند درباره عواملی که در موفقیت شما تاثیرگذار بوده بدانند و اینکه چطور آنها می توانند وارد این رشته بشوند.

- علاقه و عشق به کار، گوش دادن و دنبال کردن حس درونی، نترسیدن از رقابت سخت، ایمان و امید و در آخر پشتکار، اگر کسی از من بپرسد که چطور باید وارد این حوزه شد می گویم که باید از راه شوارد شد. باید سعی کنند وارد دانشگاه های معتبری بشوند که با صنایع خودروسازی همکاری می کنند.

آیا به جز شما ایرانی دیگری هم در کمپانی BMW مشغول کار هست؟
- بله، چند مهندس ایرانی در قسمت تکنیک و همینطور در قسمت فروش.

برای طراحی خودروها چقدر زمان می گذارید؟

- برای طرح ها بین 2 تا 3 سال وقت می گذارم. از ایده تا زمانی که ماشین تولید می شود.

مرحله اول این است که یک ایده را در ذهن شکل می دهید و به ماشین شخصیت خاصی می بخشید. در این مرحله باید بتوانید ایده را واضح و شفاف روی کاغذ پیاده کنید و رئیس بخش طراحی را متقاعد کنید که طرح خوبی است، درست مثل یک بازاری که جنسش را می خواهد بفروشد.

مرحله دوم، بعد از انتخاب طرح است که باید از روی آن مدل ساخت. در این مرحله باید طرح دو بعدی را به صورت سه بعدی پیاده کنید. مدل سازی تقریبا یک سال طول می کشد که در آخر باید یک مدل بی نقص از نظر هنری، استاتیک، اقتصادی تکنیکی و ... آماده شده باشد که به آن دیزاین فریز می گویند.

مرحله سوم، مرحله تولید است که با استفاده از تمام امکانات شرکت و کار با تمام شبکه ها، طرح پیاده شده و ماشین آماده تولید راهی باند کارخانه می شود. البته در مراحل تولید شرکت آزمایش های زیادی از جمله تست صداهای مختلف، از صدای موتور، کابین تا صدای بستن در و ... تست ایرودینامیک، کراش ... آزمایش سرعت در پیچ، شتاب ... آزمایش های امنیتی و صدها تست دیگر انجام می دهد.

 


شما باید ابتدا وارد شوید، تا بتوانید نظر دهید.