اخبار

دسته بندی ها:

نگاهی به تاریخچه آلفا رومئو

نگاهی به تاریخچه آلفا رومئو


  • 0

آلفا رومئو، (به ایتالیایی: Alfa Romeo) شرکت خودروسازی ایتالیایی است،[۱] که در سال ۱۹۱۰ در میلان تأسیس شد[۲] و از سال ۱۹۱۱ تولیدکننده خودروهای مخصوص مسابقات اتومبیل‌رانی نیز می‌باشد. امروزه شهرت این برند بیشتر به تولید خودروهای اسپورت گران‌قیمت است.[۳]

شرکتی که بعدها تحت عنوان آلفا رومئو معروف شد، در سال ۱۹۰۶ توسط بازرگان فرانسوی الکساندر داراک که مالک یک بنگاه اتومبیل فرانسوی بنام داراک بود، به همراه چند سرمایه‌گذار ایتالیایی تحت نام کمپانی آلفا تأسیس شد. در ماه اوت سال ۱۹۱۵ شرکت آلفا تحت مدیریت نیکولا رومئو قرار گرفت، که در پی آن، در ۱۹۲۰ نام شرکت به آلفا رومئو تغییر پیدا کرد.

این شرکت در طول سال‌های ۱۹۳۲ تا ۱۹۸۶ توسط شرکت فین‌مکانیکا که بازوی صنعتی شرکت دولتی ایتالیایی ایستیتوت پرلا ریکوسترازیونه بود، اداره می‌شد. سپس در ۱۹۸۶ شرکت خودروسازی فیات، آلفارومئو را از دولت ایتالیا خریداری نمود[۴] و از فوریه ۲۰۰۷ این شرکت به‌عنوان یکی از شرکت‌های تابعه کمپانی فیات محسوب می‌شود.

لوگوی آلفارومئو از دو بخش تشکیل شده است که با تاریخ شهر میلان، زادگاه این کمپانی گره خورده است. یک صلیب سرخ با زمینه سفید که پرچم شهر میلان است و یک اژدهای تاجدار که در حال بلعیدن یک مسلمان مور می‌باشد و متعلق به دوران جنگ‌های صلیبی است.[۵]

تاریخچه

آلفا ۲۴ اچ‌پی نخستین خودروی تولید شده در آلفارومئو
آلفارومئو سوپراسپورت ۱۹۲۹
آلفارومئو اسپایدر

کمپانی اس‌ای‌آی‌دی مخفف سوسیتا انونیما ایتالیانا داراک (به ایتالیایی: Società Anonima Italiana Darracq) که بعدها، نام آن به آلفا و در نهایت به آلفا رومئو تغییر پیدا کرد، در سال ۱۹۰۶ توسط شرکت خودروسازی فرانسوی داراک (متعلق به الکساندر داراک)، با مشارکت تعدادی از سرمایه‌گذاران ایتالیایی، که شناخته شده‌ترین آنها؛ هوگو استلا بود، در شهر ناپل، ایتالیا تأسیس شد. اما در اوایل ساخت کارخانه، کمپانی فرانسوی داراک، شهر میلان را مناسب‌تر برای ساخت کارخانه دانست و در نهایت کارخانه آن، به شهر میلان منتقل گردید.

در سال‌های ابتدایی، شرکت به مونتاژ خودروهای داراک می‌پرداخت، ولی در سال ۱۹۱۰ یوگو استلا و دیگر شرکای ایتالیایی با ایجاد تغییرات اساسی در کمپانی به قصد تولید خودرو با مشارکت داراک، ولی با برند خود، نام شرکت را نیز به آلفا مخفف آنونیما لومباردا فابریکا اتومبیلی تغییر دادند.

اولین خودرو تولید شده در این شرکت، آلفارومئو ۲۰/۳۰ اچ‌پی بود، که در سال ۱۹۱۰ به بازار خودروی ایتالیا عرضه شد، که طراحی آن توسط جوزپه مروسی انجام گرفته بود. در سال ۱۹۱۵ مالکیت شرکت بدست کارآفرین ایتالیایی؛ نیکولا رومئو افتاد و رومئو با ادغام این شرکت، با شرکت رومئو هولدینگ و چند شرکت کوچک دیگر، فهرست محصولات تولیدی را نیز به انواع موتور هواپیما و کمپرسور، ژنراتور، لوکوموتیو و واگن‌های قطار، گسترش داد. در سال ۱۹۲۰ در پی تکمیل فرایند ادغام شرکت‌ها، نام آن نیز، به آلفا رومئو تغییر یافت.

در سال ۱۹۲۸ با اتمام قرارداد دفاعی دولت ایتالیا با کمپانی آلفا رومئو، نیکولا رومئو این شرکت را ترک کرد و سهام خود را نیز به دولت ایتالیا واگذار نمود. در سال ۱۹۳۲ دولت ایتالیا کنترل کمپانی در حال نابودی را بدست گرفته و مدیریت آلفا رومئو را به شرکت فین‌مکانیکا که بازوی صنعتی کمپانی دولتی ایتالیایی ایستیتوت پرلا ریکوسترازیونه بود، واگذار کرد.

بالاخره در سال ۱۹۸۶ در پی ضرر شدید، این شرکت به‌همراه تعدادی از شرکت‌های تحت مالکیت دولت ایتالیا، رومانو پرودی در جایگاه مدیر کل مجموعه‌ای از شرکت‌های دولتی که آلفا رومئو نیز جزء آنها بود، تمایل دولت برای فروش آنها را، اعلام کرد. سپس پرودی برای فروش آلفا رومئو با کمپانی فیات وارد مذاکره شد.

فیات ابتدا به دلیل برخی مسائل حزبی، تمایل به خرید آلفا رومئو نداشت، ولی با ابراز تمایل کردن فورد برای خرید بخش‌هایی از آلفا رومئو، فیات نیز برای جلوگیری از ورود رقیب به بازار خودروسازی ایتالیا، فوراً وارد عمل شد و با تعهد خریداری کلیه سهام آلفا رومئو و نگهداشتن تمامی کارکنان و کارگران، مالکیت آلفا رومئو را بدست گرفت.

خودروهای تولید شده

آلفارومئو اسپایدر سری ۲
آلفارومئو سیگرا مدل سال ۲۰۰۹
آلفارومئو ۴سی مفهومی

مدل‌های پیشین

خودروهایی تاریخی
۱۹۱۰

۱۹۱۰–۱۹۱۳ آلفا ۲۴ اچ‌پی
۱۹۱۳–۱۹۲۲ آلفا ۴۰ اچ‌پی

۱۹۲۰

۱۹۲۱–۱۹۲۲ آلفارومئو جی۱
۱۹۲۲–۱۹۲۷ آلفارومئو آرال
۱۹۲۴–۱۹۳۲ آلفارومئو پی۱/پی۲/پی۳
۱۹۲۷–۱۹۲۹ آلفارومئو ۶سی ۱۷۰۰

۱۹۳۰

۱۹۳۱–۱۹۳۴ آلفارومئو ۸سی ۲۳۰۰
۱۹۳۳–۱۹۳۳ آلفارومئو ۶سی ۱۹۰۰
۱۹۳۴–۱۹۳۹ آلفارومئو ۶سی ۲۳۰۰
۱۹۳۷–۱۹۳۹ آلفارومئو ۸سی ۲۹۰۰
۱۹۳۷–۱۹۵۱ آلفارومئو تیپ ۱۵۹

۱۹۴۰  
۱۹۵۰

۱۹۵۰–۱۹۵۹ آلفارومئو ۱۹۰۰
۱۹۵۲–۱۹۵۳ آلفارومئو دیسکو ولانته
۱۹۵۲–۱۹۵۴ آلفارومئو ماتا
۱۹۵۴–۱۹۶۴ آلفارومئو جولیت
۱۹۵۷–۱۹۶۲ آلفارومئو ۲۰۰۰

۱۹۶۰

۱۹۶۰–۱۹۶۴ آلفارومئو دوفین
۱۹۶۱–۱۹۶۹ آلفارومئو ۲۶۰۰
۱۹۶۲–۱۹۷۸ آلفارومئو جیولیا
۱۹۶۳–۱۹۶۷ آلفارومئو جیولیا تی‌زد
۱۹۶۵–۱۹۷۱ آلفارومئو جی‌تی‌ای
۱۹۶۶–۱۹۹۳ آلفارومئو اسپایدر
۱۹۶۷–۱۹۷۳ آلفارومئو تیپو ۳۳
۱۹۶۸–۱۹۷۱ آلفارومئو ۱۷۵۰

۱۹۷۰

۱۹۷۰–۱۹۷۷ آلفارومئو مونترآل
۱۹۷۱–۱۹۷۶ آلفارومئو ۱۷۵۰
۱۹۷۲–۱۹۸۳ آلفارومئو آلفاسود
۱۹۷۲–۱۹۸۴ آلفارومئو آلفتا
۱۹۷۴–۱۹۸۶ آلفارومئو جی‌تی‌وی و اسپایدر
۱۹۷۶–۱۹۸۹ آلفارومئو اسپرینت
۱۹۷۹–۱۹۸۶ آلفارومئو آلفا ۶

۱۹۸۰

۱۹۸۳–۱۹۹۴ آلفارومئو سری ۳۳
۱۹۸۳–۱۹۸۶ آلفارومئو آرنا
۱۹۸۴–۱۹۸۷ آلفارومئو ۹۰
۱۹۸۵–۱۹۹۲ آلفارومئو ۷۵
۱۹۸۷–۱۹۹۷ آلفارومئو ۱۶۴
۱۹۸۹–۱۹۹۳ آلفارومئو اس‌زد

۱۹۹۰

۱۹۹۲–۱۹۹۸ آلفارومئو ۱۵۵
۱۹۹۴–۲۰۰۱ آلفارومئو ۱۴۵
۱۹۹۵–۲۰۰۰ آلفارومئو ۱۴۶
۱۹۹۴–۲۰۰۵ آلفارومئو اسپایدر
۱۹۹۸–۲۰۰۷ آلفارومئو ۱۶۶

۲۰۰۰

۲۰۰۰–۲۰۱۰ آلفارومئو ۱۴۷
۲۰۰۴–۲۰۱۰ آلفارومئو جی‌تی
۲۰۰۵–۲۰۱۱ آلفارومئو ۱۵۹
۲۰۰۵–۲۰۱۰ آلفارومئو بررا
۲۰۰۶–۲۰۱۰ آلفارومئو اسپایدر
۲۰۰۷–۲۰۱۰ آلفارومئو ۸سی کومپتزیون

مدل‌های ون

آلفارومئو رومئو آلفارومئو ای‌آر۶ آلفارومئو ای‌آر۸ آلفارومئو ماتا آلفارومئو اف۱۲
Romeo2.jpg AR6.14 front.jpg Alfa Romeo AR8 Ambulance.jpg 1953 AR Matta.jpg Alfa F12 Ambulance.jpg

مدل‌های فعلی

آلفارومئو میتو آلفارومئو جیولیتا (۲۰۱۰) آلفارومئو ۴سی
Alfa mito 2011 andrea.jpg Alfa Romeo Giulietta front 20100704.jpg 2013-03-05 Geneva Motor Show 8286.JPG

مسابقات اتومبیلرانی

ریکاردو پاتریس با اتومبیل آلفارومئو ۱۸۴ تی، در سال ۱۹۸۵

آلفا رومئو در بسیاری از زمینه‌ها و دسته‌های موتورهای اسپرت توانسته رقابت موفقی داشته باشد. دسته‌هایی از قبیل موتور مسابقه‌ای گرند پریکس فرمول یک، ماشین‌های مسابقه‌ای اسپرت، مسابقات تورینگ و رالی. این شرکت در هر دو زمینهٔ سازندگی ماشین و تولید موتور، در بخش‌های کاملاً اختصاصی یا بخش‌های قراردادی که معمولاً تحت نام آلفا کورس یا اتو دلتا انجام می‌شد، توان رقابت داشت.

نخستین ماشین مسابقه‌ای ساخته شده در این کارخانه در سال ۱۹۱۳ تولید و ساخته شد. این اتفاق سه سال بعد از تأسیس شرکت آلفا افتاد و به واسطهٔ همین محصول شرکت آلفا رومئو موفق به دریافت جایزهٔ رقابت‌های جهانی برای خودروهای گرند پیریکس در سال ۱۹۲۵ شد.[۶]

این شرکت توانست شهرت قابل قبولی برای خود کسب کند، که این امر تصویر کاملاً جدیدی را از خودروهای مارکو در ذهن همگان ایجاد کرد. انزو فراری در سال ۱۹۲۹ موفق به تشکیل تیم مسابقه‌ای اسکودریا فراری شد. او یکی از اعضای تیم مسابقه‌ای آلفا رومئو بود، که بعدها در سال ۱۹۳۹ از این تیم جدا شد.[۷]

نگارخانه


شما باید ابتدا وارد شوید، تا بتوانید نظر دهید.
نگاهی به تاریخچه مازراتی

نگاهی به تاریخچه مازراتی


  • 0

مازراتی

(به ایتالیایی: Maserati) شرکت خودروسازی ایتالیایی و تولیدکننده خودروهای لوکس است، که در تاریخ ۱ دسامبر ۱۹۱۴ توسط برادران مازراتی، در شهر بولونیا، راه‌اندازی شد.[۱]

شرکت مازراتی از ۱۹۹۳ تاکنون، متعلق به کمپانی فیات می‌باشد و در حال حاضر دفتر مرکزی و کارخانه تولیدی اصلی آن، در شهر مودنا، ناحیه امیلیا-رومانیا، ایتالیا قرار دارد.

در ساختار سازمانی گروه فیات، مازراتی همواره به‌عنوان زیرمجموعه شرکت فراری محسوب می‌شد، ولی اخیرأ به‌همراه آلفا رومئو، بخش اصلی خودروهای اسپورت فیات را، تولید می‌نماید.

تاریخچه

برادران مازراتی

کمپانی خودروسازی مازراتی در ماه دسامبر سال ۱۹۱۴ فعالیت خود را آغاز نمود. این شرکت توسط برادران مازراتی؛ به نام‌های آلفیری، بیندو، کارلو، اتوره و ارنستو تاسیس شد. آنها در سال‌های نخست قرن بیستم فعالیتشان را در شرکت اتومبیل‌سازی دیاتو آغاز نمودند و خودروهای مسابقه‌ای ۲لیتری طراحی شده توسط آلفیری، بیندو و ارنستو برای دیاتو، قهرمانی مسابقات اتومبیل‌رانی گرند پریکس را به ارمغان آورد.

در ۱۹۲۶ کمپانی دیاتو تولید خودروهای مسابقه‌ای خود را متوقف کرد و برادران مازراتی از این شرکت جدا شدند و بر روی شرکت تازه تاسیس خود؛ مازراتی، تمرکز نمودند، که فعالیت آنها به ساخت خودروهای ۴، ۶، ۸ و ۱۶ سیلندر مسابقه‌ای و شرکت در مسابقات اتومبیل‌رانی محدود می‌شد.

یکی از نخستین اتومبیل‌های ساخته شده توسط برادران مازراتی، که آلفیری رانندگی آن را برعهده داشت، در ۱۹۲۶ مقام اول را در مسابقات تارگا فلوریو کسب نمود. سال ۱۹۳۲ برادر بزرگتر، یعنی آلفیری مازراتی درگذشت و کارلو نیز از شرکت جدا شد، ولی ۳ برادر دیگر، برای ۵ سال، هدایت شرکت را ادامه دادند.

مالکیت آدولفو اورسی

در سال ۱۹۳۷ سه برادر مازراتی، سهام خود را به شرکت آدولفو اورسی واگذار کردند، اما به‌عنوان مهندس، در تولید خودرو در این شرکت، به کار خود ادامه دادند.

در این زمان نیز شرکت مازراتی همچنان به تولید خودروهای مسابقه‌ای می‌پرداخت، که در مسابقات رالی نیز موفقیت‌های زیادی به دست آورد.

مازراتی حتی در برابر غول‌های خودروسازی آلمانی مانند مرسدس بنز و آتو یونیون در سال‌های ۱۹۳۹ و ۱۹۴۰ هم موفقیت‌های فراوانی را کسب کرد. یکی از خودروهای موفق مازراتی در مسابقات رالی، خودروی مازراتی سی‌تی‌اف۸ بود، که موفق به کسب عنوان قهرمانی در مسابقات گرند پریکس شد.

با شروع جنگ جهانی دوم، مازراتی هم مانند دیگر خودروسازان، به تولیدات جنگی پرداخت و خودروی نظامی وی۱۶ را برای رهبر وقت ایتالیا؛ بنیتو موسولینی تولید کرد. وی۱۶ اندکی پیش از آن که فردیناند پورشه شروع به تولید اتومبیل فولکس‌واگن برای آدولف هیتلر نماید، تولید گردید. با پایان جنگ، شرکت تولیدات عادی خود را از سرگرفت و خودروهای سری مازراتی ای۶ را به بازار عرضه کرد.

در ادامه، شرکت مازراتی با جذب متخصصان، بیشتر تمرکز خود را روی ماشین‌های مسابقه‌ای قرار داد. در این دوران علاوه بر خودروهای مسابقه، اتومبیل‌های ۴سی‌ال‌تی، ۸سی‌ال‌تی و معروف‌ترین خودروی آن دوره خود یعنی ای۶جی‌سی‌اس را هم تولید و عرضه کرد. سال ۱۹۵۷ تیم مازراتی با خودروی مازراتی ۲۵۰اف توانست موفقیت چشمگیری را به دست آورد.

از دیگر خودروهای مازراتی در این زمان می‌توان به مدل‌های مازراتی ۲۰۰اس، مازراتی ۳۰۰اس، مازراتی ۳۵۰اس، مازراتی ۴۵۰اس و مازراتی تیپو ۶۱ تا سال ۱۹۶۱ اشاره کرد.

مازراتی پس از سال ۱۹۵۷ از تولید خودروهای مسابقه‌ای کاست و تمرکز خود را روی خودروهای کلاس‌های دیگر معطوف کرد و اولین خودروی ۶ سیلندر خود، بنام مازراتی ۳۵۰۰ را تولید نمود، که از بدنه‌ای تمام آلومینیمی ساخته‌شده بود. در سال بعد نمونه ۸ سیلندر با همان طراحی قبلی ساخته شد، که تحت نام مازراتی ۵۰۰۰ جی‌تی به بازار عرضه گردید.

خودروی بعدی این شرکت مازراتی سبرینگ نام داشت و در سال ۱۹۶۲ رونمایی شد. یک سال بعد در ۱۹۶۳ خودروی کوپه مازراتی میسترال وارد بازار شد، که در ۱۹۶۴ طرح اسپایدر آن نیز ساخته شد، که هر دو مدل توسط پیترو فروا طراحی شده‌بود.

فروا در سال ۱۹۶۳ نخستین خودروی ۴ در مازراتی را نیز طراحی نمود که با نام مازراتی کواتروپورو روانه بازار شد. در ۱۹۶۷ مدل دو صندلی مازراتی گیبلی طراحی گردید.

مالکیت سیتروئن

سال ۱۹۶۸ مازاراتی توسط شرکت فرانسوی سیتروئن خریداری شد و نخستین خودروی آن، تحت مدیریت سیتروئن، در سال ۱۹۶۹ ارائه شد، که مازراتی ایندی نام داشت. در ادامه، سال ۱۹۷۱ خودروی مازراتی بورا به تولید انبوه رسید.

بلافاصله مدل‌های مازراتی تحت مدیریت سیتروئن، یکی پس از دیگری طراحی و تولید گردید، که شامل: مازراتی مراک، مازراتی کمسین و مازراتی کواتروپورو ۲ بود.

با شروع بحران نفتی سال ۱۹۷۳ و در پی گران شدن قیمت بنزین و افت بازار جهانی خودرو، ترمز توسعه شرکت مازراتی و سیتروئن کشیده‌شد و تا بدان‌جا پیش رفت، که سیتروئن تا آستانه ورشکستگی در ۱۹۷۴ قرار گرفت.

در ۲۳ می ۱۹۷۵ پس از ادغام دو شرکت پژو و سیتروئن و تاسیس کمپانی جدید پژو سیتروئن، مدیریت جدید تصمیم به واگذاری شرکت مازراتی گرفت.

مالکیت دتوماسو

مازراتی برلینتا

سال ۱۹۷۵ شرکت بنلی، که خود از شرکت‌های زیرمجموعه دتوماسو محسوب می‌شد و هر دو متعلق به راننده بازنشسته آرژانتینی؛ آلساندرو دتوماسو بود، شرکت مازراتی را از سیتروئن خریداری کرد.[۲]

در ۱۹۷۶ نخستین مدل تحت مدیریت دتوماسو تولید شد، که مازراتی کیالامی نام داشت. سپس در ۱۹۷۹ سری سوم از مدل کواتروپورو؛ بنام مازراتی کواتروپورو ۳ عرضه گردید.

در اوایل دهه ۱۹۸۰ در خودروهای مازراتی تغییراتی ایجاد شد، که شامل تغییر در طراحی موتور و همچنین کاهش قیمت خودروها بود. مدل‌های مازراتی بای‌توربو و مازراتی کاریف از آن دسته بودند.

آخرین خودرویی که بر پایه مدل بای‌توربو ساخته شد؛ مازراتی مسابقه نام داشت. دو خودروی کوپه طرح جدید مازراتی که به‌ترتیب در سال‌های ۱۹۹۰ و ۱۹۹۲ عرضه شدند؛ مازراتی شامال و مازراتی گیبلی ۲ بودند.

مشارکت با کرایسلر

در اوایل دهه ۱۹۹۰ بخشی از سهام مازراتی توسط شرکت کرایسلر خریداری شد و در پی آن، دو مدل خودرو با مشارکت مازراتی و کرایسلر نیز تولید گردید، که شامل کرایسلر تی‌سی بر اساس مازراتی و مازراتی بارچتا بودند، ولی بعلت مصادف شدن با ورشکستگی کرایسلر، هیچگاه به تولید انبوه نرسیدند.[۳]

مالکیت فیات

سال ۱۹۹۳ شرکت فیات با سرمایه‌گذاری در مازراتی هدایت آن را به دست گرفت.[۴]

در سال ۱۹۹۸ با طراحی و تولید مازراتی ۳۲۰۰ جی‌تی تحت مدیریت فیات، فصل جدیدی از تاریخچه مازراتی آغاز شد، که بلافاصله به عرضه مدل‌هایی چون مازراتی کوپه و مازراتی اسپایدر انجامید، که مدل کوپه به‌عنوان بهترین خودروی جهان در سال ۲۰۰۲ تبدیل شد. سپس مدل مازراتی گران‌توریزمو به بازار عرضه شد.

مالکیت فراری

سال ۱۹۹۷ مازراتی به فیات اتومبیلز واگذار شد و این شرکت نیز ۵۰٪ درصد از سهام مازراتی را به شرکت فراری فروخت، هر چند که بخشی از سهام فراری نیز در اختیار فیات اتومبیلز بود و در مجموع همه این شرکت‌ها زیر چتر شرکت فیات قرار دارند.

از آن پس شرکت مازراتی دست به تولیدات محبوب‌تر و موفق‌تری زد و در حال حاضر به عنوان یکی از شرکت‌های تحت کنترل فیات به تولید خودرو مشغول است.

خودروهای فعلی

مازراتی کواتروپورو مازراتی گیبلی ۳ مازراتی گران‌توریزمو مازراتی گران‌کابریو مازراتی کوبَنگ
  • ۴ در سالن
  • ۴ در سالن
  • ۲+۲ گراند
  • کانورتیبل
  • ۵ در اس‌یووی
Geneva MotorShow 2013 - Maserati Quattroporte grey front right view.jpg Maserati Ghibli - AutoShanghai 2013 (01).JPG Maserati GranTurismo front 20071104.jpg Maserati Gran Cabrio Goodwood.jpg Maserati Kubang front.jpg

مازراتی در بازار ایران

کمپانی اتومبیل سازی مازراتی که تحت مالکیت فیات ایتالیا قرار دارد، بازار ایران را نیز، برای بازایابی و فروش محصولات خود انتخاب کرده‌است.


شما باید ابتدا وارد شوید، تا بتوانید نظر دهید.
نگاهی به تاریخچه دی اس

نگاهی به تاریخچه دی اس


  • 0

دی‌اس اتومبیلز، (به فرانسوی: DS Automobiles) برند برتر گروه پی‌اس‌ای است. مارک دی اس ابتدا در اوایل سال ۲۰۰۹ بعنوان زیر مجموعه برتر سیتروئن به مدل‌های دیگر اضافه شد تا در کنار سایر اتومبیل‌های سیتروئن به تولید برسد. دی‌اس مخفف روح متفاوت (Different Spirit) یا سری متمایز(Distinctive Series) است (اگر چه ارجاع به خودروی تاریخی سیتروئن دی اس هم آشکار است). این اسم همچنین نوعی بازی با کلمات است چون تلفظش در زبان فرانسه مانند کلمه déesse به معنی الهه است.[۲] از سال ۲۰۱۵(و قبل از آن از ۲۰۱۲ در چین) برند سیتروئن از روی خودروهای خط تولید دی‌اس برداشته شد و دی‌اس به عنوان یک برند مستقل به کار ادامه داد.[۳] به گفته کارلوس تاوارس مدیر عامل وقت گروه پی‌اس‌ای، دی‌اس از همان پلتفرم‌ها و نمایندگی‌های دیگر مدل‌های گروه پی‌اس‌ای استفاده خواهد کرد اما از طریق استاندارهای تولیدی و مهندسی مجزا خود را از خودروهای سیتروئن متمایز خواهد کرد.[۴]

تاریخچه

گروه پی‌اس‌ای در ابتدا از سه برند پژو، سیتروئن و تالبوت (که بسیار سریع منحل شد) تشکیل می‌شد که هیچ‌یک به عنوان یک برند برتر در گروه محسوب نمی‌شدند. در سال ۱۹۷۶، گروه پی‌اس‌ای جداسازی برندها بر اساس کلاس قیمتی را آزمایش کرد (مانند برند بیوک/شورولت یا آئودی/فولکس واگن) اما هیچ‌یک از برندها توانایی قیمت گذاری بالا را نداشتند. درنهایت معرفی برند سوم مورد آزمایش قرار گرفت. این روش توسط خودروسازان دیگر هم با موفقیت آزمایش و اجرا شده بود. مانند برندهای برتر لکسوس و اینفینیتی.

سیتروئن دی‌اس اصلی، یک خودروی دارای طراحی خاص و نمادین در سال‌های ۱۹۵۵ الی ۱۹۷۵ بود و تصمیم گرفته شد که برند جدید بر روی میراث آن خودرو بنا شود. خط تولید دی‌اس در اوایل سال ۲۰۱۰ با تولید سیتروئن دی‌اس۳ آغاز بکار کرد. خودروی کوچکی که به عنوان طرح اولیه سیتروئن C3 جدید طراحی شد. سیتروئن دی‌اس۳ از روی ایده سیتروئن C3 pluriel و خودروی مفهومی Citroen DS inside طراحی شد. سیتروئن دی‌اس۳ با رنگ سقف قابل انتخاب تولید شد که می‌توانست در کنتراست یا رنگ بدنه خودرو باشد. این خودرو به عنوان خودروی سال ۲۰۱۰ از سوی مجله تخت گاز انتخاب شد و ۴ بار پیاپی به عنوان بهترین خودروی سوپرمینی در بخش رضایت مندی مشتریان توسط مؤسسه JD Power انگلستان معرفی شدو به عنوان دومین خودروی بهینه در زمینه مصرف سوخت پس از سیتروئن C3 از سوی مجله What Car انتخاب شد.[۵] در سال ۲۰۱۳، سیتروئن دی‌اس۳ با اختصاص دادن سهم ۴۰٪ی از بازار خودروهای کوچک لوکس اروپا، مجدد عنوان پرفروش‌ترین خودروی پریمیوم در کلاس خود را کسب کرد.

خودروهای سری دی‌اس در ارتباط عمیق با خودروهای سیتروئن ساخته می‌شد مانند خودروی دی‌اس ۴ محصول ۲۰۱۰ که براساس سیتروئن هیپنوس محصول سال ۲۰۰۸ یا خودروی مفهومی دی‌اس ۵ در سال ۲۰۱۱ که بر اساس سیتروئن C-SportLounge محصول سال ۲۰۰۵ ساخته شد.[۶][۷]

در چین خودروهای دی‌اس از سال ۲۰۱۴ در نمایندگی‌های مجزا بفروش می‌رسند. مدل‌های دی‌اس برای فروش در چین توسط گروه سرمایه‌گذاری مشترک چنگان-پی‌اس‌ای مستقر در شنزن تولید می‌شود. دی‌اس 5LS و دی‌اس 6WR فقط در چین بفروش می‌رسد. با معرفی فیس لیفت دی‌اس ۵ در سال ۲۰۱۵ برند دی‌اس در اروپا هم از سیتروئن جدا شد و نمایندگی‌های مستقل دی‌اس برای تمام دنیا شروع به برنامه‌ریزی کردند.[۸]

لوگو

در عقب خودروها لوگوی جدید دی اس بجای نشان شبه نظامی سیتروئن قرار می‌گیرد و طراحی و سبک همه آنها بطور قابل توجهی متفاوت از خودروهای خواهر خوانده‌شان خواهد بود. سیتروئن چندین خودروی اسپرت مفهمومی با کار کردن بر روی سیتروئن سورولت تولید و با نشان دی‌اس ارائه کرد و همچنین در سال ۲۰۱۴ دی‌اس دیواین را با کار بر روی نمومه اولیه سیتروئن سورولت به عنوان خودرو آینده رده اسپرت و کوپه معرفی کرد.[۹]

موتور اسپرت

فرمولا ئی

دی‌اس و ویرجینگ ریسینگ در فصل دوم مسابقات فرمولا ئی به یکدیگر پیوستند و تیم دی‌اس ویرجینگ ریسینگ را در مسابقات فرمولا ئی تشکیل دادند و با این نام در این مسابقات حضور دارند.

مدل‌ها

فعلی

دی‌اس۳ دی‌اس۴ دی‌اس۴اس دی‌اس۵ دی‌اس۵ال‌اس دی‌اس۶ دی‌اس۷ کراس‌بک
2016-03-01 Geneva Motor Show 1079.JPG Citroën DS4 HDi 165 SportChic – Frontansicht, 4. Juni 2011, Wülfrath.jpg DS 4S 01 China 2016-04-18.jpg DS 5 facelift 02 China 2016-04-16.jpg DS 5LS China 2014-04-14.jpg DS 6 01 China 2015-04-08.jpg 2017-03-07 Geneva Motor Show 1060.JPG

کانسپت‌ها


شما باید ابتدا وارد شوید، تا بتوانید نظر دهید.
نگاهی به تاریخچه اشکودا

نگاهی به تاریخچه اشکودا


  • 0

اشکودا، (به چکی: ŠKODA AUTO) شرکت خودروسازی مستقر در جمهوری چک است، که در سال ۱۸۹۵ توسط واکلاو لورین و واکلاو کلمنت تأسیس شد. اشکودا در سال ۱۹۹۱ یکی از زیرشاخه‌های اروپایی گروه فولکس‌واگن شد[۱] و هم‌اکنون از برندهای متعلق به این کمپانی آلمانی به‌شمار می‌آید.[۲] در سال ۲۰۱۲ مجموع تولید و فروش بین‌المللی شرکت اشکودا به ۹۳۹٫۲۰۰ اتومبیل رسید.

تاریخچه

شرکت اشکودا امروزی از دو شرکت مجزا تشکیل شده‌است. اشکودا ورکس؛ که در سال ۱۸۵۹ به‌عنوان کارخانه تولید جنگ‌افزار و تولیدات نظامی فعالیت خود را آغاز نمود. بخش دیگر اشکودا، خودروسازی اشکودا است، که در اواخر دهه ۱۸۹۰ شروع بکار نمود و در آغاز لورین اند کلمنت نام داشت. ۵ شرکت خودروسازی: اشکودا، اوپل، پژو، دایملر و تاترا، قدیمی‌ترین شرکت‌های فعال در صنعت خودروسازی جهان به‌شمار می‌آیند، که هیچگاه خط تولید آنها متوقف نشد…[۳]

لورین اند کلمنت

در سال ۱۸۹۴ واکلاو کله‌منت ۲۶ ساله، یک کتابفروش در ملادا بلسلاو، در جمهوری چک امروزی، که در آن زمانی بخشی از اتریش-مجارستان بود، نمی‌توانست قطعات مورد نیاز برای تعمیر دوچرخه آلمانی‌اش را پیدا کند. او دوچرخه‌اش را برای تعمیر فرستاد و به همراه آن نامه‌ای به تولیدکنندگان، زاودل و ناومان، به زبان چکی نوشت و درخواست تعمیر دوچرخه را کرد.

او پاسخ نامه را به آلمانی دریافت کرد: "اگر خواهان پاسخ به درخواست پیگیری خود هستید، باید سعی کنید، به زبانی بنویسید که ما بتوانیم بفهمیم. واکلاو کلمنت جوان با آن که تجربه فنی نداشت، تصمیم به ایجاد تعمیرگاه دوچرخه کرد و با کمک واکلاو لاورین در ۱۸۹۵ در ملادا بولسلاو تعمیرگاه راه افتاد.

این دو نفر در ۱۸۹۸ یک موتورسیکلت کوچک ورنر خریدند، که خطرناک و غیرقابل اعتماد بود.[nb ۱] آنها برای بهبود موتور به روبرت بوش، متخصص احتراق آلمانی، نامه نوشته، تا آنها را در ساختن یک سیستم الکترومغناطیس متفاوت راهنمایی کند.

در سال ۱۹۰۰ شرکت لورین اند کلمنت راه‌اندازی شد و کمپانی تازه تأسیس آنها که تنها ۳۲ نفر نیروی کار داشت، صادرات اسلاویا را آغاز نمود و ۱۵۰ ماشین به لندن حمل شد. مدتی بعد، نشریات آنها را نخستین سازندگان موتورسیکلت معرفی کردند.[۴]

اولین مدل، وواتورت آ، سبب موفقیت در اتریش-مجارستان و سپس در کشورهای دیگر نیز گردید. هنگام جنگ جهانی اول، اشکودا در تولید جنگ‌افزار فعال بود.

اشکودا

پس از جنگ جهانی، لورین اند کلمنت شروع به ساختن کامیون کرد، ولی در ۱۹۲۴ پس از آتش‌سوزی و برخورد به مشکلات با شرکت اشکودا ورکس، بزرگترین شرکت صنعتی در چکسلواکی، ادغام گردید.

تولیدات بعدی تحت نام اشکودا عرضه شد. پس از کاهش فروش در رکود اقتصادی، اشکودا با مدل‌هایی چون اشکودا پپولار، در اواخر دهه ۱۹۳۰ دوباره موفق بود.

پس از اشغال چکسلواکی در جنگ جهانی دوم، اشکودا ورکس، به بخشی از Hermann Göring Werke تبدیل شد و به خدمت آلمان نازی درآمد.

پس از جنگ

پس از جنگ بازسازی کارخانه اولین اتومبیل سری ۱۱۰۱ شروع شد.

Škoda 1201 1959
Škoda Octavia 1961

پیوستن به فولکس واگن

تاریخچه فروش

مدل ۱۹۹۱[۵] ۱۹۹۵[۶] ۱۹۹۶[۷] ۱۹۹۷ ۱۹۹۸ ۱۹۹۹ ۲۰۰۰ ۲۰۰۱ ۲۰۰۲ ۲۰۰۳ ۲۰۰۴ ۲۰۰۵ ۲۰۰۶ ۲۰۰۷ ۲۰۰۸ ۲۰۰۹ ۲۰۱۰ ۲۰۱۱ ۲۰۱۲[۸]
اشکودا فوریت / اشکودا فلیسیا ۱۷۲٬۰۰۰ ۲۱۰٬۰۰۰   ۲۸۸٬۴۵۸ ۲۶۱٬۱۲۷ ۲۴۱٬۲۵۶ ۱۴۸٬۰۲۸ ۴۴٬۹۶۳
اشکودا اکتاویا   ۴۷٬۸۷۶ ۱۰۲٬۳۷۳ ۱۴۳٬۲۵۱ ۱۵۸٬۵۰۳ ۱۶۴٬۱۳۴ ۱۶۴٬۰۱۷ ۱۶۵٬۶۳۵ ۱۸۱٬۶۸۳ ۲۳۳٬۳۲۲ ۲۷۰٬۲۷۴ ۳۰۹٬۹۵۱ ۳۴۴٬۸۵۷ ۳۱۷٬۳۳۵ ۳۴۹٬۷۴۶ ۳۸۷٬۲۰۰ ۴۰۹٬۳۶۰
اشکودا فابیا ۸۲۳ ۱۲۸٬۸۷۲ ۲۵۰٬۹۷۸ ۲۶۴٬۶۴۱ ۲۶۰٬۹۸۸ ۲۴۷٬۶۰۰ ۲۳۶٬۶۹۸ ۲۴۳٬۹۸۲ ۲۳۲٬۸۹۰ ۲۴۶٬۵۶۱ ۲۶۴٬۱۷۳ ۲۲۹٬۰۴۵ ۲۶۶٬۸۰۰ ۲۵۵٬۰۲۵
اشکودا سوپرب ۱۷۷ ۱۶٬۸۶۷ ۲۳٬۱۳۵ ۲۲٬۳۹۲ ۲۲٬۰۹۱ ۲۰٬۹۸۹ ۲۰٬۵۳۰ ۲۵٬۶۴۵ ۴۴٬۵۴۸ ۹۸٬۸۷۳ ۱۱۶٬۷۰۰ ۱۰۶٬۸۴۷
اشکودا رومستر ۱۴٬۴۲۲ ۶۶٬۶۶۱ ۵۷٬۴۶۷ ۴۷٬۱۵۲ ۳۲٬۳۳۲ ۳۶٬۰۰۰ ۳۹٬۲۴۹
اشکودا یتلی ۱۱٬۰۱۸ ۵۲٬۶۰۴ ۷۰٬۳۰۰ ۹۰٬۹۵۲
اشکودا رپید ۱٬۷۰۰ ۹٬۲۹۲
اشکودا سیتیگو ۵۰۹ ۳۶٬۶۸۷
مجموع در سال ۱۷۲٬۰۰۰ ۲۱۰٬۰۰۰ ۲۶۱٬۰۰۰ ۳۳۶٬۳۳۴ ۳۶۳٬۵۰۰ ۳۸۵٬۳۳۰ ۴۳۵٬۴۰۳ ۴۶۰٬۲۵۲ ۴۴۵٬۵۲۵ ۴۴۹٬۷۵۸ ۴۵۱٬۶۷۵ ۴۹۲٬۱۱۱ ۵۴۹٬۶۶۷ ۶۳۰٬۰۳۲ ۶۷۴٬۵۳۰ ۶۸۴٬۲۲۶ ۷۶۲٬۶۰۰ ۸۷۹٬۲۰۰ ۹۴۹٬۴۱۲

مدل‌های کنونی

تولیدات شرکت از آغاز


شما باید ابتدا وارد شوید، تا بتوانید نظر دهید.
نگاهی به تاریخچه سئات

نگاهی به تاریخچه سئات


  • 0

سیات، (به اسپانیایی: SEAT) شرکت خودروسازی اسپانیایی است. این شرکت در سال ۱۹۵۰ توسط انستیتوی ملی صنعت اسپانیا و با کمک آغازین شرکت فیات بنیان نهاده شد.

شرکت سیات عضو گروهی تحت عنوان گروه آئودی بود، که از شرکت‌های آئودی، لامبورگینی و سیات تشکیل شده بود و پس از خریداری این گروه توسط گروه فولکس‌واگن، سپس منحل شدن گروه آئودی، هم‌اکنون شرکت سیات، به‌طور کامل تحت مالکیت گروه فولکس‌واگن قرار دارد.

شرکت سیات در شهر مارتورل در نزدیکی بارسلون مستقر می‌باشد و به‌طور رسمی در بارسلون به ثبت رسیده است. تا سال ۲۰۰۰ مجموع تولیدات سیات، ۵۰۰٫۰۰۰ دستگاه بود، که تا سال ۲۰۰۶ این رقم، از مرز ۱۶ میلیون خودرو گذشت، که ۶ میلیون دستگاه از این خودروها، توسط کارخانه خودروسازی مارتورل تولید شده‌است.

سیات (SEAT) سرواژه‌ای از عبارت اسپانیایی «Sociedad Española de Automóviles de Turismo» به معنی «انجمن اسپانیایی خودروهای گردشگری» می‌باشد.

نمایی از کارخانه سئات اسپانیا:


شما باید ابتدا وارد شوید، تا بتوانید نظر دهید.
نگاهی به تاریخچه فورد

نگاهی به تاریخچه فورد


  • 0

شرکت فورد موتور، (به انگلیسی: Ford Motor Company) (معروف به فورد) شرکت خودروسازی آمریکایی و چندملیتی مستقر در دیربورن، میشیگان از حومه شهر دیترویت می‌باشد.

این کمپانی در تاریخ ۱۶ ژوئن ۱۹۰۳ میلادی توسط هنری فورد تأسیس شد و امروزه علاوه بر خودروهای سواری و باری فورد، خودروهای لوکسی با مارک لینکلن هم تولید می‌کند. این شرکت از سال ۱۹۳۸ خودروهای لوکس ارزان قیمت‌تری با برند مرکوری تولید می‌کرد، اما از سال ۲۰۱۱ تولید خودرو با این مارک را متوقف نمود.

فورد سهام اندکی از شرکت ژاپنی مزدا و کمپانی بریتانیایی استون مارتین را نیز در اختیار دارد. شرکت فورد در سال ۱۹۸۹ شرکت خودروسازی جگوار کارز و در سال ۲۰۰۰ شرکت لندرور را خریداری نمود، اما در ماه مارس سال ۲۰۰۸ هر دو را به شرکت هندی تاتا موتورز فروخت. فورد بین سال‌های ۱۹۹۹ تا ۲۰۱۰ مالک شرکت سوئدی ولوو نیز بود.[۲]

طبق گزارش مرکز پژوهش Navigant در اوایل سال ۲۰۱۷ شرکت خودروسازی فورد در صدر فهرست سازندگان خودروهای خودگردان قرار دارد.[۳] شرکت خودروسازی فورد، هم‌اکنون دومین تولیدکننده خودرو در ایالات متحده آمریکا بوده[۴] و از پایان سال مالی ۲۰۱۱ به‌عنوان پنجمین خودروساز بزرگ جهان محسوب می‌شود.[۵] این شرکت در سال ۲۰۱۰ در فهرست فرچون ۵۰۰ در جایگاه هشتمین شرکت بزرگ در ایالات متحده شناخته شد.[۶] در حال حاضر شمار کارکنان شرکت فورد بیش از ۲۱۳ هزار نفر اعلام شده، که در ۹۰ کارخانه این شرکت در سراسر جهان، فعالیت می‌کنند.[۷] خانواده فورد هم‌اکنون با در اختیار داشتن ۲٪ درصد از سهام شرکت فورد، مالک اصلی آن محسوب می‌شود.

تاریخچه

مرکز تحقیقاتی فورد، در آخن، آلمان
۲۵امین سالانه فورد در کنبرا
فورد مدل ۶۸ ۷۷۰ کوپه سال ۱۹۳۶
فورد مدل ۷۸ ۷۶۰بی سال ۱۹۳۷
فورد اف۶۵۰ سال ۲۰۰۸
فورد موستانگ مدل Giugario در نمایشگاه خودروی لس آنجلس در ۲۰۰۶

اولین خودروی جهان در شرکت فورد تولید شد. گرچه این شرکت در سال ۱۹۰۳ تأسیس شد، اما هفت سال پیش از آن، هنری فورد، بنیانگذار شرکت، به عنوان یک مهندس جوان و خلاق، اولین وسیله نقلیه چهار چرخ را ابداع کرده و ساخته بود. این وسیله که «چهارچرخ» (QUADRICYCLE) نامیده می‌شد، مانند یک قایق، با فرمانی رانده می‌شد و بدون اینکه امکان برگشت به عقب داشته باشد، با دو سرعت متفاوت حرکت می‌کرد.

فورد جوان پنج سال پیش از آن، یعنی در سال ۱۸۹۱ به عنوان یک مهندس در شرکت توماس ادیسون در دیترویت کار می‌کرد. دو سال بعد که به جایگاه سرمهندسی ارتقا یافت، آنقدر پول کافی به دست آورده بود، تا به تکمیل تجارب شخصی خود در زمینه موتورهای احتراق داخلی بپردازد.

سال ۱۹۰۳ زمانی که هنری فورد با سرمایه ۲۸٫۰۰۰ دلار به همراه ۱۱ سرمایه‌گذار توافق‌نامه همکاری با ایالت میشیگان را گرفت، شرکت فورد تأسیس شد. کمتر از یک ماه بعد، اولین خودروی شرکت در دیترویت به یک دکتر فروخته شد.

مدل‌های تولیدی خودرو شرکت در ابتدا نام حروف الفبا انگلیسی را داشت و تا ۱۹ حرف تولید شد. پس از تولید خودروی فورد مدل ای،[۸] در سال ۱۹۰۸ معروفترین و ماندگارترین مدل خودروی شرکت، یعنی مدل فورد مدل تی به بازار آمد.

این خودرو سیاه رنگ، ساده و از نظر قیمت، مناسب بود. یک سال بعد که بیش از ۱۰۰ هزار دستگاه از این مدل تولید شد، قیمت خودرو از ۸۲۵ به ۳۶۰ دلار کاهش یافت. بهبود چشم‌گیر در کارایی تولید، به‌ویژه نصب و به‌کارگیری اولین نوار نقاله خط مونتاژ، در سال ۱۹۱۳ در شرکت دلیل اصلی این امر بود.

در سال ۱۹۱۴، تعداد کارکنان شرکت ۱۳٫۰۰۰ نفر بود، که ۳۰۰ هزار خودرو تولید می‌شد. در آن زمان بقیه ۲۹۹ خودروساز، با ۶۶٫۳۵۰ پرسنل، تنها ۲۸۰٫۰۰۰ خودرو تولید می‌کردند.

در سال ۱۹۱۸ نیمی از خودروهای ایالات متحده آمریکا، فورد مدل تی بود. سال ۱۹۲۲ شرکت بیش از یک میلیون خودرو از فورد مدل تی تولید کرد، که ۵۶ درصد تولید خودرو جهان بود. این مقدار در سال‌های بعد، به سالانه دو میلیون خودرو رسید. در سال ۱۹۲۰، فورد در هر دقیقه، یک خودرو تولید می‌کرد. در فاصله ۲۰ سال از تولید مدل تی، بیش از ۱۵ میلیون دستگاه از آن به فروش رفت.

در سال ۱۹۱۹ فورد و پسرش ادسل، که قصد توسعه شرکت را داشتند و با مقاومت سهام‌داران روبرو شده بودند، تمام سهام شرکت را خریدند. درهمین سال، هنری فورد، رهبری شرکت را به دست پسرش سپرد. یک سال بعد، شرکت برای حمل مواد و قطعات به کارخانه و آمادگی برای تولید انبوه، از راه‌آهن استفاده کرد. شرکت در سال ۱۹۲۵، شرکت موتور لینکلن را خرید و در دهه ۱۹۳۰ نیز بخش مرکوری برای خودروهای با قیمت متوسط، تأسیس شد.[۹]

ادسل فورد، برخلاف پدرش که به مکانیک علاقه و تأکید داشت، دوستدار طراحی بود. او اول بار در سال ۱۹۳۳ واحد طراحی را در شرکت فورد، دایر کرد، که حاصل کار آن، طراحی‌های نوین خودرو بود. در سال ۱۹۴۳، ادسل که از ۱۹۱۷ نایب رئیس و از ۱۹۱۹ رئیس هیئت مدیره شرکت فورد بود، درگذشت. هنری فورد مجدداً به صحنه اجرایی شرکت برگشت و رهبری را به دست گرفت. پس از انتظام کارها، رهبری شرکت به پسر ادسل و نوه هنری یعنی؛ هنری فورد دوم رسید. او تا سال ۱۹۷۹ قدرتمندانه در سمت مدیرعاملی شرکت، فعال بود و هشت سال بعد، درحالی‌که به‌عنوان رئیس هیئت مدیره کمپانی فورد، عمل می‌کرد، درگذشت.

در این مدت اولین شرکت لیزینگ خودرو توسط فورد تأسیس شد. در سال ۱۹۸۸ فروش شرکت به ۳٬۵ میلیارد دلار رسید، که تا آن زمان بالاترین سطح در شرکت‌های خودروسازی محسوب می‌شد.

پس از مرگ هنری فورد دوم، پسر برادرش بیل فورد رهبری شرکت را در دست گرفت و باتوجه به تغییرات فضای صنعت خودروسازی، شرکت را در مسیر جدید هدایت کرد. در سال ۱۹۹۸ فورد اولین شرکت خودروسازی بود که استاندارد زیست‌محیطی ایزو ۱۴۰۰۱ را دریافت کرد. در سال ۲۰۰۱ حداقل ۹۰٪ درصد از تأمین کنندگان فورد، طرح اجرای این استاندارد را در برنامه داشتند و اکنون تمامی تأمین‌کنندگان به دریافت این گواهینامه نائل آمده‌اند.

ابداع خط تولید برای تولید انبوه، کاری که هنری فورد انجام داد، استفاده از نوار نقاله برای خط تولید و دستیابی به تولید انبوه خودرو از این طریق بود. درحقیقت به‌کارگیری همین خط تولید انبوه توسط فورد بود، که کاربرد عملی مدیریت علمی تیلور را، که به محور تخصص‌گرایی و تقسیم کار استوار شده بود، به نقطه اوج رساند.

گفته می‌شود که هنری فورد ایده خط تولید را، از مشاهداتی در کشتارگاه شیکاگو یادگرفته بود. نکته دیگری که در کار فورد وجود داشت و محور تفکر او محسوب می‌شد، به‌وجود آوردن استاندارد واحد در تولید قطعات خودرو از طریق تأمین کنندگان مختلف بود.

این همان چیزی است، که امروزه نیز خودروسازان به آن تکیه و تأکید می‌کنند. فورد در بدو تأسیس تنها چهار تأمین کننده داشت. با ورود خودروی مدل تی و تولید انبوه آن، تعداد تأمین کنندگان به سرعت افزایش یافت و در دهه ۱۹۵۰ به ۶۰۰۰ رسید.

در آن زمان اصطلاح ۶۰۰۰ شریک برای نامیدن این تأمین‌کنندگان از سوی شرکت فورد به کار برده می‌شد. گرچه روش تولید انبوه فورد با افزایش بهره‌وری منجر به دستیابی شرکت به سودهای کلان شد، اما مهارت‌ها و شایستگی‌های فردی، از میان رفت و به جای آن تولید بر پایه تقسیم‌بندی‌های دقیق و جزیی کار با حد و مرز کاملاً مشخص مطرح گردید.

او معتقد بود که افراد باید همان کاری را انجام دهند که برای آن استخدام شده‌اند. کارگران باید بدون تفکر مشغول به یک کار ویژه تکراری شوند. بدین جهت از فورد به عنوان کسی یاد می‌شود، که محیط کار را انسانیت‌زدایی (به انگلیسی: DE-HUMANIZE) کرد. البته آنچه هنری فورد با ماشین‌آلات انجام می‌داد، نوه‌اش هنری فورد دوم با نیروی کار عمل می‌کرد و بدین ترتیب، به مرور زمان از خشکی و بی‌رحمی آن روش کاسته می‌شد.

برندها

کارخانه مونتاژ فورد لینکلن، اوکویل
فورد ایراستریم مدل ۲۰۰۷، نمایشگاه اتومبیل واشینگتن

شرکت فورد، در تاریخچه فعالیتش در صنعت خودروسازی، تاکنون محصولاتش را در قالب ۹ برند عرضه نموده است، که عبارتند از: فورد، لینکلن، مرکوری، جگوار، استون مارتین، مزدا، ولوو، لندرور، رنجرور و ادسل.

خط تولید خودروهای برند ادسل، در سال ۱۹۶۰ تنها ۲ سال پس از آغاز فعالیتش، متوقف شد. در ۱۹۸۹ تولید برند مرکور نیز متوقف گشت. کارخانه تولید خودروهای برند مرکوری نیز در سال ۲۰۱۱ بعلت اقتصادی نبودن، تعطیل شد.

در سال ۲۰۰۸ برندهای جگوار، لندرور و رنجرور بطور یک‌جا به ارزش ۲٫۳ میلیارد دلار به شرکت هندی تاتا موتورز واگذار گردید.

شرکت فورد در سال ۲۰۱۰ میلادی ولوو کارز را با قیمت ۱٫۸ میلیارد دلار به شرکت چینی جیلی فروخت.

لیست متنوع خودروهایی که شرکت فورد در بیش از صد سال تولید کرده، حجم یک کتاب را اشغال می‌کند. اولین مدل شرکت فورد، خودروی فورد مدل ای و اولین مدلی که به تولید انبوه رسید فورد مدل تی بود، که ابتدا تنها با رنگ مشکی تولید می‌شد و سپس در رنگ‌های دیگر نیز عرضه گردید. مدل تی فورد رکورد بیشترین تولید یک مدل خودرو در جهان را دارد و از مدل فولکس‌واگن بیتل نیز پیشی گرفته است.

چشم‌انداز

چشم‌انداز شرکت فورد در وب‌گاه رسمی شرکت خودروسازی فورد، چنین عنوان شده‌است: خلق محصولات عالی که به مشتری، سهام‌داران و جامعه فایده برساند.

تحقیق و توسعه

فورد اووس هیبریدی مدل ۲۰۱۲، شوی اتومبیل واشینگتن

شرکت فورد از دهه ۱۹۶۰ برای توسعه خودروهایی که نسبت به موتورهای سنتی، آلودگی کمتری ایجاد می‌کنند، سرمایه‌گذاری و تحقیق کرده است. اکنون فورد یکی از پیشگامان تولیدکننده خودروهایی است که با انتشار کمترین آلودگی، استانداردهای مختلف زیست‌محیطی را پاسخ می‌دهند.

خودروهای هیبریدی شرکت با موتور برقی چهار سیلندر در همین حوزه عرضه شده است. شرکت فورد، در زمینه عرضه خودروهایی که از هیدروژن به عنوان نیروی محرکه استفاده می‌کنند و آب تنها خروجی آنهاست نیز کار کرده است. در این موارد از پیل‌های سوختی استفاده می‌شود.

نخستین خودرو شرکت با سوخت هیدروژنی در سال ۲۰۰۲ عرضه گردید. شرکت در زمینه فناوری بیودیزل و دیزل‌های تمیز نیز در حال تحقیق است.

به‌کارگیری اتانول به عنوان یک سوخت تمیز نیز در دستور کار قرار دارد. اتانول سوخت تجدیدشونده‌ای است، که از ذرت یا سایر دانه‌های روغنی گرفته می‌شود و به میزان ۸۵ درصد با گازوئیل مخلوط می‌شود. از ۱۹۹۶ تاکنون، بیش از ۶/۱ میلیون دستگاه خودرو که با سوخت اتانول کار می‌کند توسط شرکت فورد فروخته شده است.

کارکنان

فورد اینترسپتور مدل ۲۰۰۷، شوی اتومبیل شیکاگو

تعداد کارکنان شرکت در سال ۲۰۰۶، معادل ۲۸۳٫۰۰۰ نفر بوده است، که در ۱۰۸ کارخانه فورد، در سراسر جهان به کار مشغول هستند. از این تعداد ۱۲۸ هزار نفر در آمریکای شمالی کار می‌کنند و به ترتیب در آمریکای جنوبی، اروپا و آسیا، ۱۳، ۶۶ و ۱۸ هزار نفر فعال هستند.

فروش

فورد پروتوتایپ مدل ۲۰۰۵، شوی اتومبیل شیکاگو
فورد یوسیس مدل ۲۰۰۶، شوی اتومبیل پاریس
فورد موستانگ جی‌تی

شرکت فورد با فروش ۱۷۷ میلیارد دلاری در سال ۲۰۰۶، از لحاظ درآمد به عنوان چهارمین خودروساز جهانی بعد از جنرال موتورز، دایملر آ گ و تویوتا قرار گرفت. بدین ترتیب رتبه نهم برترین شرکت‌های جهان، به فورد اختصاص یافت. میزان تولید خودرو در این سال در شرکت۵۹۷٫۶۰۰٫۰۰۰ دستگاه بوده است که نیمی از آن در آمریکای شمالی تولید شده است.

در سال ۲۰۱۲ میزان درآمد فورد به ۱۳۴ میلیارد دلار کاهش یافت، که در این سال، سود خالصی معادل ۵٫۶۶ میلیارد دلار را عاید این کمپانی نمود. شرکت فورد از سال ۲۰۱۰ به بعد، در فهرست بزرگترین خودروسازهای جهان یک پله سقوط کرد و پس از جنرال موتورز، تویوتا، گروه فولکس‌واگن و دایملر آ گ در جایگاه پنجم قرار گرفت.

هنری فورد

هنری فورد (۱۹۴۷ – ۱۸۶۳) در سال ۱۹۰۳ شرکت فورد را تأسیس کرد. هنگامی که در سال ۱۸۹۹ او شغل خود را در شرکت ادیسون ترک کرد و تمام سرمایه‌اش را در کسب تجربه تولید خودرو گذاشت، همگان او را نادان خواندند. البته او یک انسان خود ساخته بود. از روزی که در مزرعه رشد کرد و برای گذران زندگی به تعمیر ساعت پرداخت، همواره مستقل بود.

هنری فورد شیوه استفاده از خط تولید و رسیدن به تولید انبوه را به دنیا ارائه داد. او به طراحی و ساخت قطعات هم‌سان و هم‌شکل در خودرو همت گماشت و اولین استانداردها را در این زمینه تدوین و عرضه کرد. او پیش از آنکه در ساخت و ساز صنعتی نابغه باشد، در بازاریابی نابغه بود.

فورد به خوبی دریافته بود، که بازار خاصی برای خودرو بین طبقه متوسط جامعه وجود دارد. فورد انسان سخت‌کوش و متفکری بود. او بر این باور بود که همه چیز در کسب و کار موفق با تفکر شروع می‌شود و با تفکر توسعه و تحول می‌یابد. بهبود ناشی از تفکر، باعث افزایش موفقیت است. او تأکید داشت که وقتی این راه را شروع کردم، یک ایده داشتم و دائماً راجع به آن فکر می‌کردم. اگر فکر کنید و کار را با تفکر همراه سازید موفقیت شما حتمی است. هنری فورد عامل بزرگ موفقیت را در یافتن نیازهای اجتماع و فهم طبیعت آدمی می‌دانست.

مدیریت ارشد

مدیرعامل

از سپتامبر ۲۰۰۶، آلن مولالی به سمت مدیرعامل شرکت فورد برگزیده شده است. او نایب رئیس شرکت بوئینگ و مدیرعامل هواپیماهای تجاری بوئینگ بود، که از ۱۹۶۹ در آن شرکت فعالیت می‌کرد. شاید به کارگرفتن او در این سمت به دلیل تجارب ارزشمندش در ارتقای شرکت بوئینگ و استفاده از آن برای حل بحران‌های پیش روی شرکت فورد، در فضای کاملاً رقابتی است.

بدین جهت است که شرکت فورد، در هیئت مدیره خود از یورما اولیلا مدیرعامل قبلی شرکت نوکیا و رئیس هیئت مدیره رویال داچ شل نیز استفاده کرده است.

رئیس هیئت مدیره

بیل فورد، رئیس هیئت مدیره فورد

ویلیام کلی فورد، جونیور. مدیرعامل قبلی شرکت نیز در سمت رئیس هیئت مدیره فورد عمل می‌کند. او از خانواده فورد و افراد تأثیرگذار در شرکت محسوب می‌شود. ویلیام فورد می‌گوید: شرکت ما بر ارزش‌ها بنا نهاده شده است. ارزش‌ها به ما کمک کرده است تا بدین جایگاه برسیم و به ما کمک خواهد کرد تا آینده پایداری به دست آوریم. ما اصول کسب و کار ۱۰۰ سال بعد خود را تنظیم کرده‌ایم. این اصول، استانداردهایی را پی می‌ریزد که به نظر من برای بقای هر شرکتی در قرن بیست و یکم الزامی است. آنها مشخص می‌کنند که ما چگونه ارزش دراز مدت برای سهام‌داران خود می‌آفرینیم.

بازسازی ساختار

پس از افت شدید فروش خودرو و متحمل شدن زیان سنگین ۱٫۶ میلیارد دلاری در سال‌های ۲۰۰۵ و ۲۰۰۶، مدیران فورد شرکت تصمیم به تغییر ساختار تولید و منابع انسانی شرکت گرفتند. در این راستا شرکت فورد اعلام کرد که ۱۴ کارخانه را تعطیل و ۳۰٬۰۰۰ کارمند خود را اخراج خواهد نمود.[۱۹][۲۰]

در این راستا، ولوو و جگوار را فروخته، و تولید خودرو با مارک مرکوری را متوقف کرد.

خودروهای تولیدی

سال
ساخت
مدل توضیحات تصویر

خودروهای شهری

۱۹۹۶–۲۰۰۸
۱٫۴۰۰٫۰۰۰
فورد کا اولین نسل بر پایه فورد فیستا. Ford KA front 20080730.jpg
۲۰۰۳–۲۰۰۵
۳۷٫۰۰۰
فورد استریتکا خودروی دو در بر پایه فورد کا Ford StreetKa (2003–2005) rear MJ.JPG
۲۰۰۹-اکنون فورد کا دو نسل دوم از خودروهای مینی شرکت فورد، که بر پایه فیات ۵۰۰ (۲۰۰۷) ساخته شده است. Ford Ka II front 20100809.jpg

خودروهای سوپرمینی

۱۹۷۶–۱۹۸۳ فورد فیستا اولین نسل از خودروهای سوپرمینی فورد است، که در اواسط سال ۱۹۸۱ طراحی آن آغاز شد، در این مدل، از ضربه گیرهای فولادی، با گوشه‌های پلاستیکی به جای ضربه گیر کروم استفاده شده است. Ford Fiesta (early days) Garmisch-Partenkirchen.jpg
۱۹۸۳–۱۹۸۹ فورد فیستا سری۲ نسل دوم از فورد فیستا با موتور دیزل و با مبدل کنترل شده. Ford-fiesta-mk2.jpg
۱۹۸۹–۱۹۹۶ فورد فیستا سری۳ مدل توسعه یافته از فورد فیستا، با سیستم تعلیق مدرن، موتورهای جدید و اضافه شدن بسیاری از نوآوری‌های فنی مانند ترمز ای‌بی‌اس، فرمان هیدرولیک، کیسه هوا و تهویه مطبوع. Ford Fiesta MK3 front 20070926.jpg
۱۹۹۵–۲۰۰۱ فورد فیستا سری۴ نسل چهارم فورد فیستا در سال ۱۹۹۵ با طراحی جدید و موتور توسعه یافته عرضه شد. از اواخر تابستان سال ۱۹۹۹ نیز نسل پنجم از مدل فیستا، تولید شد، که چراغ‌های جلو اصلاح شده و پنجره مشبک برای مطابقت با طراحی جدید خودرو، استفاده شده است. این مدل، به‌عنوان مزدا ۱۲۱ نیز شناخته می‌شود. Ford Fiesta IV 20090614 front.JPG
۲۰۰۱–۲۰۰۸ فورد فیستا سری۶ نسل ششم فورد فیستا با طراحی کاملاً جدید و موتور دیزلی تزریق مستقیم عرضه گردید. از این مدل، یک نسخه اسپورت نیز تولید شده است. در پاییز سال ۲۰۰۵ فیس لیفت این مدل انجام شد. Ford Fiesta ST front 20080110.jpg
۲۰۰۸-اکنون
> ۱٫۰۰۰٫۰۰۰
فورد فیستا سری۷ نسل هفتم از فیستا است. این مدل از سال ۲۰۱۱ با نام فورد فیستا دبلیوآرسی آراس، در رالی قهرمانی جهان شرکت نمود. اواخر سال ۲۰۱۲ نیز فیس لیفت این مدل انجام شد. Oh No ! Our car went in for service and we were given a Ford Fiesta. Back ache seats & snatch brakes, what fun ! - Flickr - mick - Lumix.jpg

خودروهای مینی ام‌پی‌وی

۲۰۰۲–۲۰۱۲ فورد فوژن اروپا بر پایه فورد فیستا نسل دوم ساخته شد. فیس لیفت آن در سال ۲۰۰۵ انجام شد. Ford Fusion front 20080222.jpg
۲۰۱۲-اکنون فورد بی-مکس نسل نهم از مدل فیستا است. Ford B-Max Titanium – Frontansicht, 22. Februar 2014, Ratingen.jpg

خودروهای کامپکت

۱۹۶۸–۱۹۷۴
۲٫۱۴۰٫۰۰۰
فورد اسکورت طراحی و توسعه این مدل، در کارخانه فورد بریتانیا انجام شده است. مدل اسکورت، از ۱۹۷۴ توسط فورد اروپا تولید می‌شد. Ford Escort MkI 1100 1972.JPG
۱۹۷۴–۱۹۸۰
۱٫۶۰۷٫۰۰۰
فورد اسکورت ۷۵ مدل اصلاح شده از فورد اسکورت بود، که با موتور ۱۸۰۰ سی‌سی، در رالی قهرمانی جهان شرکت کرد. Ford Escort 2 Estate overlooked by Victor FD.jpg
۱۹۸۰–۱۹۸۶ فورد اسکورت ۸۱ از طراحی مجدد مدل اسکورت، با تغییرات در موتور و بدنه آن، در کلاس خودروهایی کروکی، با موتورهای ۱۶۰۰آی و آراس توربو ساخته می‌شد. Ford Escort MKIII XR3i front 20090115.jpg
۱۹۸۳–۱۹۸۶ فورد اریون خودروی هاچ‌بک چهار درب خانوادگی از فورد اسکورت می‌باشد. Ford Orion 22-5-07.JPG
۱۹۸۶–۱۹۹۰ فورد اسکورت ۸۶ مدل توسعه یافته از اسکورت می‌باشد، که از نظر طراحی داخلی و بدنه خودرو، تغییرات بسیار زیادی در آن انجام شده است. این مدل، بهترین سری از فورد اسکورت به‌شمار می‌آید. Ford Escort MK4 front 20081215.jpg
۱۹۸۶–۱۹۹۰ فورد اریون مدل توسعه یافته از مدل اریون با تغییراتی مانند استفاده
شما باید ابتدا وارد شوید، تا بتوانید نظر دهید.