اخبار

دسته بندی ها:

نگاهی به تاریخچه وارتبورگ

نگاهی به تاریخچه وارتبورگ


  • 0

وارتبورگ یک نماد خودرو است بود که در جمهوری دمکراتیک آلمان تاسیس شده بود.نام وارتبورگ از نام قلعه وارتبورگ (که روی تپه مشرف به شهر آیزناخ قرار دارد که خودروها در آنجا ساخته میشوند) گرفته شده است.خودروهای وارتبورگ دارای موتور ۳ سیلندر دو زمانه که فقط هفت بخش متحرک دارد (سه پیستون، سه شاتون و یک میل‌لنگ).

نگارخانه


شما باید ابتدا وارد شوید، تا بتوانید نظر دهید.
نگاهی به تاریخچه بورگوارد

نگاهی به تاریخچه بورگوارد


  • 0

بورگوارد (به انگلیسی: BORGWARD) یک برند خودروسازی آلمانی است که در سال ۱۹۱۹ توسط مهندس و طراح معروف آلمانی یعنی کارل اف دبلیو بورگوارد (۱۰ نوامبر ۱۸۹۰ – ۲۸ ژوئیه ۱۹۶۳) در شهر برمن آلمان تأسیس شد. این کمپانی که با ۲۳ هزار پرسنل یکی از مهم‌ترین کارخانجات صنعتی آلمان به‌حساب می‌آمد تا سال ۱۹۶۱ به تولید خودرو ادامه داد. در ۲۱ می سال ۲۰۰۸ کریستین بورگوارد، نوهٔ کارل اف دبلیو بورگوارد بنیان‌گذار این کمپانی، به همراه شریک خود کارل هایز نوس، این کمپانی با اصالت آلمانی را دوباره احیا کردند. کریستین بورگوارد هدایت این شرکت را در دست گرفت و با سرمایه‌گذاری غول صنعتی چین یعنی فوتون که در زمینهٔ تولید خودروهای سنگین و تجاری فعالیت می‌کند تمام تلاش خود را برای بازگرداندن این کمپانی به‌روزهای اوج موفقیت خود کرد. این کمپانی به همین منظور مدیر طراحی سابق مینی (برند آلمانی زیرمجموعهٔ ب ام و)، آندرس وارمینگ را نیز جذب خود کرد تا در حوزه طراحی، کاملاً به‌روز و مطابق با سلایق حال حاضر مشتریان در جهان باشد. این تلاش‌ها و سرمایه‌گذاری‌ها در سال ۲۰۱۵ با رونمایی خودرویی با نام BX7 در نمایشگاه بین‌المللی خودروی ژنو به ثمر نشست. به بیان کمپانی بورگوارد، این تازه شروع کار است و کمپانی آلمانی بورگوارد برای بازگشتن به اوج خود برنامه‌های بسیاری در پیش دارد و قرار است تا سال ۲۰۲۲ این کمپانی ۱۱ خودروی جدید به بازار عرضه کند.

کارل بورگوارد

کارل اف دبلیو بورگوارد

کارل اف دبلیو بورگوارد در اواخر قرن ۱۹ در زمانی به دنیا آمد که صنعت اتومبیل آلمان هنوز در دوران طفولیت خود قرار داشت. زندگی او از بدو تولد به نوعی با اتومبیل مرتبط شده بود. بعضی‌ها او را پیش‌قدم اتومبیل آینده می‌دانستند و بعضی دیگر او را نابغه اتومبیل ساز قلمداد می‌کردند و به‌عنوان شخصیت موفق آن زمان می‌درخشید. پدر کارل، بازرگان زغال بود ولی خانواده‌اش که شامل ۱۲ فرزند می‌شد مرفه نبودند. آنچه کارل را از دیگر فرزندان متمایز می‌ساخت علاقه و اشتیاق او به مطالعه مهندسی مکانیک بود. او حتی به علت کنجکاوی، همیشه اجزای اسباب‌بازی‌های خود را جدا و دوباره سرهم می‌کرد. جالب است که کارل بورگوارد با فنرها، جعبه‌دنده، جعبه‌های پلاستیکی و دیگر مصالح ازکارافتاده مدل‌های کوچک اتومبیل می‌ساخت. از آن زمان به بعد، اتومبیل‌سازی بزرگ‌ترین هدف او شد. استعداد او توجه دیگران را نیز به خود جلب کرد. او مکرر با صدای بلند می‌گفت: می‌خواهم یک خودرو بسازم. سال‌ها سپری شد و کارل ۱۸ ساله شد. او در مکتب مهندسی هامبورگ و انستیتو سلطنتی هانور درس می‌خواند و به‌طور سیستمی دانش‌های مهندسی مکانیکی را می‌اندوخت. مطالعه این سال‌ها بود که زیربنای محکمی برای خلق برند برجسته بورگوارد بنا نهاد. کارل جوان یک مهندس با دیدگاه بازاریابی بود. از نیاز مشتریان آگاه بود و خوب می‌دانست چگونه به نیاز آن‌ها پاسخ دهد. با مشاهده، بررسی و تحلیل دریافت که برندهای بزرگ و مهم مثل مرسدس بنز و ب ام و، از بازار محدودی بهره می‌بردند و برای دست یافتن به دیگر بازارهای بالقوه بیرون از آلمان یا اروپا تلاش نمی‌کردند. آن‌ها به بزرگ‌ترین شهر بندری آلمان یعنی برمن توجه نمی‌کردند که درواقع از امتیازات بالقوه زیادی برخوردار بود. این بود که کارل گام مهمی برداشت و بر موضوع صادرات تأکید کرد و به سرعت خط تولید محصولات صادراتی را گسترش داد. خیلی زود این حرکت مهم و خلاقانه برایش موفقیت بزرگی در توسعه فروش به ارمغان آورد. درواقع این تصمیم آینده نگرانه بود که این شرکت کوچک را مشهور ساخت و به‌سرعت به بزرگ‌ترین صادرکننده اتومبیل آلمان تبدیل شد. تا سال ۱۹۳۹، نابغه اتومبیل ساز، کارل بورگوارد یک امپراطوری بزرگ اتومبیل که شمال آلمان را تحت کنترل خود داشت ساخته بود. این موفقیت بزرگ می‌تواند ناشی از علاقه او به خودرو از دوران کودکی قلمداد شود. وقتی‌که بار دیگر از او انگیزه‌اش را پرسیدند، جواب او همچنان ساده و محکم بود: «می‌خواهم یک خودرو بسازم.» کارل بورگوارد با شور و شوق به رؤیای کودکی‌اش اصرار کرد و برند بورگوارد را به سطح بالایی رساند. با پایداری، جسارت و توانایی سرانجام توجه و احترام سراسر جهان را به سمت خود معطوف کرد.

هانزا ۱۵۰۰

بورگوارد هانزا ۱۵۰۰

در سال ۱۹۴۹ بورگوارد هانزا ۱۵۰۰ را در نمایشگاه خودرو ژنو در معرض نمایش قرار دارد که اولین خودرو با طراحی قایق مانند در اروپا و همچنین اولین خودرو عرضه‌شده در آلمان بعد از جنگ جهانی دوم محسوب می‌شد. عرضه این خودرو باعث تنوع طراحی در آلمان گردید و تبدیل به سابقه تاریخی چند فرهنگی شد.

ایزابلا

بورگوارد ایزابلا

به‌عنوان خودروی افسانه‌ای آلمان، در سال ۱۹۵۴ بورگوارد مشهورترین خودروی خود را با نام ایزابلا به بازار عرضه کرد. بورگوارد ایزابلا نه‌تنها در آلمان محبوب بود بلکه رضایت جهانیان را به خود جلب کرد و به عنوان یک خودروی اسپرت، استانداردهای جدیدی را در جهان تعریف کرد. به این ترتیب بورگوارد بیش از ۲۰۰ هزار دستگاه از ایزابلا را در کشورهای مختلف جهان فروخت.

پی ۱۰۰

بورگوارد p100

در سال ۱۹۵۹ بورگوارد مدل پی ۱۰۰ را به بازار عرضه کرد که از موتور شش سیلندر و فضای داخلی بسیار بزرگ بهره‌مند بود. بورگوارد پی۱۰۰ اولین خودروی اروپایی به‌حساب می‌آید که از قابلیت انقلابی تعلیق پنوماتیک (بادی) بهره می‌برد به صورتی که صرف‌نظر از بار و شرایط رانندگی، ارتفاع خودرو همیشه ثابت باقی می‌ماند. این خودرو بسیار مورد تحسین قرار گرفت و در صنعت خودروسازی آلمان به نماد خودروهای لوکس با سطح رفاهی بالا تبدیل شد.

گولیات جی پی ۷۰۰

بورگوارد گولیات جی پی ۷۰۰

در سال ۱۹۵۰، خودروی بورگوارد گولیات جی پی ۷۰۰ برای اولین بار از فناوری تزریق مستقیم سوخت استفاده کرد. این سیستم مصرف سوخت و انتشار گازهای گلخانه‌ای را به‌طور قابل‌توجهی بهبود می‌بخشد. این خودرو در عصر جدید به عنوان بنیان‌گذار موتورهای قدرتمندتر و با کارایی بالا شناخته شد.

دستاوردهای مهم

پرفروش‌ترین

در سال ۱۹۶۱، یک‌میلیون اُ مین خودروی بورگوارد از خط تولید خارج شد و زودتر از مرسدس بنز و ب ام و به باشگاه تولیدکنندگان خودروی میلیونی وارد شد و به سلطان فروش برندهای اتومبیل‌های لوکس آلمان تبدیل شد.

دوش‌به‌دوش مرسدس بنز

موفق‌ترین مدل بورگوارد، ایزابلا بود که پرفروش‌ترین خودرو در میان هم‌رده‌هایش به حساب می‌آمد و به زیباترین خودرو شهرت داشت. ایزابلا مستقیماً با مرسدس بنز ۱۸۰ رقابت می‌کرد و به دلیل کیفیت عالی، قیمت مناسب و ظاهر شیک در مقایسه با مرسدس بنز و ب ام و، رضایت بیشتر مشتریان را به خود جذب کرد.

قهرمان صادرات

در زمان اوج درخشش بورگوارد، این برند آلمانی تمام جهان را فراگرفت. به‌عنوان بزرگ‌ترین صادرکننده اتومبیل آلمان، بورگوارد با صادرات به اروپا، آمریکای شمالی، آمریکای جنوبی، آفریقا و آسیا توانست ۶۳٫۵٪ از کل حجم صادرات اتومبیل این کشور را به خود اختصاص دهد.

کامل‌ترین مدل‌ها

بورگوارد بیشترین خطوط تولید را در جهان احداث کرده بود که شامل خودروی متوسط، خودروی کوچک، خودروی صحرایی، کامیون سنگین، کامیون سبک، خودروی آتش‌نشانی، خودروی زره‌پوش، تانک و حتی هلیکوپتر بود و با در نظر گرفتن امکانات بیشتر در صنعت اتومبیل‌سازی اقدام به تولید فناوری و تجربیات در این زمینه کرده بود.

مسابقات اتومبیلرانی

پورشه RS60، بورگوارد RS, BJ. 1951، پورشه RSK

برای کارل بورگوارد، چیزی بهتر از برنده شدن خودرویش در مسابقه اتومبیلرانی نبود و با این کار هیجان ملی را با سرعت‌بالایش و کنترل سریعش بالا می‌برد. کارل معتقد بود که نیروی تحرک از رویاهای فراموش نشده و آرزوهای غیرقابل توقف سرچشمه می‌گیرد. به همین خاطر، تصمیم به اثبات شکست رقیب خود و مغلوب ناپذیر کردن خودرویش گرفت. بورگوارد، ۵۱ رکورد مسابقه اتومبیلرانی جهانی را شکست. در سال ۱۹۵۰، بورگوارد در مسابقات گرند پری فرانسه شرکت کرد و ۱۲ رکورد را شکست و رسانه‌ها بورگوارد و پورشه را «دو قهرمان میدان» عنوان کردند. در میدان مسابقه فرانسه در سال‌های ۱۹۵۱ و ۱۹۵۴، بورگوارد موفق شد تا رکورد تیمی را بشکند که ۱۹ رکورد موتورسیکلت و ۱۸ رکورد اتومبیل را شکسته بوده‌است. در آن زمان بورگوارد رشد کرد و به سلطان سرعت تبدیل شد. سال بعد، هانزا 1500RS که به شاسی جدید و موتور ۱٫۵ لیتری مجهز بود عرضه شد. این اتومبیل از طراحی سیلندر جدید و دو کاربراتور و حداکثر قدرت ۱۱۰ اسب بخار برخوردار بود که از موتور پورشه اسپایدر، ۱۰ اسب بخار بیشتر بود. این موتور جدید به قهرمانی بورگوارد در مسابقات نوربرگرینگ ۱۰۰۰ کیلومتری در میان هم‌رده‌هایش کمک بسیاری کرد. وقتی‌که سال ۱۹۵۴ فرارسید، آدولف برودیس راننده افسانه‌ای همراه باهم تیمی‌هایش ۱۸ رکورد را شکستند که در میان آن‌ها سه تا از این رکوردها هنوز به‌عنوان رکورد جهانی باقی‌مانده‌است. موتور قدرتمند (20PS 400-LP Lloyd) بزرگ‌ترین یاری کننده او بود. دیری نپایید تا طراحان بورگوارد، موتور۱٫۵ لیتری ۴ سیلندر ایزابلا که به‌عنوان یک مرجع بود را با سیستم تزریق مستقیم بنزین و احتراق دوگانه تولید کردند که قدرت ۱۵۰ اسب بخار را می‌توانست تولید کند. این عمل موقعیت رهبری بورگوارد در فناوری اتومبیلرانی را محکم‌تر ساخت و ضامن موفقیت‌های فراوانی شد که نمونه پایداری و قدرت بورگوارد عنوان می‌شود.

دوره جدید

روند تکامل لوگوی بورگوارد

BX7

بورگوارد BX7 در نمایشگاه بین‌المللی خودروی ژنو ۲۰۱۵
بورگوارد BX7 در نمایشگاه بین المللی خودروی تهران

بورگوارد BX7 یک SUV لوکس به حساب می‌آید که به‌عنوان اولین محصول این شرکت آلمانی پس از بازیابی قدرتش در نمایشگاه بین‌المللی خودروی ژنو ۲۰۱۵ به نمایش درآمد. این شاسی‌بلند آلمانی موفق شده تا در سال ۲۰۱۷ برنده جایزه طراحی Red Dot Design شود. طراحی داخلی این خودرو مجهز به فناوری‌های کاربرپسند و منحصربه‌فرد است که ارائه‌کننده تجربه تعاملی کاربر همراه باظرافت و زیبایی می‌باشد. طراحی بیرونی آن نیز با الهام گرفتن از اتومبیل اصیل ایزابلا به سرانجام رسیده‌است. بورگوارد BX7 در دو مدل ساده و TS عرضه‌شده‌است. مدل TS دارای ویژگی‌های منحصربه‌فرد می‌باشد که شامل فضای کابین مجلل‌تر، جلوپنجره ای متفاوت با الگوهای مشبک الماس مانند که شبیه به آرم این کمپانی طراحی شده، چرخ‌های بزرگ‌تر، ریل‌های روی سقف و به‌طورکلی ظاهری اسپرت تر می‌باشد که در مدل‌های پنج، شش یا هفت سرنشین عرضه می‌شود.

بورگوارد BX7 TS

بورگوارد BX7 در تمام مدل‌ها از پیشرانهٔ ۴ سیلندر خطی ۲ لیتری توربوشارژ بهره می‌برد که توانایی تولید ۲۲۵ اسب بخار و ۳۰۰ نیوتن متر را دارد. این خودرو از جعبه‌دندهٔ هفت سرعته دو کلاچه ساخت شرکت بورگ‌وارنر بهره می‌برد که قدرت تولیدشده را به هر چهارچرخ انتقال می‌دهد.

BX5

بورگوارد BX5

بورگوارد BX5 یک خودروی SUV لوکس سایز متوسط محسوب می‌شود که درواقع می‌توان به آن نسخهٔ کوچک‌تر BX7 گفت. این خودرو که دارای امکانات ارتباطی پیشرفته است برای اولین بار در نمایشگاه بین‌المللی خودروی ژنو در سال ۲۰۱۶ یک سال پس از برادر بزرگ‌ترش BX7 رونمایی شد. این شاسی‌بلند آلمانی نیز مانند مدل BX7 موفق شد تا در سال ۲۰۱۷ برنده جایزه طراحی Red Dot Design شود. این خودروی ۵ سرنشینه از پیشرانهٔ ۱٫۸ لیتری توربوشارژ بهره می‌برد که توانایی تولید ۱۹۰ اسب بخار را در ۵۵۰۰ دور بر دقیقه و ۲۸۰ نیوتن متر را در ۱۷۵۰ تا ۴۵۰۰ دور بر دقیقه دارد.

کانسپت‌ها

بورگوارد BXi7

بورگوارد BXi7

مدل کانسپت بورگوارد BXi7 با پیشرانهٔ تمام برقی نیز در نمایشگاه خودروی شانگهای ۲۰۱۷ معرفی‌شد که می‌تواند ۲۷۲ اسب بخار قدرت و ۴۰۰ نیوتن متر گشتاور تولید کند. بنا بر ادعای شرکت سازنده، این خودرو با یک‌بار شارژ کامل حدوداً می‌تواند ۵۰۰ کیلومتر را طی کند و به حداکثر سرعت ۲۰۰ کیلومتر بر ساعت برسد. به بیان بورگوارد این خودرو قابلیت این را دارد که تنها با ۳۰ دقیقه اتصال به درگاه شارژ سریع تا ۸۰ درصد شارژ آن افزایش یابد و از شتاب ۰ تا ۱۰۰ معادل ۶٫۵ ثانیه برخوردار است. این خودرو ازنظر ظاهری تفاوت‌هایی با مدل BX7 دارد که شامل جلوپنجره‌ای متفاوت با الگوهای مشبک الماس مانند که شبیه به آرم این کمپانی طراحی‌شده و استفاده از رده‌های رنگی آبی در بسیاری از قسمت‌ها است که شامل بخش‌هایی مانند جلوپنجره، چراغ‌های جلو، آینه‌ها، رینگ‌ها، صندلی‌ها، داشبورد و… می‌باشد.

ایزابلا

بورگوارد ایزابلا کانسپت
بورگوارد ایزابلا کانسپت

پس از گذشت چیزی بیش از ۶ دهه از تولید ایزابلا، بورگوارد بار دیگر نام این خودرو را زنده کرد و کانسپت ایزابلا را در نمایشگاه بین‌المللی خودروی فرانکفورت ۲۰۱۷ رونمایی کرد. این کانسپت زیبا، یک کوپهٔ ۴ درب و ۴ سرنشین است که نمادی برای طراحی خاص کمپانی، یعنی طراحی شناور می‌باشد که به‌زودی برای بیشتر مدل‌ها اجرا خواهد شد.

بورگوارد در ایران

با حذف تحریم‌های ایران، تام انلیکر قائم‌مقام کمپانی بورگوارد در اواسط فروردین‌ماه ۱۳۹۶ به ایران آمد و با شرکت‌های بزرگ خودرویی مانند ایران‌خودرو و گروه بهمن و کیان موتور وارنا مذاکراتی انجام داد. در این زمینه تام انلیکر بیان کرد: کشور ایران دارای بازاری کاملاً مستعد برای خودروهای SUV و کراس اوور است و همچنین این کشور دارای چشم‌انداز روشن اقتصادی نیز می‌باشد از این رو این شرکت باسابقه آلمانی، پس از احیای فعالیت‌های خود در طول یک سال گذشته، تصمیم گرفت تا تمام تلاش خود را برای پیدا کردن شریکی توانمند، مقتدر و باانگیزه برای عرضه محصولات به‌روز و پیشرفته خود به بازار ایران بکند و از طریق این شریک قدرتمند در بازار ایران حضور پیدا کند چراکه ما معتقدیم که ظرفیت‌های موجود در صنعت خودرو و قطعه‌سازی ایران می‌تواند فرصت مناسبی را برای ما فراهم کند. حال هرچند که نمونه‌هایی از خودروهای بورگوارد با پلاک آزمایش فنی توسط گروه بهمن به ایران واردشده بود ولی بورگوارد با این شرکت به نتیجه نرسید. درنهایت بورگوارد طی مراسم رسمی در شهر برمن آلمان شرکت کیان موتور وارنا را به‌عنوان نماینده انحصاری خویش برگزید. کیان موتور وارنا علاوه بر واردات مدل‌های BX7 و BX5 قصد دارد تا در آینده خط مونتاژ این خودروها را نیز در ایران راه بیندازد.


شما باید ابتدا وارد شوید، تا بتوانید نظر دهید.
نگاهی به تاریخچه پورشه

نگاهی به تاریخچه پورشه


  • 0

پورشه (به آلمانی: Porsche، دربارهٔ این پرونده تلفظ ) شرکت هلدینگ خودروسازی آلمانی است، که در سال ۱۹۳۱ توسط فردیناند پورشه تأسیس شد. تمرکز این شرکت عموماً بر طراحی و ساخت خودروهای اسپورت و خودروهای لوکس معطوف می‌باشد. دفتر مرکزی و کارخانه تولیدی اصلی شرکت پورشه در شهر اشتوتگارت، بادن-وورتمبرگ قرار دارند.

در ماه ژوئیهٔ ۲۰۱۲ گروه فولکس‌واگن، اقدام به خریداری. ۱۰۰٪ درصد از سهام شرکت پورشه هولدینگ نمود، که از شرکت‌های زیرمجموعه کمپانی پورشه است و مدیریت بخش فروش خودروهای پورشه را برعهده دارد. پیش‌تر در دسامبر ۲۰۰۹ گروه فولکس‌واگن ۴۹٫۹ درصد از سهام کمپانی اصلی پورشه را نیز خریداری کرده بود.

از سوی دیگر شرکت پورشه اس‌ای با در اختیار داشتن ۵۰٫۰۷٪ درصد از سهام گروه فولکس‌واگن، به‌عنوان بزرگترین سهام‌دار این گروه شناخته می‌شود. خانواده پورشه و خانواده پیک بطور مشترک، با در اختیار داشتن ۵۰٫۰۱ درصد از سهام شرکت خودروسازی پورشه، مالک اصلی آن به‌شمار می‌آیند. بخشی از سهام شرکت پورشه نیز، در بازار بورس فرانکفورت معامله می‌شود.

تاریخچه

مدل بازسازی شده از نخستین اتومبیل طراحی شده توسط فردیناند پورشه، در نمایشگاه اتومبیل ژنو سال ۲۰۱۱
کارخانه مرکزی پورشه در شهر لیپزیگ
ساختمان شعبه مونیخ پورشه
نمایندگی پورشه در بزرگراه شهید لشگری

از ۱۹۳۱ تا ۱۹۳۷

فردیناند پورشه در سال ۱۹۳۱ شرکت پورشه را در شهر اشتوتگارت تأسیس کرد، که در زمینه طراحی و توسعه موتورهای اتومبیل، همچنین ارائه خدمات مهندسی و مشاوره، فعالیت خود را آغاز نمود و در سال‌های نخست، بخش اعظم از مشتریانش را شرکت‌های خودروسازی همچون: آئودی، مرسدس بنز، دکاو، اوپل، واندرر، دایملر-بنز و اتو یونیون تشکیل می‌دادند.

یکی از نخستین طرح‌هایی که شرکت تازه تأسیس پورشه در آن مشارکت نمود، پروژه‌ای تحت عنوان فولکس‌واگن بود، که در زبان آلمانی ماشین مردم معنا می‌دهد. در اواسط دهه ۱۹۳۰ شرکت پورشه و مشخصاً فردیناند پورشه، از سوی دولت آلمان نازی، برای طراحی نخستین اتومبیل فولکس‌واگن، دعوت به‌کار شد، این خودرو، فولکس‌واگن بیتل نام داشت، که امروزه به‌عنوان یکی از موفق‌ترین اتومبیل‌های تولید شده در تاریخ خودروسازی شناخته می‌شود.

شخص دیگری که سهم بسیار زیادی در راه‌اندازی و توسعه شرکت پورشه ایفا نمود، فری پورشه می‌باشد. فری که فرزند ارشد فردیناند بود، ریاضیات را در مدرسه، و مکانیک را در کارگاه پدر آموخت.

دوران جوانی فری پورشه مصادف با به قدرت رسیدن آدولف هیتلر در آلمان و فراخوان او برای بازسازی صنایع بود. هیتلر می‌خواست که آلمان سریع‌ترین اتومبیل‌ها را بسازد؛ بنابراین کارخانه‌های خودروسازی را از کمک‌های دولتی برخوردار نمود. در این شرایط بود، که از سوی هیتلر، دعوتنامه‌ای برای همکاری در کمپانی جدیدی که فولکس‌واگن نام داشت، برای فردیناند پورشه ارسال گردید. وی نیز در این شرایط توانست مدیریت کارخانه‌های اتو یونیون و واندرر را بر عهده گیرد.

از ۱۹۳۷ تا ۱۹۵۱

قرارداد همکاری فردیناند پورشه با کمپانی اتو یونیون در سال ۱۹۳۸ به اتمام رسید، ولی به جهت درگیر بودن آلمان در جنگ، او بیشتر وقت خود را صرف طراحی ماشین‌آلات جنگی نمود. از تولیدات زمان جنگ فردیناند پورشه برای نمونه می‌توان به تانک‌های تایگر یک و تایگر دو اشاره کرد.

در سال ۱۹۳۹ اولین اتومبیل پورشه ساخته شد، که عموماً از قطعات فولکس‌واگن بیتل برای آن استفاده کرده بود. این اتومبیل، پورشه ۶۴ نام داشت.

با پایان جنگ، فردیناند و فری پورشه هر دو به اسارت فرانسوی‌ها درآمدند. فرانسوی‌ها برای آزادی هر کدام از پورشه‌ها ۵۰۰ هزار فرانک مطالبه کردند؛ ولی بضاعت مالی خانواده پورشه تنها اجازه پرداخت وثیقه یکی از آنها را می‌داد، بنابراین پسر، در ماه ژوئیه ۱۹۴۶ آزاد شد و بلافاصله راهی اتریش شد، ولی پدر در اسارت فرانسوی‌ها باقی ماند. فری پس از مدت کوتاهی، با هدف بازسازی کارخانه پدری، راهی آلمان شد، ولی پیگیری‌های او با مخالفت و پاسخ منفی از سوی نیروهای متفقین مواجه گردید.

این امر باعث شد تا وی بار دیگر به اتریش بازگردد و کارخانه کوچکی را برای ساخت پمپ آب و لوازم لوله‌کشی تأسیس کند، ولی این وضعیت بسرعت تغییر کرد. در اواسط سال ۱۹۴۷ در حالی‌که کمتر از ۱ سال از آزادی فری نمی‌گذشت، وی با مشارکت خواهرش؛ لوئیس و همسر او آنتوان پیک (که در اواخر دهه ۱۹۳۰ چندین سال، ریاست شرکت فولکس‌واگن را در دست داشت)، اقدام به راه‌اندازی شرکت پورشه هولدینگ، در اتریش نمود. این شرکت در زمینه واردات و توزیع اتومبیل‌های آلمانی، به کشور اتریش فعالیت می‌کرد. عقد قرارداد با برخی کارخانه‌های اتومبیل‌سازی باعث شد، تا فری انگیزه ساخت یک اتومبیل را پیدا کند.

اتومبیلی که بر مبنای فولکس‌واگن بیتل در سال ۱۹۴۷ طراحی شد، پورشه ۳۵۶ نام گرفت. طراحی مدل اولیه این اتومبیل را، چند سال پیش از آن، فردیناند پورشه انجام داده بود، ولی کار تولید این مدل را، فری به پایان رساند. مدل ۳۵۶ از یک موتور چهار سیلندر هوا خنک، با قدرت ۳۵ اسب بخار نیرو می‌گرفت، که در قسمت عقب اتومبیل نصب شده بود.

پورشه ۳۵۶ دومین اتومبیلی بود، که به نام پورشه تولید می‌شد. فری در سال ۱۹۴۹ به اشتوتگارت بازگشت و کارخانه پورشه را در آنجا بنیان نهاد، سپس برای کارخانه خود، نشان (لوگو) شهر اشتوتگارت را انتخاب کرد.

از ۱۹۵۱ تا ۱۹۶۳

فردیناند پورشه در اوایل دهه ۱۹۵۰ در بستر بیماری افتاد و سرانجام در سال ۱۹۵۱ درگذشت. با درگذشت فردیناند، نیمی از سهام شرکت، به فری پورشه واگذار شد و ۵۰٪ درصد از سهام آن نیز، به دختر فردیناند؛ لوئیس و همسرش آنتوان پیک، به ارث رسید.

ورود شرکت پورشه، به عرصه خودروهای اسپورت، در سال ۱۹۵۲ با مدل پورشه ۳۵۶/۱ آغاز شد. پورشه قصد داشت با تکیه بر تجربه‌های حاصل از رقابت‌های اتومبیلرانی، امنیت اتومبیل‌های خود را بهبود ببخشد.

از ۱۹۶۳ تا ۱۹۷۲

شرکت پورشه در سال ۱۹۶۳ اولین مدل از سری پورشه ۹۱۱ را که در مسابقات اتومبیلرانی موفقیت‌های غیرمنتظره‌ای را به‌دست آورده بود، ارائه کرد. مدل ۹۱۱ که یک اتومبیل ۶ سیلندر موتور عقب بود، به‌سرعت به رقیبی سرسخت در مسابقات اتومبیلرانی تبدیل گشت.

در سال ۱۹۶۴ بود که سری پورشه ۹۱۱ کلاسیک به بازار وارد شد. در همان سال مدل پورشه کاررا جی‌تی‌اس کوپه به‌عنوان نخستین اتومبیل با اتاق غیر فلزی نیز عرضه گردید.

تولیدات پورشه از اویل دهه ۱۹۷۰ روز به روز پیشرفته‌تر می‌شدند، خصوصیتی که امروز هم یکی از سیاست‌های تولید این شرکت اتومبیل‌سازی به‌شمار می‌آید.

از ۱۹۷۲ تا ۱۹۹۲

از سال ۱۹۵۱ که مالکیت شرکت پورشه میان دو خانواده پورشه و پیک تقسیم شد، چندین بار مشکلات مالی و حقوقی میان دو خانواده بر سر مالکیت شرکت و تصاحب پست‌های مدیریتی درگرفت، که در نهایت در سال ۱۹۷۲ فری پورشه برای جلوگیری از این نزاع‌های خانوادگی، شرکت پورشه را از یک شرکت با مسئولیت محدود، به یک شرکت سهامی تبدیل نمود.

این مجادلات در طول دهه ۱۹۷۰ با تغییرات مداوم مدیریتی همراه بود، که در نهایت به کاهش تولید شرکت پورشه و مشکلات مالی انجامید. در طول دهه ۱۹۸۰ تولید پورشه به پایین‌ترین سطح خود رسید و در این دهه، کلاس خودروهای اسپورت، بخش اعظم فروش شرکت را به خود اختصاص می‌داد.

با تغییراتی که فری پورشه از سال ۱۹۷۲ در ساختار شرکت انجام داده بود، در نهایت در سال ۱۹۸۴ توانست بخشی از سهامش را در بازار بورس فرانکفورت بصورت عمومی واگذار نماید و سرمایه‌ای که از این طریق به پورشه تزریق شد، در ابتدای دهه ۱۹۹۰ به شکوفایی مجدد این کمپانی کمک فراوانی کرد.

از ۱۹۹۲ تا ۲۰۰۹

در سال ۱۹۹۲ وندلاین وایدکینگ به مدیرعاملی شرکت پورشه منصوب شد و یک سال بعد در ۱۹۹۳ با حفظ سمت، ریاست هیئت مدیره شرکت را نیز در دست گرفت.

در سال مالی ۱۹۹۴ درحالی‌که تنها ۲ سال از ریاست وندلاین وایدکینگ در شرکت نمی‌گذشت، تولید خودروهای پورشه را به شمار ۲۱٫۱۲۴ دستگاه در سال رساند و پس از یک دهه زیان، بار دیگر شرکت پورشه به سودآوری رسید.

وایدکینگ تا سال ۲۰۰۹ سکان رهبری پورشه را در دست داشت و در مجموع، ریاست ۱۷ ساله وی بر این شرکت، پورشه را از یک خودروساز زیان‌ده، به سودآورترین شرکت خودروسازی جهان، تبدیل نمود. وی در آخرین سال فعالیتش در پورشه، تولید را به بالاترین میزان در تاریخ پورشه رسانید و در مجموع در سال مالی ۲۰۰۹ میلادی شرکت پورشه ۹۸٫۶۵۲ دستگاه خودرو را بفروش رساند.

از ۲۰۰۹ تا کنون

پس از بازنشستگی وندلاین وایدکینگ در سال ۲۰۰۹ مایکل ماخت به مدیرعاملی پورشه منصوب گردید. در ماه اکتبر ۲۰۱۰ ماتیاس مولر، مدیرعامل اسبق آئودی، جایگزین دکتر ماخت شد. مولر تا ماه فوریه ۲۰۱۴ در این سمت باقی ماند، سپس مارتین وینترکورن، مدیرعامل کنونی گروه فولکس‌واگن، با حفظ سمت مدیرعاملی پورشه را نیز در دست گرفت. ریاست هیئت مدیره پورشه نیز در اختیار وولفگانگ پورشه (فرزند فری پورشه) می‌باشد.

هم‌اکنون پورشه پنجمین اتومبیل‌ساز آلمان از نظر دارایی و درآمد سالانه است و با توجه به اینکه اتومبیل‌های شرکت پورشه معمولاً در شمار پایین تولید می‌گردند؛ اما محصولات آن، همواره در کلاس خودروهای گران‌قیمت طبقه‌بندی می‌شوند.

ارتباط با فولکس‌واگن

ریشه‌های ارتباط دو خودروساز آلمانی پورشه و فولکس‌واگن، به زمان تأسیس گروه فولکس‌واگن بازمی‌گردد، که فردیناند پورشه، از بنیانگذاران این گروه بزرگ صنعتی به‌شمار می‌آمد. پس از تأسیس شرکت پورشه نیز، این رابطه از طریق ارائه خدمات مهندسی پورشه به فولکس‌واگن همچنان حفظ شد، که در زمان تولید مدل فولکس‌واگن بیتل، که توسط فردیناند طراحی شده بود، به اوج خود رسید.

تولید دومین مدل از سری اتومبیل‌های شرکت پورشه، که پورشه ۳۵۶ نام داشت و توسط فری پورشه در سال ۱۹۴۷ تولید شد، که در واقع مدل توسعه یافته‌ای از فولکس‌واگن بیتل بود، باعث شد، که شرکت فولکس‌واگن از پورشه شکایت کند و خصومت‌هایی میان مدیران وقت دو خودروسازی آلمانی بوجود آید.

در اواخر دهه ۱۹۶۰ و اوایل دهه ۱۹۷۰ میلادی، روابط دو شرکت بار دیگر به سطح مطلوبی رسید، که به طراحی و تولید مدل مشترکی تحت نام فولکس‌واگن-پورشه ۹۱۴ در سال ۱۹۶۹ انجامید. همکاری بعدی پورشه و فولکس‌واگن در سال ۲۰۰۲ در تولید پورشه کاین انجام شد، که نخستین خودروی اس‌یووی پورشه می‌باشد و بر پایه یک پلتفرم مشترک، با آئودی کیو۷ و فولکس‌واگن تورگ، در کارخانه براتیسلاوا طراحی و ساخته شد.

در سال ۲۰۰۳ فردیناند پیک، نوه فردیناند پورشه به‌عنوان مدیر عامل اجرایی گروه فولکس‌واگن، دو کمپانی پورشه و فولکس واگن را دو عضو از یک خانواده توصیف کرده است. فردیناند پیک هم‌اکنون رئیس هیئت مدیره گروه فولکس‌واگن است.

تولیدات

خودروهای اسپورت

خودروهای اسپورت تولید شده توسط شرکت پورشه، از نظر نوع طراحی موتور، به سه شاخه تقسیم می‌شوند:

موتورهای تخت

خودروهای اسپورت با موتور تخت پورشه که تاکنون تولید شده است، در فهرست زیر ذکر شده‌اند.

سال تولید مدل توضیحات تصویر
 
۱۹۴۸–۱۹۶۵ پورشه ۳۵۶ نخستین ماشین تولید شده پورشه است، که در واقع نمونه اولیه مدل مشهور پورشه ۹۱۱ به‌شمار می‌آید. Porsche 356 Abarth blue vl TCE.jpg
۱۹۵۴–۱۹۵۶ پورشه ۵۵۰ مدل توسعه یافته پورشه ۳۵۶ است، که با اندکی تغییرات ظاهری در آن، در کلاس اتومبیل‌های مسابقه‌ای کوچک، به بازار عرضه شد. Porsche 550 Spyder.jpg
۱۹۶۴–۱۹۸۹ پورشه ۹۱۱ کلاسیک معروفترین سری اتومبیل‌های اسپورت پورشه می‌باشد، که نخستین بار در سال ۱۹۶۳ در نمایشگاه بین‌المللی خودروی فرانکفورت از آن رونمایی شد. این مدل، ابتدا پورشه ۹۰۱ نام داشت، ولی اندکی قبل از معرفی، به دلیل تداخل نداشتن با مدل جدیدی از شرکت پژو، که پژو ۹۰۱ نام داشت، مدیران وقت پورشه تصمیم گرفتند نام خودروی جدید را پورشه ۹۱۱ بگذارند. این سری از خودروهای پورشه، همواره محبوب‌ترین مدل تاریخ این کمپانی به‌شمار می‌آید. 1969 silver Porsche 911E coupé Auto Salon Singen Germany.jpg
۱۹۶۵–۱۹۶۹ پورشه ۹۱۲ نسخه ضعیف‌تر و با قدرت کمتر از ۹۱۱ است، که با موتوری ۴ سیلندر و پیشرانه ۹۵ اسب بخار طراحی شده است. Porsche 912 1965.jpg
۱۹۷۰–۱۹۷۶ پورشه ۹۱۴ این مدل بطور مشترک توسط پورشه و فولکس‌واگن طراحی و ساخته شده است. مدل ۹۱۴ نیز کاملاً بر پایه ۹۱۱ ساخته شده و دارای موتوری ۶ سیلند می‌باشد. Porsche 914 front view.jpg
۱۹۷۱ پورشه ۹۱۶ این مدل نیز بر پایه ۹۱۱ ساخته شده و دارای موتوری ۶ سیلند می‌باشد. نکته جالب توجه در مورد ۹۱۶، تولید تنها ۱۱ دستگاه از آن می‌باشد. Porsche 916 hl TCE.jpg
۱۹۷۵–۱۹۸۹ پورشه ۹۳۰ این مدل با نام پورشه ۹۱۱ توربو نیز شناخته می‌شود و در حالی از فناوری توربو شارژر در ساختش بهره می‌برد، که کمپانی ب‌ام‌و تنها دو سال قبل، نخستین خودروی مجهز به توربو شارژر را تولید کرده بود! Porsche 911 Turbo.jpg
۱۹۸۷–۱۹۸۸ پورشه ۹۵۹ از این مدل تنها ۲۰۰ دستگاه ساخته شده است. Porsche 959 silver at Auto Salon Singen.jpg
۱۹۸۸–۱۹۹۳ پورشه ۹۶۴ بر پایه پورشه ۹۵۹ Porsche 964 front 20080515.jpg
از سال ۲۰۱۱ پورشه ۹۹۱ نسل هفتم از پورشه ۹۱۱ است، که نخستین بار در سال ۲۰۱۱ در نمایشگاه بین‌المللی خودروی فرانکفورت عرضه شد. 2012 NAIAS Red Porsche 991 convertible (world premiere).jpg
۱۹۹۳–۱۹۹۸ پورشه ۹۹۳ آخرین نسخه از پورشه ۹۱۱ با موتور بوکسور است. این مدل در کلاس خودروهای کوپه قرار دارد و مجهز به توربو شارژر می‌باشد، که بسیاری از قطعات آن با پورشه ۹۱۱ جی‌تی۲ مشترک می‌باشد. Porsche 993 targa mainz.jpg
۱۹۹۷–۲۰۰۵ پورشه ۹۹۶ بر پایه دو مدل پورشه ۹۱۱ جی‌تی۲ و پورشه ۹۱۱ جی‌تی۳ ساخته شده است. تا سال ۲۰۰۵ که تولید آن متوقف شد، شمار ۳۰۰ دستگاه از آن به‌فروش رسید. 1999C4SCab.JPG
از سال ۲۰۰۴ پورشه ۹۹۷   Paris 2006 - Porsche GT3 RS.JPG
۱۹۹۶–۲۰۰۴ پورشه باکستر اولین نسخه از سری باکستر می‌باشد، که از سال ۱۹۹۶ تولید آنها آغاز شده است. این مدل از پورشه که دارای موتوری ۶ سیلندر با طراحی موتور وسط می‌باشد، به خوش دستی و سواری خوب مشهور می‌باشند. Porsche red 001.jpg
۲۰۰۴–۲۰۰۹ پورشه باکستر ۹۸۷ نسخه بعدی پورشه باکستر می‌باشد، که نخستین بار در ۲۷ نوامبر ۲۰۰۴ وارد بازار شد. Porsche Boxster AME.JPG
از سال ۲۰۱۲ پورشه باکستر ۹۸۱ نسخه فعلی از پورشه باکستر می‌باشد، که در ۱۴ آوریل ۲۰۱۴ از آن رونمایی شد. Porsche Boxster 981.JPG
۲۰۰۵–۲۰۱۲ پورشه کایمن بر پایه پورشه باکستر ساخته شده است، که در کلاس خودروهای اسپورت دو نفره یا دو درب طراحی شده است. Porsche Cayman S.JPG
از سال ۲۰۱۳ پورشه کایمن تیپ ۹۸۱سی جانشین پورشه کایمن می‌باشد، که تولید آن در سال ۲۰۱۲ متوقف شده بود. این مدل از سال ۲۰۱۳ وارد بازار شد. Porsche Cayman S (8229818242).jpg
 

موتورهای خطی

خودروهای اسپورت با موتور خطی پورشه که تاکنون تولید شده است، در فهرست زیر ذکر شده‌اند.

سال تولید مدل توضیحات تصویر
 
۱۹۷۶–۱۹۸۸ پورشه ۹۲۴ این خودرو، حاصل توسعه مدل پورشه ۹۱۴ بود، که در ابتدا با هدف فروش طرح آن، به شرکت آئودی، اصلاحاتی در ساختار موتور آن انجام شد، ولی در سال ۱۹۷۶ تحت نام ۹۲۴ تولید گشت. Porsche 924 front 20071231.jpg
۱۹۷۹–۱۹۸۲ پورشه ۹۳۱ مدل پورشه ۹۳۱ در ابتدای دهه ۱۹۸۰ میلادی، با نام پورشه ۹۲۴ توربو به‌فروش می‌رسید. Porsche 932 and 924 S.jpg
۱۹۸۱ پورشه ۹۳۷ این مدل با نام پورشه ۹۲۴ کاررا جی‌تی به‌فروش می‌رسید و در واقع نسخه سواری از پورشه ۹۲۴ جی‌تی‌اس بود. Porsche 2009 49 (RaBoe).jpg
۱۹۸۱–۱۹۹۱ پورشه ۹۴۴ از تولیدات پورشه، این مدل بیشترین فروش را در دهه ۱۹۸۰ میلادی دارا بود. Porsche 944s.jpg
۱۹۸۵–۱۹۹۱ پورشه ۹۵۱ مدل پورشه ۹۵۱، با نام پورشه ۹۴۴ توربو به‌فروش می‌رسید. 1987 Porsche 944 Turbo.JPG
۱۹۹۲–۱۹۹۵ پورشه ۹۶۸ جانشین مدل پورشه ۹۴۴ بود، که در کلاس خودروهای کوپه قرار داشت. نسخه توربو آن نیز با موتور ۳۰۵ اسب بخار، در فاصله سالهای ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۴ تولید شد. Porsche 968 front 20071004.jpg
 

موتورهای وی‌شکل

خودروهای اسپورت با موتور وی‌شکل پورشه که تاکنون تولید شده است، در فهرست زیر ذکر شده‌اند.

سال تولید مدل توضیحات تصویر
 
۱۹۷۷–۱۹۹۵ پورشه ۹۲۸ این مدل برای جانشین شدن مدل پورشه ۹۱۱ در نظر گرفته شده بود. Porsche 928 vr silver TCE.jpg
۲۰۰۳–۲۰۰۶ پورشه کاررا جی‌تی این مدل، با موتوری ۵٫۷۰۰ سی‌سی و با قدرت خروجی ۶۱۲ اسب بخار، یکی از قوی‌ترین موتورها را در میان تمامی مدل‌های تولید شده پورشه، دارا می‌باشد. در فاصله سالهای ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۶ شمار ۱٫۲۷۰ دستگاه از آن، بفروش رسید. 2003 Porsche Carrera GT.jpg
 

خودروهای اس‌یووی

خودروهای اس‌یووی پورشه، در فهرست زیر ذکر شده‌اند.

سال تولید مدل توضیحات تصویر
 
۲۰۰۲–۲۰۱۰ پورشه کاین (تیپ ۹پی‌ای) نخستین خودروی اس‌یووی پورشه می‌باشد، که بر پایه یک پلتفرم مشترک با آئودی کیو۷ و فولکس‌واگن تورگ، در کارخانه براتیسلاوا طراحی و ساخته شده است. مونتاژ نهایی این مدل در کارخانه لایپزیگ انجام شده است. Porsche Cayenne Turbo front.jpg
سال ۲۰۰۹ پورشه کاین (تیپ ۹۲ای) جانشین مدل پورشه کاین (تیپ ۹پی‌ای) می‌باشد، که در ۵ تیپ عرضه شده است:
شما باید ابتدا وارد شوید، تا بتوانید نظر دهید.
نگاهی به تاریخچه فولکس واگن

نگاهی به تاریخچه فولکس واگن


  • 0

کارخانه تولید خودروی فولکس‌واگن در وولفسبورگ آلمان

فولکس‌واگن (به آلمانی: Volkswagen) (به صورت مخفف VW) شرکت خودروسازی آلمانی است، که مهم‌ترین برند متعلق به گروه فولکس‌واگن است. این گروه هم‌اکنون بزرگترین شرکت خودروسازی جهان محسوب می‌شود.

این کارخانه در سال ۱۹۳۰ به درخواست رهبر وقت آلمان نازی، آدولف هیتلر بنا نهاده شد. او از فردیناند پورشه تقاضا کرد، خودرویی بسازد که عموم مردم آلمان، توانایی خرید آن را داشته باشند؛ بنابراین شرکت تأسیس شده، فولکس‌واگن نامیده شد که در زبان آلمانی به معنای خودروی مردم است.

تاریخچه

۱۹۳۷ تا ۱۹۴۵

فولکس واگن بقای خود را بعد از جنگ جهانی اول به یک افسر نیروی زمینی بریتانیا با نام ایوان هیرست، مدیون است. بعد از جنگ که کارخانه فولکس واگن آسیب‌های جدی دیده بود، توسط سربازان آمریکایی اشغال شد و سپس به هیرست تحویل داده شد. در ابتدا، تصمیم بر آن بود که با توجه به آسیب‌های جدی که به کارخانه وارد شده بود آن را انبار وسایل جنگی کنند. اما هیرست مخالف این کار بود و پس از رایزنی‌های بسیار با مقامات، توانست آنها را متقاعد کند که بازسازی کارخانه می‌تواند مفید باشد و در اولین مرحله توانست ۲۰٬۰۰۰ سفارش از نیروی زمینی بریتانیا برای ساختن خودرو بگیرد.

شرکت فولکس‌واگن در سال ۱۹۳۷ توسط جبهه کارگری آلمانی حزب نازی تأسیس شد.[۱] در اوایل دهه ۱۹۳۰ میلادی خودروهای موجود در کشور آلمان اکثراً خودروهای لوکس و گران‌قیمت بودند و یک فرد متوسط در جامعه آلمان به زحمت می‌توانست برای خود خودرو خریداری کند.

این فضای خالی در بازار خودرو آن زمان آلمان باعث شد که بسیاری از خودروسازان، به صورت مستقل، پروژه «خودروی مردم» را آغاز کنند که از آن جمله می‌توان مرسدس 170 اچ

را نام برد. در سال ۱۹۳۳ در حالی که تمام پروژه‌های مستقل در حال پیگیری بودند و بعضاً به نتایج خوبی نیز رسیده بودند. آدولف هیتلر رسماً از تأسیس پروژه «خودروی مردم» حمایت شونده توسط حزب نازی پرده برداشت. هدف این پروژه تولید خودرویی بود که توانایی حمل دو فرد بزرگسال و سه کودک را داشته باشد و اکثر مردم توانایی خرید آن را نیز داشته باشند. در حقیقت هیتلر اعلام کرد که قیمت خودروی مردم ۹۹۰ رایش مارک (معادل ۳۹۶ دلار آمریکا در دهه ۱۹۳۰) خواهد بود که در آن زمان برابر قیمت یک موتورسیکلت بود و اکثر مردم توانایی خرید آن را داشتند.[۲][۳]

در سال ۱۹۳۶ نمونه‌های اولیه خودرو که از یک موتور چهار سیلندر خطی خنک شونده با هوا که در عقب ماشین بود بهره می‌گرفت آماده شده بود. در سال ۱۹۳۷ خودرو مذکور تحت برند فولکس واگن با کد شرکت کی‌دی‌اف تولید شد که بعدها با نام فولکس قورباغه‌ای (فولکس‌واگن بیتل) شناخته شد.

۱۹۴۸ تا ۱۹۶۱

این شرکت در ماه ژانویه سال ۱۹۴۸ به آلمان پس داده شد و هاینریش نوردهوف بعنوان رئیس آن انتخاب شد. او که پسر یک بانکدار بود در گذشته برای شرکت‌های اوپل و ب ام و کار می‌کرد و در زمینه اتومبیل‌های آمریکایی و روش تولید انبوه آنها نیز اطلاعات خوبی داشت و کاملاً با علم صادرات اتومبیل آشنا بود. در نتیجه در سال ۱۹۴۸ یک چهارم تولیدات این شرکت را به خارج از آلمان صادر کرد. او همچنین با صادر کردن دو مدل به ایالات متحده آمریکا چندین میلیون دلار سود برای شرکت به دست آورد.

فردیناند پورشه در آن زمان به‌عنوان مهندس مشاور شرکت فعالیت داشت و توسط شهرتی که در این شرکت کسب کرد توانست بعدها کارخانه بزرگ تولیدکننده اتومبیل‌های اسپورت خود بنام پورشه را تأسیس کند.

در دهه ۱۹۵۰ این شرکت به تقویت بازارهای خود در آمریکا پرداخت و توانست نیمی از محصولات خود را به آن صادر نماید. این شرکت در سال ۱۹۷۹ تعدادی معادل ۳۳۰ دستگاه خودرو تولید کرد.

در سال ۱۹۵۴ با تولید موتوری به حجم ۱۱۹۲ سی‌سی اتومبیل بیتل را هم از لحاظ تجاری و هم از نظر مکانیکی، بهبود بخشید. از مدل‌های دیگر می‌توان به مدل فولکس‌واگن کارمان اشاره کرد که اتومبیلی کوپه و اسپورت بود.

۱۹۶۱ تا ۱۹۷۳

در سال ۱۹۶۱ تعداد ۱۵۰۰ دستگاه از مدل بیتل با حجم موتور ۱۴۹۳ سی‌سی تولید شد. در ماه دسامبر سال ۱۹۶۱ تولیدات این شرکت به پنج میلیون رسید و پس از آن دیگر تولیدات این شرکت به کمتر از یک میلیون دستگاه خودرو کاهش پیدا نکرد.

در طی دهه ۱۹۶۰ مدل‌های دیگر مانند فولکس‌واگن تی‌آی و نیز مدل فولکس‌واگن سالن ۴۱۱ به بازار عرضه شدند. از سال ۱۹۶۵ مدل‌هایی از تولیدات شرکت آئودی نیز ارائه می‌شد.

هنریش نوردهوف در ماه آوریل سال ۱۹۶۹ پس از بازنشستگی، در گذشت و با تغییر مدیریت، این شرکت دچار مشکلات شدید شد که البته به مرور و با گذشت زمان، موفق به حل آنها شد.

در سال ۱۹۷۱ مدل فولکس‌واگن کی۷۰ ساخته شد و در سال ۱۹۷۲ این اتومبیل بهبود یافته و به مدل قویتر کی۷۰ال تبدیل شد. تا این زمان شرکت توانسته بود حدود ۱۵ میلیون دستگاه خودرو تولید کند که پیروزی بزرگی محسوب می‌شد. البته در ماه مه سال ۱۹۸۱ تولید ۲۰ میلیون‌اُمین فولکس قورباغه‌ای در کشور مکزیک اعلام شد.

۱۹۷۳ تا ۱۹۹۰

نسل بعدی اتومبیل‌های فولکس‌واگن خودروهای دیفرانسیل جلوی فولکس‌واگن پاسات الهام گرفته از مدل آئودی ۸۰ و محصول سال ۱۹۷۳ بودند.

در سال ۱۹۷۴ نیز فولکس‌واگن سیتی گلف به بازار عرضه شد. در مدل‌های اولیه این اتومبیل از موتورهایی به حجم ۱۰۹۳سی‌سی استفاده می‌شد و این مدل بسیار سریع بعنوان یکی از مدل‌های هاچ‌بک معروف جهان تولید شد. بر روی گلف‌های تولید شده در آمریکا نام ربیت گذاشته شد.

در سال ۱۹۷۵ مدل هاچ‌بک فولکس‌واگن پولو با انتقال قدرت ۳ دنده و در سال ۱۹۷۹ مدل فولکس‌واگن جتا تولید شدند. تولید فولکس‌واگن گلف در آمریکا در نیو استانتون در شهرستان وستمورلند، پنسیلوانیا دنبال می‌شد. همچنین این شرکت با استفاده از موتورهای دیزلی در اتومبیل‌های فولکس‌واگن گلف و فولکس‌واگن پاسات، توانست قدرت آنها را به ۱۱۰ اسب بخار برساند.

در ماه ژوئن سال ۱۹۷۹ با تولید یک اتومبیل گلف، تولید کل شرکت فولکس‌واگن به ۳۵ میلیون‌اُمین اتومبیل رسید و این شرکت آنرا جشن گرفت. سپس شرکت امتیاز ساخت مدل‌های فولکس‌واگن پاسات و پولو را به شرکت سیات در اسپانیا واگذار نمود. همچنین در سال ۱۹۸۲ قرار دادی با دولت چین امضا کرد تا مدلی از فولکس‌واگن پاسات به نام فولکس‌واگن سانتانا در کشور چین تولید شود. مدل فولکس‌واگن سانتانا توسط شرکت نیسان نیز تولید شد.

اگر چه تولید خودروی اسپورت برای این شرکت سوددهی نداشت، اما این شرکت برای رقابت با دیگر کارخانه‌ها، مجبور به تولید آنها بود. از این مدل‌ها می‌توان به اتومبیل ۱۶ سوپاپ فولکس‌واگن سانتانا سیریکو با حداکثر سرعت ۲۰۹ کیلومتر در ساعت اشاره کرد.

از سال ۱۹۸۵ موتورهای ۱۶ سوپاپ در اتومبیل جی‌تی‌آی نیز مشاهده شد. همچنین مدل گلف سینکرو محصول سال ۱۹۸۸ اتومبیلی دو دیفرانسیله بود. در سال ۱۹۸۹ فولکس‌واگن مجهز به موتور چهار سیلندر ۱۶ سوپاپ به حجم ۱۸۰۰ سی‌سی جایگزین فولکس‌واگن سیروکو شد.

۱۹۹۰ تا ۲۰۰۰

در سال ۱۹۹۱ شرکت فولکس واگن نسل سوم از خودروی گلف خود را با نام فولکس‌واگن گلف ام‌کا۳ تولید و عرضه نمود که در همان سال، به‌عنوان خودروی سال اروپا شناخته شد. در انتهای سال ۱۹۹۷ نیز فولکس‌واگن گلف ام‌کا۴ تولید شد.

این مدل پایه طراحی و ساخت مدل‌هایی چون: فولکس‌واگن بیتل جدید، سیات تولدو، سیات لئون، آئودی ای۳، آئودی تی‌تی و اشکودا اکتاویا بود. مدل فولکس‌واگن کورادو نیز طرح کوپه خودروی گلف است.

۲۰۰۰ تا کنون

سال ۲۰۰۲ مدل فولکس‌واگن تورگ درکارخانه‌های فولکس واگن مستقر در براتیسلاوا، اسلواکی و روسیه تولید و به بازار عرضه شد. در سال ۲۰۰۷ کارخانه مستقر در پرتغال فولکس‌واگن مدل فولکس‌واگن ای‌اواس را طراحی و تولید کرد. نسل ششم از گلف نیز در سال ۲۰۰۸ تحت نام تجاری فولکس‌واگن گلف ام‌کا۶ عرضه شد. در اواسط سال ۲۰۰۸ خودروی اس‌یووی فولکس‌واگن تیگوان و خودروی کوپه فولکس‌واگن پاسات سی‌سی رونمایی شدند.

در سال ۲۰۰۸ فولکس‌واگن روتان در کلاس مینی‌ون عرضه شد که تولید آن همچنان ادامه دارد. در انتهای سال ۲۰۱۰ تعداد محدودی از خودرو یک لیتری فولکس واگن تولید شدند.

مدل‌های کنونی

آپ Volkswagen up! Black (front quarter).jpg خودرو شهری
پولو 2010 Volkswagen Polo (6R) 77TSI Comfortline 5-door hatchback 01.jpg سوپرمینی
پولو جی‌تی‌آی
VW Polo GTI (V) – Frontansicht, 7. März 2011, Mettmann.jpg
سوپرمینی
گلف 2009 Volkswagen Golf (5K MY09) 118TSI Comfortline 5-door hatchback (2011-03-10) 01.jpg خودرو کامپکت
گلف آر
Volkswagen Golf R front Poznan 2011.jpg
خودرو اسپورت
گلف جی‌تی‌آی
Volkswagen GTI 5-door -- 09-15-2011.jpg
خودرو کامپکت
گلف پلاس VW Golf Plus.jpg کامپکت ام‌پی‌وی
گلف جی‌تی‌دی
VW Golf VI GTD Reflexsilber.JPG
خودرو کامپکت
جتا VW Jetta 1.6 TDI Comfortline (VI) – Frontansicht, 2. Juli 2011, Ratingen.jpg خودرو کامپکت
پاسات VW Passat 2.0 TDI BlueMotion Technology Comfortline (B7) – Frontansicht, 1. Mai 2011, Ratingen.jpg خودرو خانواده
سی‌سی VW Passat CC front-1 20100425.jpg خودرو خانواده
شیراکو VW Scirocco III 2.0 TSI front 20100410.jpg خودرو اسپورت کامپکت
شیراکو آر
Blue VW Scirocco III R fr IAA 2009.JPG
خودرو اسپورت
تیگوان 2009 Volkswagen Tiguan SE -- NHTSA.jpg کامپکت کراس اور
اوس 2012 Volkswagen Eos -- 04-01-2011 2.jpg خودرو اسپورت کامپکت
توران VW Touran II. Facelift front 20100925.jpg کامپکت ام‌پی‌وی
شاران VW Sharan II 2.0 TDI Reflexsilber.JPG کامپکت ام‌پی‌وی
تورگ VW Touareg V8 TDI (II) – Frontansicht (1), 2. Juli 2011, Düsseldorf.jpg کراس اور لوکس
فائتون VW Phaeton 3.0 V6 TDI 4MOTION (2. Facelift) – Frontansicht, 10. August 2011, Düsseldorf.jpg خودرو لوکس

فروش

طی سال‌ها فولکس واگن توانسته است به یکی از معتمدترین خودروسازان جهان بدل شود. فولکس قورباغه‌ای همچنان یکی از رکوردداران فروش در سطح جهان است و خودروهایی مانند فولکس‌واگن پاسات و فولکس‌واگن گلف نیز شهرت جهانی دارند. این شرکت همچنین در میان تمامی خودروسازهای جهان، بیشترین میزان سرمایه‌گذاری را در بخش تحقیق و توسعه هزینه می‌کند.[نیازمند منبع]

در سال ۲۰۱۲ شرکت فولکس‌واگن بیش از ۵ میلیون و هفتصد دستگاه خودرو تولید کرده و بیش از ۱۰۳ میلیارد یورو درآمد داشته که سود خالصی معادل ۳٫۶ میلیارد یورو را نصیب این شرکت نموده‌است.[نیازمند منبع]

در ژانویه ۲۰۱۷ شرکت خودروسازی فولکس واگن اعلام کرد با سبقت گرفتن از رقیب ژاپنی خود، تویوتا، به پرفروش‌ترین خودروساز جهان تبدیل شده است. فولکس واگن با انتشار تازه‌ترین آمار فروش خود در سال ۲۰۱۶ میلادی اعلام کرد توانسته حدود ۱۰ میلیون و ۳۱۰ هزار خودرو در این مدت در کشورهای مختلف جهان به فروش برساند.[۴]


شما باید ابتدا وارد شوید، تا بتوانید نظر دهید.
نگاهی به تاریخچه آئودی

نگاهی به تاریخچه آئودی


  • 0

آئودی، (به آلمانی: Audi) شرکت خودروسازی آلمانی و تولیدکنندهٔ خودروهای لوکس است، که دفتر مرکزی آن در شهر اینگولشتات، ایالت بایرن، آلمان قرار دارد و مدل‌هایش را در ۹ کارخانه، که در ۸ کشور اروپایی مستقر می‌باشند، تولید می‌نماید.

شرکت آئودی در تاریخ ۱۶ ژوئیه ۱۹۰۹ توسط آگوست هورش و در شهر تسویکاو، آلمان تأسیس شد. این شرکت از سال ۱۹۶۴ یکی از زیرمجموعه‌های گروه فولکس‌واگن به‌شمار می‌آید.

آئودی همراه با مرسدس بنز و ب ام و سه خودروساز مشهور و لوکس آلمانی هستند و به‌عنوان پرفروش‌ترین خودروسازان لوکس جهان، شناخته می‌شوند. سهام شرکت خودروسازی آئودی در بازار بورس فرانکفورت معامله می‌شود.

تاریخچه

مرکز آئودی سیدنی، استرالیا
مرکز فروش آئودی در پارک جمینی
آئودی ۲۲۵ رودستر
ان‌اس‌یو ۶/۳۰
آئودی ای-ترون مفهومی پاریس ۲۰۱۰
آئودی رزمییر

شرکت خودروسازی آئودی نیز چون دیگر خودروسازان اروپایی پیشینه‌ای طولانی دارد و بیش از یک قرن پیش توسط آگوست هورش، در سال ۱۸۹۹ تأسیس گردید. این شرکت که ابتدا نامش هورش کمپانی بود، در سال ۱۹۰۱ اولین خودروی خود را، به کمک ۱۵ کارگرش تولید نمود.

این خودرو سرعتی معادل ۳۲ کیلومتر بر ساعت داشت. سال ۱۹۰۹ آگوست هورش شرکت دیگری را، به جای شرکت قبلی تأسیس کرد و آن را آئودی نامید، که در واقع ترجمه لاتین نام‌خانوادگی خودش یعنی هورش بود. در این زمان خودروهایی را تولید کرد، مانند خودروی آئودی ای که حداکثر سرعت آن، برابر ۲۲ کیلومتر بر ساعت بود.

همچنین با چند خودرو در مسابقات اتومبیل‌رانی نیز شرکت کرد. با شروع جنگ جهانی اول، شرکت آئودی مجبور به تولید جنگ‌افزار شد. آگوست هورش سال ۱۹۲۰ از مدیریت شرکت آئودی کناره‌گیری کرد، اما به عنوان عضوی از هیئت مدیره باقی‌ماند.

در سال ۱۹۲۹ خودروی ۶ سیلندر ۴۶۵۵ سی‌سی و سال ۱۹۲۹ خودروهای مدل درسدن و تسویکاو را عرضه کرد. در همین سال خودروهای ۴ و ۶ سیلندر دیگری را، تحت لیسانس شرکت پژو روانه بازار کرد.

سال ۱۹۳۰ شروع به تولید خودروهایی کوچک کرد و در این زمان ۹٫۱۷٪ درصد از بازار خودروی آلمان را، در اختیار خود داشت. با شروع جنگ جهانی دوم همانند دیگر خودروسازان دنیا، شرکت آئودی به تولید جنگ‌افزار و خودروهای جنگی پرداخت و خودروهای جنگی مدل آی‌اف‌ای‌اف و آی‌اف‌ای‌اف۸ را تولید نمود.

پس از پایان یافتن جنگ جهانی دوم، در سال ۱۹۵۸ شرکت مرسدس بنز حدود ۸۷٪ درصد از سهام آئودی را خریداری کرد و سال ۱۹۵۹ مابقی سهام شرکت را نیز بدست آورد، اما پس از آن، در ۱۹۶۴ گروه فولکس‌واگن ۵۰٪ درصد از سهام آئودی را، از شرکت مرسدس بنز خریداری کرد. سپس شرکتی را با همان نام، راه‌اندازی کرد و اقدام به تولید و عرضه چند مدل جدید از آئودی نمود، که مدل‌هایی چون آئودی ۶۰، آئودی ۷۵، آئودی ۸۰ و آئودی ۹۰ به این دوره زمانی اختصاص دارند. سال ۱۹۶۹ آئودی به شرکت ان‌اس‌یو پیوست و برای مدت کوتاهی، به ان‌اس‌یو آئودی تغییر نام داد.

این شرکت سال ۱۹۷۲ خودروی آئودی ۸۰ فاکس و سال ۱۹۷۴ خودروی مدل آئودی ۵۰ را عرضه کرد. پس از آن خودروهای اسپورت آئودی اس۶ و آئودی اس۸ را، با مشارکت فولکس‌واگن تولید نمود، که در مسابقات رالی به موفقیت‌های چشمگیری نیز دست یافتند.

سال ۱۹۸۶ شرکت آئودی خودروی مدل ۸۰ خود را بهبود بخشید و نمونه جدید و پیشرفته‌ای از آن ارائه کرد، که با استقبال خوبی مواجه شد و در فاصله سال‌های ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۷ خودروهای سری آئودی ۵۰۰۰ را روانه بازار کرد.

در سال ۱۹۹۱ شرکت آئودی برای سومین سال پی‌درپی در بازارهای ایالات متحده آمریکا به بالاترین میزان فروش خود دست یافت و این رشد و افزایش فروش شرکت، تا سال ۲۰۰۸ با دستیابی به بازارهای آسیا ادامه داشت. به‌طوری که حدود ۶۰٪ درصد بازار آسیا را به دست گرفت.

شرکت آئودی اولین تولیدکننده خودروهای تمام گالوانیزه در جهان است، همچنین صاحب خودروی آئودی ای۸، با بدنه تمام آلومینیمی می‌باشد، که در کارخانه نکازاولم آئودی تولید شده‌است. کارخانه نکازاولم در عمل، متعلق به شرکت کواترو بوده، که از شرکت‌های زیرمجموعه آئودی به‌شمار می‌آید و تاکنون مدل‌هایی چون آئودی کواترو، آئودی لو مان کواترو، آئودی پایکس پیک کواترو، آئودی آووس کواترو، آئودی آراس۲ آوانت، آئودی آراس۴ و آئودی آراس۶ که اغلب خودروهای مفهومی می‌باشند را، با برند آئودی تولید نموده است.

خودروهای این شرکت همواره به قدرت بالای موتورهایشان، شناخته می‌شوند. علاوه بر این، آئودی از بزرگ‌ترین تولیدکنندگان خودروهای اسپورت و خودروهای برقی نیز می‌باشد.

ادغام‌ها و نشان تجاری

مرکز فروش آئودی در اینگولشتات
آئودی کواترو اسپایدر
وندرر دبلیو۲۵کی
آئودی ای۱ اسپورت‌بک

علامت تجاری خودروسازی آئودی، چهار حلقهٔ درهم تنیده است. این نشان، نماد پیوستن ۴ شرکت خودروسازی است، که تا آن زمان مستقل بودند، این شرکت‌ها عبارتند از: هورش، آئودی، واندرر و دی‌کی‌دبلیو. این چهار شرکت در واقع پایه‌های آئودی امروزی هستند.

هورش

در سال‌های پایانی قرن نوزدهم چند شرکت در آلمان در صنعت خودروسازی فعال بودند. نام یکی از این شرکت‌ها هورش بود، که در تاریخ ۱۴ نوامبر ۱۸۹۹ توسط آگوست هورش، در شهر کلن، آلمان پایه‌گذاری شد.

آگوست هورش، پایه‌گذار این شرکت و یکی از مهندسان پیشتاز در حوزهٔ خودروسازی، پیش از این که کارخانه خود را به‌طور مستقل بنیان نهد، در شرکت‌های مختلف فعالیت کرده بود که از آن جمله می‌توان به ۳ سال مدیریت وی در کارخانهٔ کارل بنز در شهر مانهایم اشاره کرد.

سال ۱۹۰۴ بود که هورش کارخانهٔ خود را در شهر «تسویکاو» پایه گذاشت. آگوست هورش ۵ سال بعد از این کارخانه جدا شد و خودروهایی که پس از آن توسط او طراحی و ساخته شدند، با نام تجاری «آئودی» به بازار عرضه شدند.

آئودی

کارخانهٔ دوم که در سال ۱۹۰۹ توسط آگوست هورش پایه‌گذاری شد، دیگر نمی‌توانست به نام او باشد؛ بنابراین نام «آئودی» انتخاب شد. واژه هورش (Horch) در زبان آلمانی، فعل امر از ریشه «گوش‌کردن» یا شنیدن و به معنای «گوش کن» یا بشنو است.

واژهٔ آئودی نیز همان «گوش کن» است، البته به زبان لاتین. ابتکار این ترجمه متعلق به پسر یکی از همکاران هورش بود، که در آن زمان، زبان لاتین فرا می‌گرفت. بدین ترتیب دومین کارخانه‌ای که هورش بنیان نهاده بود از ۲۵ آوریل ۱۹۱۰ و به نام شرکت خودروسازی «آئودی» در شهر «تسویکاو» شروع به کار کرد.

واندرر

دو مکانیک به نام‌های یوهان بابتیست وینکلهوفر و ریچارد آدولف یِنیکه، از سال ۱۸۸۵ در شهر «کمنیتس» تعمیرگاه دوچرخه داشتند. آنان پس از یک سال، خود تولیدکنندهٔ دوچرخه شدند، که با نام «واندرر» به بازار عرضه شد.

دست‌اندرکاران این کارخانه در سال ۱۹۰۲ نخستین موتورسیکلت را ساخته و فکر تولید خودرو را در سال ۱۹۱۳ عملی کردند. نخستین اتومبیل این کارخانه «پوپشن» نام داشت. تولید خودرو در این شرکت چند دهه ادامه یافت.

دکاو

این کارخانه کار خود را در سال ۱۹۰۲ با نام «راسموسِن اند اِرنست» در شهر کمنیتس آغاز کرد. جداکننده‌های روغن از بخار برای دستگاه‌هایی که با بخار آب کار می‌کردند، گِلگیر، چراغ‌های خودرو و انواع سانتریفیوژها، از جمله تولیدات شرکت دی‌کی‌دبلیو بودند.

یورگن اسکافته راسموسن، بنیانگذار دی‌کی‌دبلیو در سال ۱۹۱۶ آزمایش‌هایی را برای ساخت خودرویی بخاری، آغاز کرد که دی‌کی‌دبلیو، که مختصر شده (به آلمانی: Dampfkraftwagen) نام داشت. این شرکت در سال ۱۹۱۹ بر تولید موتورهای دوزمانه متمرکز شد. این آغازی بود برای ساخت موتورسیکلت‌هایی که از سال ۱۹۲۲ به نام دی‌کی‌دبلیو به بازار آمدند. سال ۱۹۲۸ نیز نخستین خودروی کوچک با همین نام، عرضه شد.

اتو یونیون

۲۲ ژوئن ۱۹۳۲ اتو یونیون، هورش و موتورسازی دکاو به ابتکار بانک دولتی «زاکسن» به هم پیوستند و «اتحادیهٔ خودروسازی» (به انگلیسی: Auto Union) را بنیان نهادند. همزمان نیز قراردادی با «واندرر» برای خرید و واگذاری این شرکت بسته شد. بدین ترتیب، کنسرنی جدید متشکل از شرکت‌های یادشده در شهر کمنیتس پایه‌گذاری شد.

این کنسرسیوم دومین کارخانهٔ بزرگ خودروسازی در آلمان آن زمان بود. لوگوی این شرکت نیز، چهار حلقهٔ در هم تنیده در نظر گرفته شد، تا نمادی برای همکاری و پیوستگی چهار خودروسازی باشد، که این کنسرسیوم را شکل می‌دادند.

البته نام‌های تجاری آئودی، واندرر، هورش و دکاو همچنان باقی ماندند. هر کدام از این برندها در قالب کنسرن، یکی از بخش‌های تولید را بر عهده داشت: دکاوموتورسیکلت و خودروهای کامپکت تولید می‌کرد، واندرر خودروهای کلاس متوسط را می‌ساخت، آئودی خودروهای کلاس متوسط گران‌تر را به بازار عرضه می‌کرد و هورش بر ساخت خودروهای لوکس کلاس‌های بالاتر، متمرکز شد.

تولید خودرو

مدل‌های کنونی

مدل‌هایی از آئودی، که در سال ۲۰۱۲ تولید شده یا در حال تولید می‌باشد، در فهرست زیر جای گرفته است.

مدل‌های اس و آراس

حمایت‌های مالی

شرکت خودروسازی آئودی تعداد زیادی از باشگاه‌های ورزشی را، در کشورهای مختلف جهان، تحت حمایت‌های مالی خود قرار می‌دهد. این شرکت در ورزش‌های مختلف مشارکت می‌نماید ولی در سال‌های گذشته تمرکز اصلی آن، بر ورزش فوتبال بوده‌است.

آئودی باشگاه‌های فوتبال زیادی را، تحت حمایت مالی خود دارد و در: بایرن مونیخ، هامبورگ، نورنبرگ، بروسیا مونشن‌گلادباخ، باشگاه فوتبال چلسی، باشگاه فوتبال رئال مادرید، باشگاه فوتبال آ.ث. میلان، باشگاه فوتبال بارسلونا، باشگاه فوتبال آژاکس آمستردام مشارکت مالی مستقیم داشته یا برند آئودی بر روی پیراهن این باشگاه‌ها دیده می‌شود.

موفقیت‌ها

از جمله نقاط برجسته تکنیکی این شرکت خودروسازی، طراحی و تولید موتور ۵ سیلندری بود، که در اواخر دهه ۱۹۷۰ بر روی سری آئودی ۱۰۰ عرضه شد. توربوشارژ ۴ دبلیو دی، که در مدل کواترو در سال ۱۹۸۰ و ۱۹۸۱ استفاده شد. از دیگر نقاط قوت این شرکت بود.

شرکت آئودی اولین تولیدکننده خودروهای تمام گالوانیزه در جهان است، که از این نمونه می‌توان به خودروی آئودی ای۸ اشاره نمود، که بدنه‌ای تمام آلومینیمی را داراست.

این شرکت همچنین دارای خودروهایی با بالاترین قدرت موتور نیز هست. در اواخر سال ۱۹۹۸، شرکت آئودی، برند ایتالیایی لامبورگینی را به قیمت ۱۱۰ میلیون دلار خرید.

علاوه بر این، آئودی از بزرگترین تولیدکنندگان خودروهای اسپورت جهان به‌شمار می‌آید. از دیگر نقاط قوت این شرکت می‌توان به تولید گسترده خودروهای برقی در سال‌های گذشته، اشاره نمود.

برند و شعار

نام این شرکت از فامیل بنیانگذارش، آگوست هورش گرفته شده است. هورش به معنی «گوش دادن» در زبان آلمانی است که معادل لاتین آن «آئودی» می‌باشد. شعار این شرکت (به آلمانی: Vorsprung durch Technik) به معنی: «پیشرفت به وسیله تکنولوژی» است. آئودی در ایالات متحده آمریکا شعار Truth in Engineering را استفاده می‌کند که در فارسی «حقیقت در مهندسی» ترجمه می‌شود.

آئودی در یک نگاه:

نوع صنعت خودروسازی
بنا نهاده ۱۹۰۹ (تسویکاو)
بنیانگذاران آگوست هورش
دفتر مرکزی آلمان اینگولشتات، آلمان
محدودهٔ فعالیت جهانی
مدیر عامل وولفگانگ ایگر
رئیس هیئت مدیره روپرت استادلر
محصولات خودرو
خودروهای لوکس
خودروهای کامپکت
خودروهای اسپورت
درآمد ۴۸٫۷۷ میلیارد یورو (۲۰۱۲)
سود خالص ۴٫۳۵ میلیارد یورو (۲۰۱۲)
مجموع دارایی ۱۶٫۸۳ میلیارد یورو (۲۰۱۲)
مالک گروه فولکس‌واگن
کارکنان ۴۶٫۳۷۲ نفر (۲۰۱۲)
شرکت‌های وابسته دوکاتی
لامبورگینی
ایتال‌دیزاین

شما باید ابتدا وارد شوید، تا بتوانید نظر دهید.
نگاهی به تاریخچه بی ام و

نگاهی به تاریخچه بی ام و


  • 0

بِ‌اِم‌وِ (به آلمانی: BMW) که کوتاه‌شدهٔ عبارتِ «بایِریشه موتورن وِرکه» (به آلمانی: Bayerische Motoren Werke) است و در فارسی معمولاً بِم‌وِ تلفظ می‌شود، به‌معنای صنایع موتوریِ بایرن است، یک شرکت خودروساز آلمانی است، که از تولیدکنندگان به‌نام خودروهای لوکس و موتورسیکلت در جهان به‌شمار می‌آید. دفتر مرکزی این شرکت در شهر مونیخ قرار دارد.

شرکت ب‌اِم‌وِ در سال ۱۹۱۶ توسط فرانتس یوزف پوپ تأسیس شد. این شرکت هم‌اکنون مالک شرکت‌های رولز-رویس موتور کارز و مینی است. در سال ۲۰۱۵ ب‌ام‌و بیش از دو میلیون و چهارصدهزار دستگاه وسیلهٔ نقلیه تولید کرد.

امروزه اکثریت سهام بِ‌اِم‌وِ در اختیار خانوادهٔ کوانْدْت قرار دارد (اشتفان کواندت ۲۹٪، و سوزان کوانْدْت کلاتن ۲۱٪). حدود نیمی از سهام این شرکت نیز در بازار بورس فرانکفورت در دسترس عموم سهامداران است.

تاریخچه

ساختمان مرکزی ب‌ام‌و در مونیخ، که به شکل موتور چهارسیلندر طراحی شده‌است

کارخانهٔ بِ‌اِم‌وِ در سال ۱۹۱۷ به‌عنوان یک کارخانهٔ تولید موتور هواپیما تأسیس شد. در سال ۱۹۱۸ و با پایان جنگ جهانی اول، کارخانه به دلیل قطع‌نامهٔ ورسای مجبور شد که بخش تولید موتور هواپیمای خود را متوقف کند. این کارخانه تا سال ۱۹۲۳ تنها موتورسیکلت می‌ساخت و با برداشته شدن تحریم‌ها در سال ۱۹۲۸ آغاز به تولید خودرو کرد.

نخستین خودروی تولیدی بِ اِم وِ، دیکسی بود، که بر پایه آستین ۷ و تحت لیسانس شرکت موتور آستین تولید شد.

نشان این کارخانه از شکل پره‌های ملخ در حال چرخش هواپیما الهام گرفته شده‌است. این نشان در سال ۱۹۲۹ مورد تأیید این کارخانه قرار گرفت.

عوامل زیادی در طراحی چنین نشانی تأثیر داشتند که در این میان می‌توان به پرچم ایالت باواریا که به رنگ آبی و سفید است و همچنین کارخانهٔ موتورسازی راپ که آن هم در باواریا بود و رنگ‌های آبی و سفید را در نشان خود به کار برده بود؛ اشاره کرد. نخستین موفقیت این شرکت تولید هواپیماهای IIa inline-six بود که در زمان پیکارهای جنگی ایجاد شد. در هنگامهٔ جنگ جهانی دوم نیز ب ام و دوباره دست به تولید هواپیما و موتورهای آن برای نیروی هوایی آلمان زد.

پس از جنگ دوم جهانی و مواجهه بخش خودروسازی کارخانه در سال ۱۹۵۹ با دشواری‌های مالی جدی، سهامداران باید تصمیم می‌گرفتند که تولید خودرو را ادامه دهند یا کارخانه را معلق کنند. آن‌ها پس از بررسی‌ها، تصمیم گرفتند به کار خود ادامه دهند. بِ اِم وِ حق تولید خودرویی ایتالیایی به نام ایزو ایستا را خریداری نمود. تولید این خودروی کوچک با نیروی محرکهٔ موتورسیکلت‌های بِ اِم وِ باعث سود دهی و موفقیت نسبی دوبارهٔ کارخانه شد و آن را از ورشکستگی نجات داد. در همان سال بود که ۴۵٪ سهام این شرکت توسط خانواده کوانت خریداری شد و بقیه نیز به صورت عمومی به مردم واگذار شد.

بِ اِم وِ در سال ۱۹۶۶ کارخانهٔ هانس گلس واقع در دینگل فینگ آلمان را خریداری نمود. چنین رایج است که دلیل اصلی خریداری این کارخانه، دستیابی به دانش تولید تسمه تایم برای موتورهایی با میل سوپاپ در بالا، بوده‌است. از آن پس خودروهای گلس با آرم ب ام و عرضه می‌شد.

در سال ۱۹۹۲ ب ام و شروع به خریداری یک تأسیسات عظیم طراحی در کالیفرنیای آمریکا کرد که پیش از این متعلق به استودیو DesignworksUSA بود. تملک کامل این تأسیسات تا ۱۹۹۵ به طول انجامید.

بِ اِم وِ در سال ۱۹۹۴ گروه انگلیسی روور، شامل برندهای تولیدی روور، لندروور و ام جی را خریداری کرد. پس از شش سال زیاندهی شدید در سال ۲۰۰۰ بِ اِم وِ تصمیم به فروش روور گرفت. ام جی و روور به کنسرسیوم فینیکس و لندروور به شرکت فورد فروخته شد؛ ولی بِ اِم وِ در مقابل، حقوق مربوط به مینی و رولزرویس را به دست آورد.

در سال ۲۰۰۲ طراحی خودروهای بِ اِم وِ دچار تغییرات شدیدی شد. از آن جمله می‌توان به طرح‌های رادیکال بِ اِم وِ سری ۷ و بِ اِم وِ زد ۴ به وسیله کریس بنگل طراح ارشد معروف بِ اِم وِ اشاره کرد. در فوریه ۲۰۰۹ کریس بنگل اعلام کرد پس از هفده سال از بِ اِم وِ جدا خواهد شد. از آن زمان آدریان فن هایدونک هلندی که معاون و دست راست کریس بنگل به‌شمار می‌رفت در سمت رئیس بخش طراحی بِ اِم وِ جایگزین او شده‌است.

در ژانویه ۲۰۱۲ بِ اِم وِ توسط فوربز به عنوان خوشنام‌ترین برند خودرویی دنیا شناخته شد[۱]

موتورهای ساخته شده توسط بِ اِم وِ با اختلافی فاحش مجموعاً دارندهٔ بیشترین عنوان موتور سال در رقابت معتبر بین‌المللی موتور سال می‌باشند.[۲]

گاهشمار

  • آغاز کار ب. اِم. وِ در سال ۱۹۱۳ توسط کارل فردریش رپ (Karl Friedrich Rapp) در کشور آلمان است.
  • در سال ۱۹۱۶ کمپانی بِ. اِم. وِ دست به ساخت موتورهای V۱۲ برای امپراتوری اتریش-مجارستان زد.[نیازمند منبع]
  • در سال ۱۹۱۷ کارل رپ از مدیریت کناره‌گیری کرد و فرانتس یوزف پوپ از کارخانه داران اتریشی جایگزین وی شد.
  • در سال ۱۹۱۸ کمپانی به نام بِ. اِم. وِ آ. گِ درآمد.
  • در سال ۱۹۱۹ بِ. اِم. وِ نخستین موتور موتورسیکلت خود را طراحی نمود که در موتورسیکلتی به نام ویکتوریا ساخت یک کمپانی در نورمبرگ به کار رفت.
  • در سال ۱۹۲۳ بِ. اِم. وِ نخستین موتور سیکلت خود را به نام اِر ۳۲ (R۳۲) تولید نمود، اِر ۳۲ موتوری ۵۰۰cc و هواخنک داشت.
  • در سال ۱۹۲۷ شرکت بِ. اِم. وِ نخستین خودروی سواری خود را تولید نمود و خودروساز گردید.

سهامداران

براساس اشخاص: • اشتفان کواندت ۱۷/۶۴٪ • یوهانا کواندت: ۱۶/۷٪ • سوزانا کلاتن: ۱۲/۶٪ • سهام آزاد عرضه‌شده در بورس: ۵۳/۳٪.

براساس نوع: • سرمایه‌گذاران استراتژیک: ۴۶/۷٪ • سرمایه‌گذاران صنعتی: ۴۰/۶٪ • بقیهٔ سرمایه‌گذاران: ۱۲/۷٪.

فرهنگ نامگذاری محصولات[۳]

بِ اِم وِ در نامگذاری محصولات خود شامل خودروها و موتورسیکلت‌ها به طور معمول از قواعدی استوار پیروی می‌کند. خودروهای بِ اِم وِ معمولاً با یک عدد سه رقمی که در ادامه یک یا دو حرف نیز آنرا دنبال می‌کند نامگذاری می‌شوند. بدینصورت که رقم اول مشخص کنندهٔ سری(که در فارسی اتاق هم خوانده می‌شود) خودروست و دو رقم بعدی نشانگر حجم تقریبی موتور آن. از مجموعه حروفی که در ادامهٔ عدد به کار می‌روند می‌توان به موارد زیر اشاره نمود:

i: بنزینی بودن موتور

d:موتور دیزل

L: کمی طولانی‌تر بودن فاصله|بین دو محور (استفاده از آن در سری ۷ معمولتر است)

x: اصطلاحاً چهارچرخ متحرک بودن خودرو

c:دارا بودن قابلیت تبدیل به حالت کابریوله (کروکی)

به عنوان نمونه 520i یک خودرو بِ اِم وِ سری ۵ با موتوری بنزینی به حجم تقریبی ۲ لیتر می‌باشد. البته این نامگذاری استثناهایی دارد به عنوان مثال می‌توان به ردهٔ محصولات برقی هیبریدی بِ اِم وِ اشاره نمود که با یک حرف i در ابتدای نامشان مشخصند مانند i8 یا i3. همچنین محصولات اصطلاحاً تیونیگ شدهٔ بِ اِم وِ در قسمت موتوراسپورت (متناظر بخش AMG در شرکت رقیب بنز) آن که از زیرمجموعه‌های خود شرکت می‌باشد با حرف M در ابتدای نام متمایزند مانند M3 یا M5.

تولیدات

دفتر مرکزی BMW در مونیخ. برج و موزه درقسمت عقب سمت راست قابل مشاهده است.
BMW Isetta با درب باز شواز جلو
ب‌ام‌و مدل 3 / 15PS (ب‌ام‌و Dixi) از سال ۱۹۳۰
موتور ب‌ام‌و ۱۳۲
موتور ب‌ام‌و ۸۰۱

در سال ۲۰۰۶ گروه بِ اِم وِ (شامل مینی و رولزرویس) در ۵ کشور تعداد ۱٬۳۶۶٬۸۳۸ دستگاه خودرو تولید کرد. در سال ۲۰۱۰، تولیدات خودرویی این گروه به ۱۴۸۱۲۵۳ دستگاه رسید. براساس گزارش‌ها حدود ۵۶٪ خودروهای تولید شده با لوگوی بِ اِم وِ مجهز به موتور بنزینی و مابقی دیزلی هستند. حدود ۲۷٪ خودروهای بنزینی، چهار سیلندر و حدود ۹٪ نیز هشت سیلندر هستند. همچنین ب ام و با همکاری مونتاژکنندگان محلی، بعضی محصولات خود را در کشورهایی مانند ایالات متحده، تایلند، روسیه، مصر، اندونزی، مالزی، چین و هند تولید می‌کند.

اتومبیل‌ها

ب ام و سری ۱ F۲۰، کوچکترین مدل تولیدی ب ام و
ب ام و سری ۳ F۳۰، از پرطرفدارترین مدل‌های ب ام و
بی ام و سری ۵ از پرطرفدارترین مدل‌های بی ام و
بی ام و سری ۴ کوپه
بی ام و سری ۶
بی ام و زد۴
بی ام و سری ۷ لوکس

اتومبیل‌های تولیدی بِ اِم وِ به شرح زیر هستند:

ب ام و سری ۱

ب ام و سری ۱ کوچکترین خودروی تولیدی ب ام و است که در سه نوع مختلف هاچ بک، کوپه و کانورتیبل با ۱۱ نوع مختلف موتور بنزینی و دیزلی عرضه می‌شود. نسل اول ب ام و سری ۱ با کد تولیدی E۸۲/۸۸ در سال ۲۰۰۴ برای اولین بار به بازار عرضه شد. از سال ۲۰۱۱ نسل دوم این سری با کد تولیدی F۲۰ معرفی شد. این اتومبیل با ۱۱ نوع مختلف موتور عرضه می‌شود.

ب ام و سری ۳

معروفترین و محبوبترین مدل ب ام دابلیو محسوب می‌شود که ساخت آن از سال ۱۹۷۵ بی وقفه ادامه دارد. تاکنون شش نسل از ب ام و سری ۳ به بازار عرضه شده‌است که همگی از بهترین سدان‌های کوچک موجود در بازار بوده‌اند. سری سه به تعادل خیره کننده و سیستم بی نظیر تعلیقش مشهور است که باعث شده بتواند بهتر از هر اتومبیلی دیگری در این کلاس، از هر پیچی عبور کند. در حال حاضر نسل ششم این اتومبیل با کد تولیدی F۳۰ و ۸ نوع مختلف موتور بنزینی و دیزلی عرضه می‌شود، این خودرو تا نسل قبلی خود (e90) و… در دو مدل کوپه و کانورتیبل نیز عرضه می‌شد.

ب ام و سری ۴

یک کوپه کامپکت تولید شده توسط کمپانی بی ام و است. اولین جزئیات رسمی سری ۴ به طور رسمی در ۵ دسامبر ۲۰۱۲ منتشر شد و جزئیات گویای این بود که ب ام و قصد دارد جایگزین کوپه ۳ سری جدید را با نام جدید ۴ سری تولید کند تامحصولات خانوادگی و اسپرت خود را از هم متمایز کند.

ب ام و سری ۵

سدان سایز متوسط ب ام و از سال ۱۹۷۲ و طی هفت نسل به بازار عرضه شده‌است. نسل ششم این اتومبیل با کد تولیدی F۱۰ در سال ۲۰۱۰ معرفی شد و در مدل‌های سدان و استیشن و با ۷ نوع مختلف موتور بنزینی و دیزلی در دسترس است.

ب ام و سری ۶

مدل اسپرت بزرگ ب ام و محسوب می‌شود. این مدل در ابتدا به صورت دو در کوپه در سال ۱۹۷۶ به بازار معرفی شد اما تولید آن در سال ۱۹۸۹ متوقف گردید. در سال ۲۰۰۳ کمپانی تصمیم گرفت این مدل را بر پایه ب ام و سری ۵ بازسازی کند. از سال ۲۰۱۰ نیز نسل سوم این خودرو با کد F12/F۱۳ در سه مدل کوپه، کانورتیبل (سقف باز شو) و گران کوپه (تلفیقی از کوپه و سدان به صورت کوپهٔ چهار در) و با سه موتور بنزینی و دو موتور دیزلی به بازار عرضه می‌شود. ب ام و سری ۶ با اینکه از فروش مطلوبی برخوردار بوده همواره هدف انتقادات گروهی از صاحب نظران و دوستداران ب ام و در زمینه طراحی خارجی بوده‌است.

ب ام و سری ۷

بزرگترین و مجلل‌ترین خودروی سدان (چهار درب صندوق دار) ب ام و است که از سال ۱۹۷۷ تاکنون طی پنج نسل ساخته شده‌است. این خودرو در حال حاضر به دو صورت عادی و کشیده، با سه نوع موتور بنزینی و دو موتور دیزلی تولید می‌شود. ب ام و به صورت تحقیقاتی این مدل را با موتور هیدروژنی نیز ساخته‌است. بی ام و فول سایز سری ۷، بزرگترین و لوکس‌ترین خودرویی است که در صف تولیدات بی ام و قرار گرفته‌است. در این سری تعداد متنوعی از موتورهای توربوشارژ با شش، هشت یا دوازده سیلندر با سوخت‌های بنزین، دیزلی و هیبرید پر پایه چرخ‌های متحرک تولید می‌شود. در حالی که نسل قبلی سری ۷ آغازگر دوران جنجالی و پرتنش در طراحی بود، آخرین مدل سری ۷ یک رویکرد بسیار محافطه کارانه تر و مسلماً زیباتر را ارائه می‌دهد. در این سری خودرو از پویایی بهتری برای رانندگی برخوردار شده‌است و با نسخه به روز شده سیستم سرگرمی iDrive به تمام نیازهای اساسی رانندگان را برآورده می‌سازد.

موتور سیکلت‌ها

کارخانهٔ ب ام و ابتدا شروع به ساخت موتور موتور سیکلت نمود، سپس در سال‌های آغازین جنگ جهانی اول شروع به ساخت موتور سیکلت کرد. اولین موتور سیکلت موفقیت آمیز این شرکت بعد از مدل به درد نخور (Helios and Flink) آر ۳۲ (R32) نام داشت. این موتور سیکلت دارای موتور بوکسر (Boxer)دوقلو بود که در آن سیلندر ICCE از هر طرف موتور سیکلت بیرون زده بود. به غیر از مدل‌های تکی تمامی مدل‌های موتور سیکلت‌های ساخته شده توسط ب ام و ظاهری منحصربه‌فرد داشتند و این ظاهر را تا سال ۱۹۸۰ حفظ کردند. هنوز موتورهای ب ام و ای هستند که به همین شکل ساخته می‌شوند و نام خود را با سری آر بر زبان‌ها انداخته‌اند. در بحبوحه جنگ جهانی دوم ب ام و شروع به ساخت موتور سیکلت آر ۷۵ کرد که جایی برای نصب کنار خودرو داشت.

این همراه بود با طراحی یکتای آن که از روی زوندپ (Zündapp) کپی برداری شده بود و چرخ‌های آن همان چرخ‌های موتور بود و دیفرانسیل آن روی موتور قفل می‌شد. همین باعث استحکام بسیار زیاد آن شد به طوری که آن را به خودرو جیپ بسیار شبیه کرد.

ب ام و مدل ار ۳۲ اولین موتور ساخته شده توسط ب ام و

در سال ۱۹۸۳ مدل‌های سری ک (K Series) پا به عرصهٔ وجود گذاشتند آنها را آجرهای پرنده (The Flying Brick) می‌نامیدند. (این نامگذاری به خاطر آن بود که اولین موتور این سری یعنی ک۱ (K1) به همین نام معروف بود. مدت اندکی پس از آن ب ام و شروع به تولید موتورهای سری گ (G)و سری اف (F) با موتور دوقلوی روتاکس (Rotax) کرد.

در اوایل سال ۱۹۹۰ بود که ب ام و شروع به ارتقای مدل ایرهد (Airhead) بوکسر خود کرد؛ که بعدها به اویل هد (Oilhead) معروف شد. در سال ۲۰۰۲ موتورهای ایل هد دارای دو جرقه زن برای هر سیلندر بودند. در سال ۲۰۰۴ این شرکت میله (Shaft) ی بالانس داخلی را به موتور اضافه کرد این امر سبب افزایش ظرفیت آن به ۱۱۷۰ سی سی و افزایش توان آن به ۱۰۰ اسب بخار در مدلR1200GS شد که نسبت به مدل R1150GSبا مشخصه‌های ۸۵ اسب بخار و ۱۰۰۰ سی سی برتری زیادی داشت.

ب ام و مدل جی تی ۶۰۰

در سال ۲۰۰۴ ب ام و مدل K1200S را معرفی کرد. این موتور بسیار قوی و با تکنولوژی بالا و نشانهٔ تغییر نگرش ب ام و برای رقابت با موتور سازی‌هایی نظیر سوزوکی، کاوازاکی، هوندا و یاماها بود. مشخصات عمدهٔ آن موتور ۱۶۷ اسب بخاری و وزن سبک ان بود که باعث قابل رقابت آن موتور با بقیه هم دسته‌ها بود. در ضمن موتور توسط تیم فرمول ۱ ویلیامز طراحی شده بود. سیستم تعلیق عقب اتوماتیک از مزایای قابل توجه این مدل بود.

ب ام و یکی از بنیان گذاران ترمزهای ضدقفل در صنعت بود و از اوایل دههٔ ۸۰ شروع به استفاده از این سیستم در موتورهای خودش کرد. مدل‌های ۲۰۰۶ به این شرکت مجهز به سیستم‌های پیچیدهٔ جلوگیری از سر خوردن و کنترل تعادل الکترونیکی هستند. ب ام و مبدع سیستم‌های تعلیق برای موتور سیکلت است و زود تر از همه این سیستم‌ها را در موتور سیکلت‌های خود به کار برده‌است. بیستر مدل‌های مدن ب ام و دارای سیستم تعلیق عقب هستند. همچنین ب ام و از سیستم تعلیق دیگری نیز در موتورهای ۱۹۹۰ استفاده می‌کند که به Telelever معروف است و باعث می‌شود که تکان موتور به صورت قابل توجهی کاهش یابد،

باشگاه‌های موتور سواری

باشگاههای زیادی در سرار جهان از ب ام و استفاده می‌کنند. برگترین‌های آنها سندکای موتور سواران ب ام و و صاحبان موتور سیکلت‌های ب ام و در آمریکا هستند که هر دو در کشور ایالات متحده قرار گرفته‌اند.

شعارهای تبلیغاتی

شعار اصلی این کمپانی (با لذت برانید) یا در آلمانی (Freude am Fahren) و در انگلیس (The Ultimate Driving Machine) به معنای (نهایت یک خودرو) شعار این کمپانی است! و شعار انگلیسی (sheer driving pleasure) یا (لذت واقعی رانندگی) نیز در مناطقی توسط کمپانی BMW استفاده می‌شود.

بی ام و در یک نگاه:

نوع خودروسازی
بنا نهاده ۷ مارس ۱۹۱۶
بنیانگذاران فرانتس یوزف پوپ
دفتر مرکزی مونیخ، آلمان
محدودهٔ فعالیت جهانی
مدیر عامل نوربرت رایتهوفر
رئیس هیئت مدیره یواخیم میلبرگ
محصولات خودروی لوکس
موتورسیکلت
درآمد ۷۶٫۸۴ میلیارد یورو (۲۰۱۲)
سود خالص ۵٫۱۲ میلیارد یورو (۲۰۱۲)
مجموع دارایی ۱۳۱٫۸۵ میلیارد یورو (۲۰۱۲)
کارکنان ۱۲۴٬۷۲۹ نفر (۲۰۱۶)
شرکت‌های وابسته مینی، رولز-رویس موتور کارز برلیانس موتورز

شما باید ابتدا وارد شوید، تا بتوانید نظر دهید.