اخبار

دسته بندی ها:

نگاهی به تاریخچه دوکاتی

نگاهی به تاریخچه دوکاتی


  • 0

دوکاتی، ( Ducati)

شرکت موتورسیکلت سازی ایتالیایی است. موتورسیکلت‌های این شرکت به داشتن طرح بدنه زیبا و نیز کیفیت فنی مناسب مشهورند. شرکت دوکاتی را، برادران دوکاتی در سال ۱۹۲۶ پایه‌گذاشتند. مالکیت این شرکت از آن زمان تاکنون چندین بار تغییر کرده است. هم‌اکنون دفتر مرکزی این شرکت و کارخانه تولیدی آن، در شهر بولونیا، ایتالیا قرار دارند.

موتورسیکلت‌های این شرکت، در چند دسته اصلی تولید می‌شود. دوکاتی در مسابقات قهرمانی موتوجی‌پی و سوپربایک، شرکت می‌کند و بارها برنده جایزه اول شده‌است. شرکت خودروسازی آئودی، از طریق زیرمجموعه خود؛ لامبورگینی (مالک دوکاتی) صاحب برند دوکاتی محسوب می‌شود و با توجه به اینکه آئودی خود یکی از شرکت‌های تابعه گروه فولکس‌واگن می‌باشد، لذا این کمپانی آلمانی، مالک اصلی شرکت دوکاتی، به‌شمار می‌آید.

تاریخچه

در سال ۱۹۲۶ برادران دوکاتی به نام‌های آنتونیو، آدریانو، مارسلو و برونو دوکاتی کارگاه تولید لامپ خلأ، خازن و بقیه قطعات رادیو را تاسیس کردند. تا سال ۱۹۳۵ آنقدر موفقیت تجاری بدست آوردند، که کارخانه جدیدی را نیز، راه‌اندازی نمودند.

در طول سال‌های جنگ جهانی دوم با وجود بمباران نیروهای متفقین، همچنان خط تولید را فعال نگه داشتند. در همین اوضاع و اوصاف، فردی بنام آلدو فارینلی شروع به ساخت موتور کوچکی برای نصب بر روی دوچرخه کرد.

پس از یک ماه از آزادی ایتالیا در سال ۱۹۴۴ اعلام کرد، که این موتور (پیشرانه) را به فروش می‌رساند. اولین موتورها به صورت تک‌فروشی، برای نصب بر روی دوچرخه‌ها به‌فروش می‌رفت، ولی کم‌کم تجار تعداد بیشتری سفارش دادند، تا برروی دوچرخه‌ها نصب کرده و به مشتریان بفروشند.

در سال ۱۹۵۰ و پس از آنکه تقریباً دویست هزار پیشرانه، به‌فروش رفته بود، دوکاتی با همکاری فارینلی، اولین موتورسیکلت دوکاتی را تولید کرد. این موتورسیکلت ۶۰ سی‌سی حجم موتور و ۴۰ کیلوگرم وزن داشت، می‌توانست به حداکثر سرعت ۶۴ کیلومتر در ساعت دست پیدا کند. دوکاتی بعدها موتورهای با حجم بزرگتر و قدرتمندتر ساخت و تبدیل یه یکی از معروف‌ترین کمپانی‌های موتورسیکلت‌سازی دنیا شد.

در ماه آوریل سال ۲۰۱۲ میلادی، گروه فولکس‌واگن آلمان، علاقه‌مندی خود را، برای خرید سهام شرکت دوکاتی، به ارزش تقریبی ۸۶۰ میلیون یورو اعلام کرد. این قرارداد نهایتاً در ۱۹ ژوئیه ۲۰۱۲ با مبلغ توافق شده ۷۴۷ میلیون یورو به امضا رسید و دوکاتی هم به طور کامل به کلکسیون برندهای بزرگترین خودروسازی جهان، یعنی گروه فولکس واگن، اضافه شد.

طراحی موتورسیکلت‌ها

دوکاتی معروفیت خود را، مدیون موتورسیکلت‌های قدرتمند و دارای حجم موتور بالاست. این موتورسیکلت‌ها از پیشرانه‌های چهار زمانه و با تکنولوژی وی-شکل استفاده می‌کنند. دوکاتی این تکنولوژی را ال-دوگانه می‌نامد، چرا که نحوه قرارگیری سیلندرها به شکل عمودی و افقی و با زاویه ۹۰ درجه نسبت بهم، حرف ال در الفبای انگلیسی را، تشکیل می‌دهد.

مدل‌های جدید دوکاتی همچنان در بازار موتورهای قدرتمند، جزو برترین‌ها هستند و این موفقیت را مدیون تکنولوژی به ارث برده از ۵۰ سال پیش هستند. این تکنولوژی منحصر به موتورهای دوکاتی است.

در مورد سیستم کلاچ نیز، دوکاتی تکنولوژی منحصربه‌فرد خود را دارد. درحالی‌که سازنده های دیگر از تکنولوژی کلاچ غوطه‌ور در روغن، استفاده می‌کنند، دوکاتی سیستم کلاچ خشک را، در موتورسیکلت‌هایش به‌کار می‌گیرد.

دوکاتی همچنین از تکنولوژی‌ای بنام قاب فضایی ساخته‌شده از فیبر کربن، در طراحی بدنه برخی مدل‌ها استفاده می‌نماید.از معروف‌ترین مدلهای ساخت این شرکت می‌توان به Cucciolo ، 750 Imola Desmo ، 916 و Monster اشاره کرد.

طرفداران و هواداران

از اوایل دهه ۱۹۹۰ میلادی، یکی از استراتژی‌های کلیدی کمپانی دوکاتی، تشکیل و تقویت گروه‌های هوادار و علاقه‌مند به دوکاتی بوده است. این گروه‌ها که شامل گروه‌های محلی، منطقه‌ای، کلاب‌های کشوری و حتی گروه‌های اینترنتی می‌شود، نقش به‌سزایی در افزایش محبوبیت دوکاتی در کشورهای مختلف جهان داشته‌اند. امروزه بیش از ۴۰۰ کلوب طرفدار دوکاتی در دنیا وجود دارد، که بیش از ۲۰۰ هزار عضو دارند.

نزدیک به ۱۷ هزار نفر نیز، در وب‌سایت تیم مسابقه دوکاتی عضو هستند. گروه‌های بسیار زیادی در آمریکای شمالی رانندگان و صاحبان دوکاتی را گرد هم آورده‌اند. بعضی‌ها نیز علاقه‌مند به جمع‌آوری، خرید و فروش مدل‌های قدیمی و کلاسیک دوکاتی هستند.


شما باید ابتدا وارد شوید، تا بتوانید نظر دهید.
نگاهی به تاریخچه تسلا موتورز

نگاهی به تاریخچه تسلا موتورز


  • 0

تسلا موتورز ( Tesla Motors

شرکت خودروسازی آمریکایی و تولیدکننده خودروهای برقی و قطعات موردنیاز ترن‌های برقی است.شرکت تسلا همچنین تولیدکننده پکیج‌های باتری لیتیم-یون برای سایر خودروسازها، نظیر تویوتا و دایملر آ گ است.

شرکت تسلا موتورز در سال ۲۰۰۳ توسط مارتین ابرهارد، جفری استرابل و ایلان ماسک تأسیس شد. ایلان ماسک هم‌اکنون به‌عنوان مدیر عامل اجرایی و رئیس هیئت مدیره تسلا موتورز فعالیت می‌کند. سهام تسلا در بازار بورس نزدک معامله می‌شود.

تاریخچه

کمپانی خودروسازی تسلا موتورز در ژوئیه ۲۰۰۳ میلادی، توسط مارتین ابرهارد و مارک تارپنینگ تأسیس شد. هر دو نقش‌های فعالی در توسعه اولیه شرکت پیش از حضور ایلان ماسک داشتند. ماسک در فوریه ۲۰۰۳ به هیئت مدیره پیوست.

اهداف

هدف اصلی تسلا تجاری سازی خودروی برقی بود. به این منظور کار خود را با تولید ماشین اسپرت لوکس آغاز کرد و سپس به سمت تولید ماشین‌هایی همچون سدان و خودروی کامپکت ارزان قیمت رفت.

پشتیبانی دولتی

در ژوئن ۲۰۰۹ تسلا ۲۴۶۵ میلیون دلار آمریکا وام با سود را از وزارت انرژی ایالات متحده آمریکا دریافت کرد. این بودجه بخشی از برنامه ۸ میلیارد دلاری وام به تولید خودروهای با تکنولوژی پیشرفته در بود و از تولید تسلا مدل اس و نیز فناوری پاوِرتِرِین حمایت کرد.

ساخت خودرو

نخستین تولید تسلا، خودروی تمام‌برقی تسلا رودستر است. این خودرو نخستین خودرویی است که از باتری یون لیتیمی در بازه بیشتر از ۳۲۰ کیلومتر (۲۰۰ مایل) برای هر شارژ استفاده می‌نماید.

مراحل تولید این اتومبیل نوظهور توسط مارتین ابرهارد با تامین منابع مالی از میلیاردرهای اینترنتی مثل بنیان‌گذاران شرکت پی‌پل (Pay pal) صورت گرفته‌است.این اتومبیل نیروی خود را تماماً از باتری به دست می‌آورد. رودستر تسلا نیروی خود را در تقریباً ۷۰۰۰ باتری قابل شارژ لیتیوم-یونی ذخیره می‌کند. این باتری‌ها دقیقاً همانند باتری‌هایی هستند که در کامپیوترهای لپ‌تاپ بکار می‌روند.

علاوه بر شتاب صفر تا تا صد کیلومتر در ساعت در ۱٫۹ ثانیه، این رودستر به حداکثر سرعت ۴۰۰ کیلومتر در ساعت می‌رسد و با یک بار شارژ باتری‌هایش، ۱۰۰۰ کیلومتر را می‌پیماید. اولین نمونه‌های تولیدی دو نفره خواهد بود، اما برنامه‌هایی برای تولید مدل سدان نیز در دست بررسی است.هزینه سوخت این خودرو به ازای هر مایل کمتر از ۲ سنت است.

سوابق مهندسی ابرهارد، به او دانش ساخت اتومبیلی با بالاترین کارایی را داده‌است. او می‌گوید ایده ساخت این اتومبیل را از ایده‌های مشابه و نوظهور دیگران، مثل پرستون تاکر و جان دلرون در صنعت اتومبیل به ذهن او رسیده‌است.

به جای اختراع نوع جدیدی از باتری‌ها، وی از همان باتریهای لیتیوم-یون استفاده کرد، چون وی در صنایع کامپیوتر نیز دست داشت و می‌دانست این صنایع، برای پیشرفتشان کار می‌کنند و وی می‌تواند از نتیجه آنها استفاده کند.

تسلا از یک اتومبیل ایده‌ای به مرحله تولید رسیده‌است و ظرف کمتر از سه سال برای فروش عرضه شده‌است. اولین نمونه‌ها در کارخانه‌های شرکت لتوس در انگلستان در دست تولید هستند و در ژوئیهٔ ۲۰۰۸ فروش عمده آن در ایالت کالیفرنیای آمریکا آغاز شده است. قیمت پایه این اتومبیل ۲۰۰،۰۰۰ دلار تعیین شده‌است. شرکت لتوس به زودی فروش این اتومبیل در بریتانیا را نیز آغاز خواهد کرد.

نوع اسپرت این مدل، شتاب صفر تا صدی معادل ۳٫۷ ثانیه را دارا است. در فاصله سال‌های ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۲ این شرکت تعداد ۲٫۲۵۰ دستگاه رودستر تسلا را در ۳۱ کشور به فروش رساند.در سال ۲۰۱۶ تسلا بیش از ۷۶ هزار خودرو تولید کرد.در سه‌ماهه نخست سال ۲۰۱۷، ۲۵ هزار دستگاه خودروی الکتریکی عرضه کرده‌است.

تسلا مدل اس (Tesla Model S)

مدل پایه تسلا اس در ۶،۵ ثانیه از صفر به صد می‌رسد، و با شارژ کامل باتری ۱۶۰ مایل (۲۶۰ کیلومتر) مسافت را می‌پیماید. ۱۰۰۰ نمونه اول این ماشین از نوع Signature Series هستند که مجهز به باتری‌هایی با توانایی پیمودن ۳۰۰ مایل (۴۸۰ کیلومتر) می‌باشند. مدت زمان مورد نیاز برای شارژ کردن باتری‌های آن بستگی به ظرفیت باتری‌ها و جریان و ولتاژ شارژر دارد. با یک شارژر ۲۴۰ ولت و ۲۰ کیلو ولت به ازای هر ساعت شارژ ۱۰۰ کیلومتر را می‌پیماید. شارژ کامل باتری ۸۵ کیلوواتی ۵ ساعت طول می‌کشد. همچنین با تجهیزات سیستم Quick charge به مدت ۴۵ دقیقه می‌توان ۸۵٪ باتری را شارژ نمود. تعویض باتری آن هم در کمتر از ٢ دقیقه امکان‌پذیر است.

 

مشخصات

شتاب مدل پایه ۱۷۳۵ کیلوگرمی آن بر طبق اعلام شرکت سازنده ۶،۵ ثانیه برای سرعت صفر تا صد کیلومتر است. ضریب درگ آن بر طبق ادعای شرکت تسلا موتور ۰٫۲۲ است که توسط هیچ شرکت دیگری تایید نشده است. مدیر شرکت تسلا موتور ایلان ماسک در ماه اکتبر ۲۰۱۱ اعلام کرده است که یک نوع اسپرت مدل اس هم تولید خواهد شد که بر طبق ادعای شرکت رسیدن به سرعت ۱۰۰ کیلومتر در ساعت آن ۴،۴ ثانیه طول می‌کشد.

در آگوست 2016 ، تسلا مدل P100D که بالاترین مدل می باشد را معرفی نمود . P100D یک باتری 100kwh دارد و صفر تا 97 کیلومتر (0 تا 60 مایل) را در 2.5 ثانیه طی می کند . این خودرو می‌تواند 300 مایل معادل 485 کیلومتر را طی نماید.

باتری

مدل پایه آن با باتری ۴۲ کیلووات ساعتی در حالت شارژ کامل ۱۶۰ مایل (۲۶۰ کیلومتر) را می‌پیماید(۱۰۸ مایل به ازای هر گالن سوخت). باتری‌های بزرگتر با ظرفیت بیشتر هم وجود دارند که شامل نوع ۶۵ کیلووات ساعتی با برد ۲۳۰ مایل (۳۷۰ کیلومتر) و ۸۵ کیلووات ساعتی با برد ۳۰۰ مایل (۴۸۰ کیلومتر) می‌باشند. این ماشین دارای باتری‌های قابل تعویض و یک رایانه با نمایشگر ۱۷ اینچ با قابلیت اتصال به نسل سوم شبکه موبایل به منظور اتصال به سرویس‌های آنلاین مانند کنترل باتری از راه دور است. شرکت سازنده تسلا مدل s باتری‌های این خودرو را ۷ سال ضمانت نموده است. لازم به ذکر است باتری این خودرو به صورت کاملاً مسطح در کف خودرو جاسازی شده است و وزنی معادل 500 کیلوگرم دارد.

قیمت

  • با باتری 60 کیلو وات ساعت با توان 302 اسب بخار : 63,570 دلار
  • با باتری 85 کیلو وات ساعت معمولی با توان 362 اسب بخار : 75,070 دلار
  • با باتری 85 کیلو وات ساعت بهینه با توان 416 اسب بخار: 87,070 دلار

تسلا مدل ایکس (Tesla Model X)

نوع بدنه 5-door اس‌یووی
موتور الکتریکی Dual Motor AWD 90D
۲۵۹ اسب بخار (۱۹۳ کیلووات) front and rear
P90D
۲۵۹ اسب بخار (۱۹۳ کیلووات) front, ۵۰۳ اسب بخار (۳۷۵ کیلووات) rear
گیربکس Single-speed transaxle gearbox
Electric range 90D ۹۰ کیلووات-ساعت (۳۲۰ مگاژول)
۲۵۷ مایل (۴۱۴ کیلومتر) (EPA)
P90D ۹۰ کیلووات-ساعت (۳۲۰ مگاژول)
۲۵۰ مایل (۴۰۰ کیلومتر) (EPA)
فاصله بین دومحور ۱۲۰٫۵ اینچ (۳٬۰۶۱ میلیمتر)
طول ۱۹۸٫۰ اینچ (۵٬۰۲۹ میلیمتر)
عرض ۷۸٫۷ اینچ (۱٬۹۹۹ میلیمتر)
ارتفاع ۶۶٫۳ اینچ (۱٬۶۸۴ میلیمتر)

تسلا مدل ۳ (Tesla Model 3)

این خودرو در ۳۱ مارس ۲۰۱۶ برای اولین بار معرفی شد. تولید آن برای مشتریان به صورت انبوه پایان سال ۲۰۱۷ و ابتدای سال ۲۰۱۸ شروع می‌شود.

تا ۷ آوریل ۲۰۱۶، یعنی یک هفته پس از معرفی، مسئولان رسمی شرکت اعلام کردند که میزان ۳۲۵٬۰۰۰ سفارش خرید برای مدل ۳ ثبت شده است، رقمی بیش از ۳ برابر میزان فروشی که مدل اس تا پایان سال ۲۰۱۵ داشت. این سفارش خرید نشان دهنده پتانسیل فروش بیش از ۱۴ میلیارد دلار است.همین‌طور تا ۱۹ آوریل، تسلا نزدیک به ۴۰۰٬۰۰۰ سفارش دریافت کرد.عرضه رسمی این خودرو از ۲۸ ژوئیه ۲۰۱۷ آغاز شد.

اطلاعات کلی

طبق گفته مسئولان شرکت تسلا این خودرو تمام الکتریکی دامنه پیماشی دستکم برابر با ۳۴۶ کیلومتری (۲۱۵ مایل) داشته و برای نشستن ۵ نفر جای کافی دارد. این خودرو دارای هر ۲ صندوق جلو و عقب بوده و همین‌طور قادر به شتاب‌گیری ۰–۱۰۰ کیلومتر بر ساعت (۰–۶۰ مایل بر ساعت) در کمتر از ۶ ثانیه می‌باشد. انتظار می‌رود مدل ۳ ضریب اصطکاکی برابر ۰٫۲۱ دارا باشد، میزانی کمتر از ضریب درگ مدل اس (۰٫۲۴)، که کمترین میزان در بین تمامی خودروهای در حال تولید می‌باشد.ماسک گفته است مدل محور عقب محرک پایه آن دارای نیروی غلتشی زیادی بر روی یخ می‌باشد که حاصل واکنش سریع گشتاور موتور الکتریکی است.

طی مراسم معرفی، تسلا اعلام نمود شروع قیمت از ۳۵٬۰۰۰ دلار قبل از اعمال انگیزاننده‌های دولتی خواهد بود. هرچند پس از افزودن موارد اختیاری به خودرو، مدیرعامل تسلا ایلان ماسک پیش‌بینی نمود که میانگین قیمت فروش نزدیک به ۴۲٬۰۰۰ دلار خواهد بود.انتظار می‌رود تحویل اولیه در ایالات متحده از اواخر ۲۰۱۷ آغاز شود و در ۲۰۱۸یا ۲۰۲۰ به مرحله تولید کامل برسد.

تاریخچه

تسلا مدل ۳ (با اسم کد BlueStar در برنامه اصلی تجاری ۲۰۰۷ در نظر گرفته شد. نام مدل ۳ توسط حساب توییتر ماسک در ۱۶ ژوئیه ۲۰۱۴ اعلام شد. هرچند مدل ای (Model E) نام درنظر گرفته شده بود که به دلیل ثبت تجاری آن نام آن توسط فورد از آن صرف نظر شد. ماسک قصد داشت که سه مدل فعلی اس - ای - اکس ( S - E - X) خوانده شود.

نقشه راه شرکت برای مدل ۳ بخشی از استراتژی ۳ مرحله‌ای برای شروع از بالاترین قیمت و سیر کاهشی آن به پایین است، تا زمانی که فناوری باتری و پیشران برقی پیشرفت کند و هزینه آن از راه فروش تسلا رودستر و تسلا مدل اس تأمین شود.

مشخصات

انتظار می‌رود مدل پایه دارای:

  • حداقل دامنه پیماش ۳۴۶ کیلومتر (۲۱۵ مایل)
  • امکان شارژ فوق سریع
  • سخت‌افزار هدایت خودکار و ویژگی‌ها ایمنی فعال
  • محور عقب محرک
  • شتاب‌گیری ۰–۱۰۰ کیلومتر بر ساعت در کمتر از ۶ ثانیه
  • ضریب درگ مورد انتظار ۰٫۲۱
  • صندوق جلو و عقب
  • نمایشگر تک کنسول وسط قرار داده شده ۱۵ اینچی ال‌سی‌دی در حالت افقی
  • فرمان و ابزارهای کنترل متمایزی از آنچه در پیش‌نمونه نشان داده است که تداعی‌کننده فضاپیما خواهد بود.
  • شیشه یک تکه عقب خودرو امتداد داده شده تا سقف
  • سازگاری الکتریکی با جریان و ولتاژهای متفاوت جهانی

رانندگی خودکار

از ویژگی‌های مهم خودروهای شرکت تسلا قابلیت رانندگی خودکار یا همان اتو پایلت است. این شرکت ادعا می‌کند که این قابلیتی می‌تواند احتمال تصادف را کاهش دهد.

صدرنشینی

در آوریل سال ۲۰۱۷ گروه خودروسازی برای با پیشی گرفتن از شرکت جنرال موتورز ارزشمندترین شرکت خودروسازی در بازار بورس سهام در آمریکا (نزدک) شد. به طوریکه ارزش کل سهام تسلا به رکورد ۵۲ میلیارد و ۷۰۰ میلیون دلار رسید و از ارزش سهام ۴۹ میلیارد و ۶۰۰ میلیون دلاری جنرال موتورز بالاتر رفت. علت این رشد سهام، افزایش محبوبیت خودروهای الکتریکی، بهبود عمر باتری‌های آنها و تقاضا برای خرید این نوع خودروها بوده‌است.

هم‌اکنون تنها، ارزش سهام دو شرکت گروه فولکس‌واگن آلمان و تویوتا ژاپن بالاتر از این شرکت قرار دارد.


شما باید ابتدا وارد شوید، تا بتوانید نظر دهید.
نگاهی به تاریخچه هیلمن(پیکان)

نگاهی به تاریخچه هیلمن(پیکان)


  • 0

هیلمن، ( Hillman)

شرکت خودروسازی بریتانیایی بود که توسط کمپانی هیلمن موتور، در سال ۱۹۰۷ تأسیس شد. کارخانه اصلی و دفتر مرکزی آن، واقع در روستای رایتون آن دانسمور در نزدیکی شهر کاونتری است. قبل از سال ۱۹۰۷ هیلمن یک شرکت دوچرخه سازی بود. شرکت جدید هیلمن زیر نظر برادران روتس، در سال ۱۹۲۹ از هامبر خریداری شد و هیلمن به عنوان شرکت خودروهای کوچک مورد استفاده قرار گرفت.

تاریخچه

درسال ۱۸۵۷ جوزاپا ترنر و جیمز استارلی یک کمپانی تولید ماشین آلات در کاونتری راه اندازی کردند و مهندسان ماهر را از لندن استخدام کردند. یکی از این مهندسان، ویلیام هیلمن بود. در سال ۱۸۶۹ نام کمپانی، به کمپانی ماشین آلات کاونتری تغییر کرد، و مانند بسیاری از تولیدکنندگان دیگر، اقدام به تولید ولوسپید کرد. درسال ۱۸۷۰، هیلمن و استارلی دوچرخه ای جدید به نام آریل اختراع کردند. در سال ۱۸۸۵ با دو شریک خود، به نامهای هربرت و کوپر، اقدام به تولید دوچرخه کانگورو کردند. هیلمن شرکت جدید خود را به زودی تأسیس کرد و قبل از قرن بیستم هیلمن به یک میلیونر تبدیل شد.

هیلمن هانتر یا آرو (arrow به معنی پیکان)

یک خودرو انگلیسی است که در در انگلستان در بین سال‌های ۶۶ تا ۷۹ به مدت ۱۳ سال تولید شد. هیلمن هانتر در شرکت تالبوت که زیر مجموعه کارخانجات روتس در ریتون و بعدها لین وود انگلستان ساخته شد. این خودرو در ایران با نام پیکان تولید می‌شد. پیکان تولیدی در سال ۱۹۶۷ میلادی، شمای کاملی از اتومبیل هیلمن هانتر مدل‌های دهه ۶۰ میلادی داشت. در سال ۱۹۷۹ تمام حق و حقوق تولید این خودرو به ایران فروخته شد.

این خودرو، با آنچه در ایران به هیلمن معروف است تفاوت دارد دو خودروی کاملاً متفاوت هستند. تنها مسئله‌ای که باعث شد در ایران این دو خودرو با هم اشتباه شوند انتخاب موتور آونجر ۱۶۰۰ جهت ساخت قطعاتی از موتور پیکان یا همان هیلمن هانتر در ایران بود.

هیلمن اونجر 

پس از آنکه شرکت کرایسلر توانست شرکت روتس انگلیس (تولیدکننده هیلمن هانتر) را بخرد، کرایسلر با تملک هیلمن خط تولید آنرا به اجرا درآورد (این خودرو قبل از اینکه با نام هیلمن اونجر تولید شود به وسیله پلیموت و با نام کریکت به فروش می‌رسید). اولین هیلمن اونجر در تاریخ دسامبر ۱۹۶۹ از کارخانه خارج شد. اونجر خودوریی بود ۴ در و فقط با موتورهای ۱۲۵۰ و ۱۵۰۰ سی سی تولید می‌شد.

این خودرو در سال ۱۹۷۵ بصورت ۴ در به ایران وارد شد و همچنین در کارخانه ایران ناسیونال در دوسال متوالی ۵۷ و ۵۸ بصورت کوپه دو در تولید شد. نوع وارد شده دارای موتور ۱۶۰۰ به قدرت ۶۹ اسب بخار بود.همچنین در ایران از موتور ۱۶۰۰ سی سی این خودرو تا مدت ها در پیکان استفاده می شد.

 


شما باید ابتدا وارد شوید، تا بتوانید نظر دهید.
نگاهی به تاریخچه استون مارتین

نگاهی به تاریخچه استون مارتین


  • 0

استون مارتین (Aston Martin)

شرکت خودروسازی بریتانیایی است، که در زمینه مهندسی، طراحی و ساخت خودروهای اسپورت فعالیت می‌کند. این شرکت در سال ۱۹۱۳ توسط رابرت بمفورد و لیونل مارتین تاسیس شد.

از سال ۱۹۹۴ تا ۲۰۰۷ استون مارتین بخشی از گروه پرمیر اتوموتیو، به‌شمار می‌آمد، که خود زیرمجموعه‌ای از شرکت فورد محسوب می‌شد. در ۱۲ مارس ۲۰۰۷ در پی انعقاد قراردادی به ارزش ۴۷۹ میلیون پوند، استون مارتین به کنسرسیومی متشکل از شرکت‌های سرمایه‌گذاری ادیم، شرکت الدار و پرو درایو، که توسط دیوید ریچاردز مدیریت می‌شد، واگذار گردید.

اما شرکت فورد ۴۰ میلیون پوند از سهام استون مارتین که معادل ۱۰٪ درصد از کل سهام آن است، را حفظ کرد. با احتساب این مبلغ، ارزش کل شرکت در سال ۲۰۰۷ معادل ۹۲۵ میلیون دلار برآورد گردید.

تاریخچه

 

استون مارتین در سال ۱۹۱۳ توسط لیونل مارتین و رابرت بمفورد تأسیس شد.این دو نفر در همکاری با هم تحت عنوان بمفورد و مارتین، به فروش ماشین‌هایی که توسط کمپانی سینگر از منطقه‌ای در کالو استریت، لندن اقدام کردند. همچنین آنها در این منطقه خودروهای جی‌دبلیوکی و کالتروپ را سرویس می‌نمودند.

مارتین در مسابقهٔ ویژه‌ای در آستون هیل، در منطقه‌ای نزدیک آستون کلینتون شرکت کرد، سپس این دو نفر تصمیم به ساخت خودروی خود گرفتند. نخستین ماشینی که تحت عنوان استون مارتین تولید شد، توسط مارتین طراحی شده بود. این خودرو از قرار دادن یک موتور چهار سیلندر کاونتری سیمپلکس، بر روی اتاق یک ایزوتا فرانچینی مدل ۱۹۰۸ تشکیل شده بود.

این دو نفر مالکیت مناطقی را در هنیکر واقع در کنزینگتون بدست آوردند و موفق شدند اولین اتومبیل خود را در مارس ۱۹۱۵ تولید کنند. اما به دلیل گسترش جنگ جهانی اول پروسهٔ تولید این خودرو هرگز آغاز نشد و مارتین به نیروی دریایی پیوست، بمفورد نیز به ارتش بریتانیا ملحق شد. تمام تجهیزات این کارخانه نیز به یک شرکت هواپیماسازی انگلیسی تحت عنوان ساپ‌ویت فروخته شد.

از سال ۱۹۹۴ تا ۲۰۰۷ استون مارتین بخشی از شرکت خودروسازی فورد بود، که در سال ۲۰۰۰ به عنوان بخشی از کارخانه گروه اتوموتیو پرمیر محسوب شد. در ۱۲ مارس ۲۰۰۷ این شرکت به قیمتی معادل ۴۷۹ میلیون یورو به وسیلهٔ یک شرکت مشارکتی خریداری شد. این شرکت توسط دیوید ریچارد مدیریت می‌شد. همچنین شرکت‌های کویتی سرمایه‌گذاری دار و سرمایه‌گذاری ادیم، همچنین بازرگان آمریکایی؛ جان سیندرز در این شرکت سرمایه‌گذاری کردند. شرکت فورد با سرمایه ۷۷ میلیون دلار مالکیت شرکت استون مارتین را حفظ کرد.

خودروهای قبل از جنگ

۱۹۲۱–۱۹۲۵ استون مارتین استاندارد اسپورتس

۱۹۲۷–۱۹۳۲ استون مارتین سری اول

۱۹۲۹–۱۹۳۲ استون مارتین اینترنشنال

۱۹۳۲–۱۹۳۲ استون مارتین اینترنشنال لی مانز

۱۹۳۲–۱۹۳۴ استون مارتین لی مانز

۱۹۳۳–۱۹۳۴ استون مارتین ۱۲/۵۰ استاندارد

۱۹۳۴–۱۹۳۶ استون مارتین ام‌کی2

۱۹۳۴–۱۹۳۶ استون مارتین الستر

۱۹۳۷–۱۹۳۹ استون مارتین ۱۵/۹۸

خودروهای بعد از جنگ

آستون مارتین ۲ لیتر اسپورت (Aston Martin ۲-Litre Sports)

خودرویی است که در سال‌های ۱۹۴۸–۱۹۵۰ producedتولید شده‌است.این خودرو در کلاس خودرو اسپورت قرار گرفته، طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب بوده است.

آستون مارتین دی‌بی۲ (Aston Martin DB2)

خودرویی است که در سال‌های ۱۹۵۰–۱۹۵۳ تولید شده‌است.

این خودرو در کلاس خودرو اسپورت قرار گرفته، طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب بوده طول آن در حالت طبیعی ۱۶۲٫۵ اینچ (۴٬۱۳۰ میلیمتر)، عرض آن در حالت طبیعی ۶۵ اینچ (۱٬۷۰۰ میلیمتر) و ارتفاع آن در حالت طبیعی ۵۳٫۵ اینچ (۱٬۳۶۰ میلیمتر) است.

آستون مارتین دی‌بی۲/۴ (Aston Martin DB2/4)

خودرویی است که در سال‌های ۱۹۵۳ تا ۱۹۵۷تولید شده‌است.این خودرو در کلاس خودرو اسپورت قرار گرفته، طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب بوده است.

آستون مارتین دی‌بی مارک سه (Aston Martin DB Mark III)

خودرویی است که در سال‌های ۱۹۵۷–۱۹۵۹۵۵۱ producedتولید شده‌است.این خودرو در کلاس خودرو اسپورت قرار گرفته، طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب بوده است.

آستون مارتین دی‌بی۴ جی‌تی زاگاتو (Aston Martin DB۴ GT Zagato)

خودرویی است که در سال‌های ۱۹۶۰–۱۹۶۳(۲۵ produced، inc ۴ Sanction II and ۲ Sanction III)تولید شده‌است.این خودرو در کلاس خودرو GT قرار گرفته، طول آن در حالت طبیعی ۴٬۲۶۷ میلیمتر (۱۶۸٫۰ اینچ)، عرض آن در حالت طبیعی ۱٬۵۵۷ میلیمتر (۶۱٫۳ اینچ) و ارتفاع آن در حالت طبیعی ۱٬۲۷۰ میلیمتر (۵۰٫۰ اینچ) و وزن آن در حالت طبیعی ۱٬۲۲۵ کیلوگرم (۲٬۷۰۱ پوند) است.موتور آن ۳۶۷۰ سی‌سی سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۴ دنده به صورت دستی است.

آستون مارتین دی‌بی۶ (Aston Martin DB6)

خودرویی است که در سال‌های ۱۹۶۵–۱۹۶۷ مجموعاً به تعداد ۱۰۲۳ دستگاه تولید شده‌است. این استون مارتین در فیلم سینمایی Gold Finger از سری فیلم های جیمز باند نیز حضور داشت.این خودرو در کلاس خودرو اسپورت قرار گرفته و طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب بوده وزن آن در حالت طبیعی ۳٬۲۵۰ پوند (۱٬۴۷۴ کیلوگرم) است.موتور آن ۳۹۹۵ سی‌سی بوده و گیربکس پنج سرعته دستی یا سه سرعته اتوماتیک برای آن قابل سفارش بوده است.

آستون مارتین دی‌بی‌اس (Aston Martin DBS)

خودرویی است که در سال‌های ۱۹۶۷–۱۹۷۲ تولید شده‌است.این خودرو در کلاس خودرو GT قرار گرفته، طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب بوده طول آن در حالت طبیعی ۴٬۵۸۵ میلیمتر (۱۸۰٫۵ اینچ)، عرض آن در حالت طبیعی ۱٬۸۳۰ میلیمتر (۷۲٫۰ اینچ) و ارتفاع آن در حالت طبیعی ۱٬۳۳۰ میلیمتر (۵۲٫۴ اینچ) و وزن آن در حالت طبیعی ۱٬۵۹۰ کیلوگرم (۳٬۵۱۰ پوند) است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۵ دنده به دو صورت خودکار و دستی است.

آستون مارتین وی۸ (Aston Martin V8)

خودرویی است که در سال‌های ۱۹۶۹–۱۹۸۹> ۴،۰۲۱ built(incl. Vantage & Volante)تولید شده‌است.این خودرو در کلاس خودرو GT قرار گرفته، طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب بوده طول آن در حالت طبیعی ۴٬۵۸۵ میلیمتر (۱۸۰٫۵ اینچ)، عرض آن در حالت طبیعی ۱٬۸۳۰ میلیمتر (۷۲٫۰ اینچ) و ارتفاع آن در حالت طبیعی ۱٬۳۳۰ میلیمتر (۵۲٫۴ اینچ) است.

آستون مارتین وی۸ زاگاتو (Aston Martin V8 Zagato)

خودرویی است که در سال‌های ۱۹۸۶–۱۹۹۰  تولید شده‌است. این خودرو در کلاس خودرو GT قرار گرفته، طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب بوده است.موتور آن ۵۳۴۱ سی‌سی است.

آستون مارتین ونکویش (Aston Martin Vanquish)

خودروی سوپر اسپرت است که در سال‌های ۲۰۰۱–۲۰۰۷ تولید شده‌است.این خودرو در کلاس خودرو GT قرار گرفته، است.موتور دوازده سیلندر آن ۵٫۶ لیتر حجم دارد.کمپانی استون مارتین اقدام به تولید دو نمونه از مدل تمام فیبر کربن این خودرو نموده است.

آستون مارتین دی‌بی۹ (Aston Martin DB۹)

خودرویی است که از سال ۲۰۰۴ تا کنون تولید شده‌است.این خودرو در کلاس خودرو GT قرار گرفته و طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب بوده است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۶ دنده به دو صورت خودکار و دستی است.

آستون مارتین یک-۷۷ (Aston Martin One-۷۷)

یک خودروی کوپه دو در می باشد که توسط شرکت آستون مارتین ساخته شده است.برای اولین بار در نمایشگاه خودرو پاریس در سال 2008 به نمایش در آمد، اگرچه تقریباً تمامی قسمت های خودرو توسط پارچه پوشانده شده بود. در سال 2009 در نمایشگاه خودرو ژنو اولین باری بود که به طور کامل رونمایی شد.

تنها تعداد محدود 77 عدد (بنابر نام خودرو) از این خودرو تولید شده است که تحویل آنها از ماه اکتبر 2010 آغاز گشته است.طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب بوده است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۶ دنده به صورت دستی است.

آستون مارتین رپید (Aston Martin Rapide)

خودرویی است که در سال‌های ۲۰۱۰–Presentدر گراتس و اتریش تولید شده‌است.این خودرو در کلاس خودرو GT قرار گرفته، طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب بوده است.

حمایت‌های مالی

ورزشگاه خانگی باشگاه فوتبال مونیخ ۱۸۶۰

شرکت استون مارتین اسپانسر و سرمایه‌گذار اصلی مونیخ ۱۸۶۰ است، که در لیگ فوتبال بوندسلیگای ۲ کشور آلمان فعالیت می‌کند و تیم دوم شهر مونیخ محسوب می‌شود. این باشگاه سالها در لیگ اول بوندسلیگا و تحت حمایت‌های مالی استون مارتین فعالیت می‌نمود.


شما باید ابتدا وارد شوید، تا بتوانید نظر دهید.
نگاهی به تاریخچه سوزوکی

نگاهی به تاریخچه سوزوکی


  • 0

سوزوکی

شرکت خودروسازی ژاپنی و چندملیتی است، که تمرکز اصلی آن بر تولید خودروهای چهارچرخ محرک، خودروهای همه‌جارو، موتورسیکلتها، ویلچرها و طیف وسیعی از موتورهای درون‌سوز معطوف می‌باشد.

این شرکت در سال ۱۹۰۹ توسط میشیو سوزوکی تأسیس شد. شرکت سوزوکی در سال ۲۰۱۱ از نظر تعداد خودروهای تولیدی، به‌عنوان دهمین خودروساز بزرگ جهان شناخته شد.شمار کارکنان این شرکت در سال ۲۰۱۲ بیش از ۴۵٫۰۰۰ نفر اعلام شده، که در ۳۵ کارخانه تولیدی سوزوکی، در ۲۳ کشور، همچنین در ۱۳۳ مرکز فروش، نمایندگی‌های مجاز و توزیع قطعات یدکی آن، در بیش از ۱۹۲ کشور جهان، اشتغال دارند.

دفتر مرکزی شرکت سوزوکی در شهر هاماماتسو، استان شیزوئوکا، ژاپن قرار داردو سهام آن در بازار بورس توکیو معامله می‌شود. گروه فولکس‌واگن با در اختیار داشتن ۱۹٫۹٪ درصد از سهام شرکت سوزوکی بزرگترین سهام‌دار آن به‌شمار می‌آید.

تاریخچه

۱۹۰۹ تا ۱۹۵۹

میشیو سوزوکی (۱۸۸۷–۱۹۸۲) در سال ۱۹۰۹ کارخانه نساجی سوزوکی را در روستای ساحلی کوچکی، در هاماماتسو راه‌اندازی کرد. این کارخانه به موفقیت غیرقابل توصیفی دست یافت، زیرا سوزوکی منسوجات بافتنی برای صنایع بزرگ ابریشم ژاپن تولید می‌کرد.

در سال ۱۹۲۹، میشیو سوزوکی یک دستگاه بافت پارچه جدید اختراع کرد، که به کشورهای خارجی نیز صادر شد. پس از آن این شرکت شروع به ابداع و ثبت اختراعاتش نمود و بیش از ۱۲۰ حق اختراع به نام خود ثبت کرد. دوره ۳۰ ساله اول این شرکت نیز به گسترش و تولید این ماشین آلات پیچیده اختصاص یافت.

سوزوکی به‌رغم موفقیت در زمینه نساجی، به دلیل اشتیاق بالا و علاقه به تولیدات متنوع، در صدد تغییر کاربری کارخانه خود برآمد. او پس از بررسی فراوان سایر تولیدات و با توجه به نیاز آن زمان مردم، به این نتیجه رسید که تولید اتومبیل‌های کوچک می‌تواند بهترین و عملی‌ترین کار باشد.

این پروژه در سال ۱۹۳۷ شروع شد و پس از طی دو سال، سوزوکی چندین مدل اولیه مختلف ساخته بود. این خودروهای اولیه به وسیله موتورهای نوآورانه چهارسیلندر چهارزمانه با مایع خنک‌کننده به حرکت درمی‌آمدند. این موتور با جابه‌جا کردن فقط ۸۰۰ سی‌سی از گنجایش موتور و با داشتن میل لنگ و جعبه دنده آلومینیومی، بیش از ۱۳ اسب بخار نیرو تولید می‌کرد.

با شروع جنگ جهانی دوم، دولت ژاپن تولید اتومبیل‌های کوچک شهری را غیرضروری دانست و برنامه‌های سوزوکی با شکست مواجه شد، بنابراین شرکت به تولید منسوجات بازگشت. این تجارت با ورود کشتی‌های حامل پارچه به ژاپن، بسیار ترقی کرد و آینده سوزوکی با افزایش سفارشات متعددی که از کارخانجات بومی دریافت می‌کرد، روشن شد، ولی این موفقیت دوام چندانی نیافت و بازار پارچه در سال ۱۹۵۱ سقوط کرد.

سوزوکی پس از این شکست، مجدداً تصمیم به بازگشت به خودروسازی گرفت. پس از جنگ، مردم ژاپن نیاز زیادی به یک وسیله نقلیه شخصی مطمئن و ارزان داشتند. تعدادی از کارخانه‌ها شروع به تولید و عرضه موتورهای گازسوز قابل نصب بر روی دوچرخه کردند و سوزوکی نیز اولین دوچرخه موتوردار خود، با نام پاور فری ( Power Free) را تولید کرد. این دوچرخه دارای یک موتور دوزمانه ۳۶ سی‌سی، با قدرت یک اسب بخار بود، که قابلیت ویژه‌ای نسبت به سایر موتورهای دوچرخه داشت.

این ویژگی دوچرخه‌سوار را قادر می‌ساخت که موتور را به سه حالت مختلف تنظیم کند و بتواند با کمک موتور و بدون کمک آن رکاب بزند یا بدون رکاب تنها قدرت موتور را استفاده کند. این اختراع به قدری مورد توجه قرار گرفت، که دولت یارانه و کمک مالی بزرگی برای ادامه تحقیقات بر روی مهندسی موتورسیکلت به کارخانه سوزوکی اعطا کرد.

سوزوکی در سال ۱۹۵۳ با برنده شدن موتور دایموند فری ۶۰ سی‌سی کوچک خود در تپه نوردی‌های کوه فوجی، به اولین پیروزی خود در مسابقات موتور سواری دست یافت که این پیروزی‌ها، سالیان سال برای سوزوکی ادامه داشت.

۱۹۶۰ تا ۱۹۶۹

با آغاز دهه ۱۹۶۰ میلادی، سوزوکی شش هزار موتورسیکلت در ماه تولید می‌کرد و نام خود را رسماً به سوزوکی موتور تغییر داد. این شرکت پس از موفقیت‌هایش در زمینه موتورسیکلت، یک اتومبیل موفق‌تر به نام سوزوکی سوزولایت تولید کرد، که در این خودرو نیز ابداعات قابل‌توجهی تعبیه شده بود. در ۱۹۶۹ کارخانه موتورسیکلت سازی سوزوکی در شهر اویابه، تویاما شروع بکار کرد.

در سال ۱۹۶۱ سوزوکی کری و در ۱۹۶۵ نیز سوزوکی فرانتی ۸۰۰ عرضه شد. در ۱۹۶۷ نخستین کارخانه مونتاژ موتورسیکلت‌های سوزوکی در خارج از ژاپن، در کشور تایلند فعالیت خود را آغاز نمود. در سال ۱۹۶۸ کارخانه سوزوکی در شهر ایواتا، شیزوئوکا تأسیس شد. سپس در اواخر همین سال از خودروی سوزوکی فرانتی رونمائی شد.

۱۹۷۰ تا ۱۹۷۹

در سال ۱۹۷۰ کارخانه سوزوکی در کوسای، شیزوئوکا فعالیت خود را آغاز نمود، در همین سال (۱۹۷۰) خودروی چهارچرخ محرک این شرکت بنام سوزوکی جیمنی به بازار عرضه شد.

در ۱۹۷۱ کارخانه‌ای دیگر در شهر تویوکاوا، آیچی راه‌اندازی شد، که در زمینه تولید موتورسیکلت‌های متوسط و بزرگ فعالیت می‌نمود. در سال ۱۹۷۲ شرکت تولید قطعات سوزوکی در استان آکیتا ژاپن راه‌اندازی شد، که همان‌طور که از نامش مشخص است، وظیفه تأمین قطعات خودروهای ساخت این شرکت را بر عهده داشت. در ۱۹۷۳ اولین شعبه سوزوکی در انتاریو، کانادا افتتاح و شرکت «سوزوکی کانادا» تأسیس شد.

در سال ۱۹۷۷ خودروی دو در سوزوکی کروو عرضه شد، که در سال بعد مدل چهاد در همین مدل نیز ساخته و وارد بازار ژاپن شد. در ۱۹۷۸ اوسامو سوزوکی به‌عنوان مدیر عامل اجرایی و جیتسوئیجیرو سوزوکی نیز به‌عنوان رئیس هیئت مدیره این شرکت منصوب شدند.

۱۹۸۰ تا ۱۹۸۹

شرکت سوزوکی در سال ۱۹۸۰ با معرفی سه خودروی الکتریکی (هیبریدی)، در سیدنی، استرالیا نیز شعباتی راه‌اندازی کرد. در ۱۹۸۰ فروش این شرکت از مرز ۵۰۰ میلیارد ین گذشت و در پی آن، یک سال بعد یعنی در ۱۹۸۱ سوزوکی مشارکت خود را با شرکت‌های خودروسازی جنرال موتورز و ایسوزو آغاز نمود.

در ۱۹۸۲ جنرال موتورز اقدام به خریداری ۵٫۳٪ درصد از سهام شرکت سوزوکی کرد. سال ۱۹۸۲ یکی از موفق‌ترین سال‌ها در تاریخ سوزوکی محسوب می‌شود. در اواسط این سال، شرکت سوزوکی قراردادی با شرکت پاکو امضاء و با مشارکت آن، شرکت پاک سوزوکی موتور را در شهر کراچی، پاکستان تأسیس نمود، سپس کارخانه مونتاژ خودروهای را در کراچی راه‌اندازی کرد.سوزوکی همچنین در پی انعقاد قرارداد با دولت هند، یک شرکت در هندوستان با نام ماروتی سوزوکی تأسیس کرد. در اواخر سال ۱۹۸۲ نیز خودروی سوزوکی آلتو به بازار عرضه شد.

در ۱۹۸۳ دومین کارخانه سوزوکی در شهر کوسای، شیزوئوکا ساخته شد، که در زمینه تولید خودروهای کامپکت فعالیت می‌نمود. در همین سال (۱۹۸۳) دو خودرو نیز طراحی و ساخته شدند که عبارتند از: سوزوکی مایتی بوی و سوزوکی سوییفت.

در ۱۹۸۴ ابتدا سوزوکی نیوزیلند، سپس سوزوکی فرانسه و سوزوکی آلمان به‌عنوان شرکت‌های تابعه این کمپانی تأسیس شدند. در ۱۹۸۸ سوزوکی اسکیود به تولید انبوه رسید و در ۱۹۸۹ سوزوکی اسکیود در بازار ایالات متحده آمریکا عرضه گردید.

۱۹۹۰ تا ۱۹۹۹

در سال مالی ۱۹۹۱ فروش سوزوکی از مرز ۱ تریلیون ین عبور کرد. در همین سال شرکت مگیار سوزوکی به‌عنوان شرکت تابعه این کمپانی در مجارستان راه‌اندازی شد.

در ۱۹۹۲ تولید خودروهای سوزوکی با مشارکت شرکت خودروسازی دوو در کره جنوبی آغاز گردید. در ۱۹۹۳ از مدل‌های سوزوکی کاپوچینو و سوزوکی واگن آر رونمایی شد.

در سال ۱۹۹۴ تولیدات شرکت تابعه ماروتی سوزوکی، به یک میلیون دستگاه رسیده بود. در ۱۹۹۸ جنرال موتورز میزان سهام خود را در سوزوکی به ۱۰٪ درصد افزایش داد.

۲۰۰۰ تا ۲۰۰۹

در سال ۲۰۰۰ جنرال موتورز اقدام به خریداری ۱۰٪ درصد دیگر از سهام سوزوکی نمود، که در مجموع مالک ۲۰٪ درصد از سهام این شرکت گردید. در سال ۲۰۰۱ در نمایشگاه خودروی ژنو از سوزوکی آیرو رونمایی شد.

شرکت سوزوکی در سال ۲۰۰۳ مقام اول تولید خودروهای کوچک ژاپن را از آن خود کرد و اولین خودروی کوچک هیبریدی خود را نیز تولید نمود. در سال ۲۰۰۶ سوزوکی دو مدل را به بازار خودرو جهانی عرضه کرد، نخست در نمایشگاه اتومبیل ژنو خودروی سوزوکی اس‌ایکس۴، سپس در نمایشگاه اتومبیل نیویورک سوزوکی ایکس‌ال۷.

در سال ۲۰۰۸ نیز اولین موتورسیکلت انژکتوری خود را معرفی کرد، در همین سال جنرال موتورز سهام خود در سوزوکی را به ۳٪ درصد کاهش داد.

۲۰۱۰ تاکنون

در سال ۲۰۱۰ میلادی، گروه فولکس‌واگن ۱۹٫۹۰٪ درصد از سهام سوزوکی را خریداری کرد.اکنون سوزوکی نهمین خودروساز بزرگ جهان از لحاظ تیراژ تولید است و با داشتن بیش از ۴۵ هزار کارمند در سراسر جهان، ۳۵ کارخانه بزرگ در ۲۳ کشور جهان و ۱۳۳ مرکز توزیع و عرضه خودرو در ۱۹۲ کشور، درآمد سالانه‌ای بالغ بر ۲۶ میلیارد دلار دارد.

سوزوکی در ایران

هم‌اکنون تنها دو مدل از اتومبیل‌های شرکت خودروسازی سوزوکی، در بازار خودروی ایران موجود می‌باشد، که هر دو مدل نیز از طریق شرکت ایران خودرو عرضه می‌گردد. این خودروها عبارتند از:

سوزوکی گرند ویتارا (Suzuki Grand Vitara)

خودرویی است که از سال ۱۹۸۸ تاکنون در هاماماتسو، ژاپن، کانادا، لینارس، اندلس، اسپانیا، ژاپن، اکوادور و آرژانتین و از سال۱۳۸۶ در ایران و با نام گراند ویتارا تولید شده‌است. گرند ویتارا در کلاس SUVهای کوچک قرار دارد. این خودرو۲دیفرانسیل بوده و با گیربکس‌های ۵ دندهٔ دستی و ۴ دندهٔ اتوماتیک عرضه می‌شود.

مشخصات فنی:

۴سیلندر ۱۶سوپاپ
حجم موتور: ۲۳۹۳ سی‌سی
قدرت: ۱۶۹ اسب بخار در ۶۰۰۰ دور در دقیقه
حداکثر سرعت: ۱۷۵ کیلومتر بر ساعت
شتاب ۰ تا ۱۰۰: ۱۲٫۵ ثانیه
وزن خالص: ۱۵۶۷ کیلوگرم
حجم مخزن سوخت: ۶۶ لیتر

از محاسن این خودرو می‌توان ایمنی بالا و امکانات و آپشن‌های مناسبش را نام برد.ویتارای عرضه‌شده توسط ایران خودرو در ایران، از پیشرانهٔ ۴ سیلندر با ۲۳۹۳سی سی حجم موتور بهره می‌بَرَد.

سوزوکی کیزاشی ( Suzuki Kizashi)
یک خودرو سایز متوسط است که در تاریخ ۳۰ ژوئیه ۲۰۰۹ از آن در ایالات متحده آمریکا رونمایی شد. کیزاشی در تاریخ‌های ۲۱ اکتبر ۲۰۰۹ در کشور ژاپن، ۱ دسامبر ۲۰۰۹ در آمریکای شمالی، ۱۱ مه ۲۰۱۰ در استرالیا و نیوزیلند، و ۲ فوریه ۲۰۱۱ در هند به بازار عرضه گشت. کیزاشی اولین محصولی از خودروهای ساز متوسط سوزوکی است که در بازار استرالیا به فروش رسیده‌است.

همچنین شرکت تک تاز موتور تنها نماینده رسمی موتورسیکلت‌های سوزوکی در ایران به تولید و مونتاژ چند نسل از موتورسیکلت‌های سوزوکی مشغول می‌باشد.

ازجمله این موتورسیکلت‌ها عبارتند از:

GS125

DR200SE

DR400z

GSX150 - SF

GW250 INAZUMA


شما باید ابتدا وارد شوید، تا بتوانید نظر دهید.
نگاهی به تاریخچه نیسان

نگاهی به تاریخچه نیسان


  • 0

نیسان، 

شرکت خودروسازی ژاپنی و چندملیتی است، که دفتر مرکزی آن در شهر یوکوهاما، ژاپن قرار دارد.ریشه‌های تأسیس این شرکت به زمان راه‌اندازی شرکت خودروسازی داتسون بازمی‌گردد، در پی خریداری شرکت داتسون توسط یوشیسوکه آیکاوا، وی داتسون را در شرکت خوشه‌ای و تازه تأسیس خود، یعنی؛ گروه نیسان ادغام نمود و بخش خودروسازی جدید را نیسان نامید.

شرکت نیسان همانند تویوتا و هوندا که به ترتیب شرکت‌های لکسوس و آکورا را در آمریکای شمالی تأسیس کردند، اقدام به راه‌اندازی شرکت اینفینیتی نمود. از سال ۱۹۹۹ شرکت رنو به یکی از سهام‌داران اصلی نیسان تبدیل شد، به طوری که تا سال ۲۰۰۸ مالک ۴۴٪ درصد از سهام آن گردید، در مقابل هم‌اکنون نیسان نیز ۱۵٪ درصد از سهام رنو را در اختیار دارد. در حال حاضر کارلوس غصن بطور هم‌زمان، مدیرعامل و رئیس هیئت مدیره هر دو شرکت نیسان و رنو می‌باشد و از طریق شرکت رنو-نیسان آلیانس که حاصل مشارکت استراتژیک این دو شرکت می‌باشد، سکان رهبری رنو و نیسان و چند خودروساز دیگر را در دست دارد. در سال ۲۰۱۲ نیسان پس از شرکت‌های جنرال موتورز، تویوتا، گروه فولکس‌واگن، گروه هیوندای موتور و فورد، به‌عنوان ششمین خودروساز بزرگ جهان، شناخته شد.

تاریخچه

دهه‌های ۱۹۱۰ و ۱۹۲۰

در سال ۱۹۱۱ ماسوجیرو هاشیموتو، شرکت کوایشینشا موتور کار ورکس   را تأسیس کرد و در ۱۹۱۴ این شرکت با سرمایه‌گذاری سه بازرگان ژاپنی، نخستین خودروی خود را طراحی و تولید نمود.این وسیله نقلیه ۲ سیلندری که تنها ۱۰ اسب بخار قدرت داشت، دات نامیده شد، که از حروف اول نام خانوادگی سه سرمایه‌گذار آن، گرفته شده بود. سرمایه‌گذاران این پروژه عبارت بود از:

  • کنجیرو دین Kenjiro Den
  • روکارو آویاما Rokuro Aoyama
  • میتارو تاکئوچی Meitaro Takeuchi

این شرکت در سال ۱۹۱۸ به کوایشینشا موتور کو تغییر نام داد و شروع به تولید کامیون‌های نظامی نمود.در سال ۱۹۱۹ شرکت جیتسایو جیدوشا، به‌عنوان شرکت تابعه کمپانی کابوتا، در شهر اوساکا راه‌اندازی شد. این شرکت بلافاصله شروع به تولید کامیون‌های سایز کوچک نمود، که قطعات مورد نیاز آنها را، از ایالات متحده آمریکا وارد و در ژاپن مونتاژ می‌کرد.

در سال ۱۹۲۵ شرکت کوایشینشا موتور به دات موتور کار تغییر نام پیدا کرد.یک سال بعد در ۱۹۲۶ شرکت دات موتور و جیتسایو جیدوشا با هم ادغام شدند.

دهه‌های ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰

در سال ۱۹۳۰ اتومبیل دات، دست‌خوش تغییر شد.خودروی کوچک جدیدی به نام دات سان (به معنی پسر دات) تولید شد، که چندی بعد، به داتسون تغییر نام داد. در سال ۱۹۳۱ این شرکت مدل داتسون تیپ ۱۱ را به بازار عرضه کرد.

در ۱۹۳۴ داتسون اقدام به مشارکت با اتومبیل‌ساز دیگری به نام نیهون سانگیو نمود.این شرکت متعلق به کارآفرین و بازرگان ژاپنی؛ یوشیسوکه آیکاوا بود. آیکاوا ابتدا اقدام به خریداری داتسون نمود، سپس با تصاحب چند شرکت خودروسازی کوچک و ادغام کلیه شرکت‌ها در کمپانی نیهون سانگیو، این کمپانی، به یک شرکت خوشه‌ای تبدیل گشت، که از ۷۴ شرکت صنعتی و غیرصنعتی تشکیل می‌شد و شرکت‌های زیرمجموعه آن، در حوزه‌های مختلفی فعالیت می‌کردند، از این شرکت‌ها می‌توان به: توباتا و هیتاچی اشاره نمود. در ابتدای دهه ۱۹۳۰ پس از ورود شرکت نیهون سانگیو به بازار بورس توکیو، این شرکت در مبادلات سهام، به‌اختصار از نام نیسان استفاده کرد، که مختصر شده نیـهون سانـگیو بود. این شرکت و زیرمجموعه‌های آن، هیچ‌یک تا سال ۱۹۳۳ عملأ در صنعت خودروسازی فعالیت نمی‌کردند. در سال ۱۹۳۳ در پی خریداری شرکت توباتا، مالکیت داتسون (که زیرمجموعه‌ای از توباتا بود) در اختیار نیسان قرار گرفت، که نیسان را به صنعت خودروسازی وارد کرد و یک سال بعد، در ۱۹۳۴ شرکت خودروسازی نیسان تشکیل شد.

آیکاوا که طرح عظیمی برای تولید انبوه ۱۰ تا ۱۵ هزار دستگاه خودرو در هر سال داشت، شروع به عملی کردن این پروژه نمود. یک سال بعد و پیش از جنگ جهانی دوم، اولین داتسون‌های سایز کوچک در کارخانه مستقر در یوکوهاما، به خط مونتاژ فرستاده شد.

در طول جنگ جهانی دوم تولید این وسیله نقلیه، به کامیون‌های نظامی و موتور هواپیما و قایق‌های اژدرافکن، تغییر پیدا کرد. شرکت نیسان تولید وسایل غیرنظامی را در سال ۱۹۴۵ از سر گرفت و ۲ سال بعد، با دریافت سفارش تولید خودروهای داتسون، بار دیگر برند داتسون وارد خط تولید گردید.

دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰

در سال‌های نخست دهه ۱۹۵۰ نیسان به‌عنوان یک کمپانی خودروسازی موفق ژاپنی در یوکوهاما، در سطح جهانی مطرح شده بود. با پیشرفت صنایع خودروسازی، زمان ساخت اتومبیل الکتریکی فرا رسید. دولت ژاپن بهره‌گیری از انرژی دوگانه را مدنظر قرار داد، سپس نیسان اقدام به تولید خودروی الکتریکی تاما نمود و آن را روانه بازار کرد.

به منظور جواب‌گویی به احتیاجات ارتش ژاپن، در سال ۱۹۵۱ اولین خودروی دو دیفرانسیل کمپانی نیسان به نام نیسان پاترول از خط تولید نیسان خارج شد. این خودرو از بسیاری جهات مورد توجه ژاپنی‌ها قرار گرفت و از نظر ظاهری نیز بسیار شبیه به اتومبیل جیپ ساخت ایالات متحده آمریکا بود.

در سال ۱۹۶۶ شرکت نیسان با پرینس موتور کمپانی ادغام شد. پس از این ادغام نیسان وارد فاز جدیدی از تولید محصولات شد، که به ساخت و عرضه مدل‌هایی چون نیسان اسکای‌لاین و نیسان گلوریا انجامید.

دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰

در دهه ۱۹۷۰ نیسان صادرات خودروهای خود را به ایالات متحده ادامه داد و بازاری برای خود فراهم کرد، که با فروش سالانه بیش از ۲۵۵ هزار دستگاه خودرو در سال ۱۹۷۱ ادامه یافت، ولی بحران عظیم سوخت در ایالات متحده آمریکا به عنوان یک کشور مصرفی باعث شد، که این کشور درخواست خودروهای کوچک‌تر، ارزان‌تر و با سوخت مناسب‌تری که همانند محصولات نیسان، هوندا و تویوتا بود، را بدهد.

در سال ۱۹۷۳ یک میلیون دستگاه داتسون در ایالات متحده به فروش رسیده بود و دو سال بعد از آن شرکت نیسان بزرگ‌ترین شرکت صادرکننده وسیله نقلیه به شمال آمریکا بود.

در دهه ۱۹۸۰ دو مرکز بزرگ تولید خودرو را در ایالات متحده آمریکا و بریتانیا ایجاد کرد و در سال ۱۹۸۳ خودروهایی مانند سانی را تحت نام نیسان به بازار ارائه کرد. تا سال ۱۹۸۷ صادرات رو به افزایش این شرکت، به بیست میلیون دستگاه در سال رسید.

دهه‌های ۱۹۹۰ و ۲۰۰۰

در اوایل دهه ۱۹۹۰ نیسان خودروی میکرا را تولید کرد، که طراحی زیبایی داشت و سه سال بعد به عنوان خودروی سال اروپا انتخاب شد.در خلال دهه ۱۹۹۰ هر ساله نیسان ضرر می‌داد. فورد و کرایسلر از دادن سفارش خودداری کردند، ولی رنو موافقت کرد، که در برابر پذیرش ۴/۵ میلیارد بدهی، ۸/۳۶ درصد دارایی‌های خالص شرکت را دریافت کند.

کارخانجات نیسان ظرفیت تولید بیش از یک میلیون خودرو را داشت، که قادر به فروش آنها بود. هزینه‌های خرید ۱۰ تا ۲۰ درصد بیش از رنو بود و با ۱۱ میلیارد بدهی، کمبود نقدینگی شدیدی وجود داشت. نیسان مبتلا به فقدان شفافیت در توجیه سود، تمرکز ناکافی روی مشتری‌ها، تمرکز زیاد برای بیرون کردن رقبا، فقدان فرهنگ کار همراه عملکرد، مرزها یا خطوط سلسله مراتب (به‌دلیل وجود بوروکراسی موجود) و عدم وجود دید همکاری بین افراد بود. در چنان وضعیت نابسامانی، نیسان برای نجات خود به‌دنبال یک ناجی می‌گشت.

کارلوس غصن در ژوئیه ۱۹۹۹ به‌عنوان مدیر عملیات نیسان، فعالیتش را در این شرکت آغاز نمود. در ابتدای سال ۲۰۰۰ به ریاست هیئت مدیره شرکت و در ژوئیه ۲۰۰۱ به مدیرعاملی نیسان منصوب گردید.هنگامی‌که غصن سکان هدایت این شرکت ژاپنی را در دست گرفت، نیسان بالغ بر ۲۰ میلیارد دلار بدهی داشت و از ۴۸ مدل خودرویی که تولید می‌کرد، تنها ۳ مدل سود دهی داشت.

نیسان را تحویل گرفت، چندین گروه درست کرد، که برای کمک به او در تهیه طرح احیاء در مورد عملکرد حیاتی مانند ساخت، خرید و مهندسی کندوکاو کنند. او جهت افزایش همکاری، کارمندان نمونه را در راس گروه‌ها قرار داد و هر یک از تیم‌ها را نیز به یک مدیر کلیدی سپرد، که از رنو با او به ژاپن آمده بودند. طرح غصن در نیسان برای صنعت خودروسازی ژاپن، مثل یک زلزله بود، که آن را دگرگون ساخت.

غصن مخارج اضافی را نصف کرد و تعداد فروشندگان را به ۲۰٪ درصد افزایش داد، ولی زمینه‌های کاری را به احیای نیسان موکول کرد. او دست طراحان خودروهای نیسان را در طراحی بدون دغدغه و نگرانی دربارهٔ قابلیت ساخت، آزاد گذاشت. وی، «شیرو ناکامورا» را از ایسوزو، برای شخصیت بخشیدن و هویت‌دادن به کامیون‌های نیسان، استخدام کرد.

کارلوس غصن همین‌طور از یک پروژه مشترک با رنو برای تولید اتومبیل‌های کوچک خبر داد و گفت که این ماشین جایگزین خط تولید نیسان‌های اروپایی خواهد شد.

با افزایش سرعت تولیدات، فروش نیسان به ۲۷ سال پیش برگشت. فروش ۱۷٪ درصدی در سال ۲۰۰۰ نیسان را قادر ساخت، تا جلوتر از هوندا بایستد، که فروش ۱۳٫۸٪ درصد داشت، ولی در مقایسه با تویوتا ۴۲٫۲٪ درصدی خیلی عقب بود.

نیسان با هشت مدل جدید به‌سوی نمایشگاه ۲۰۰۳ پیش رفت. «تاکیرو فوجی موتو» از دانشگاه توکیو و معاون سردبیر روزنامه خودروسازهای متحد می‌گوید: «داشتن استراتژیست درجه یک به‌عنوان مدیرارشد، موثرترین راه برای انتقال توانایی‌ها است.»عملکرد غصن در نیسان چنان چشمگیر بود، که در سال نخست سود خالصی معادل ۲٫۷ میلیارد دلار را عاید کمپانی کرد و تا سال ۲۰۰۵ کلیه بدهی‌های نیسان را پرداخت نمود.

انتقال کارلوس غصن از رنو به نیسان، در عمل کلیدی برای موفقیت این اتحاد بود. در ماه مه سال ۲۰۰۵ پس از انتصاب او به‌عنوان رئیس هیئت مدیره رنو، غصن درصدد بود، که یک مدیر اجرایی ژاپنی برای جایگزین کردن خود در نیسان بیابد، ولی همچنان در این شرکت ماندگار شد. غصن در ماه مه ۲۰۰۹ جانشین «شواتیزر» مدیرعامل اسبق رنو گردید.

دهه ۲۰۱۰

هم‌اکنون نیسان دومین تولیدکننده اتومبیل، مجدداً تویوتا را در بازار جهانی و نیز اروپا و آمریکای شمالی به چالش می‌طلبد و هوندا را به‌طور چشمگیری پشت سر گذاشته‌است. کوریر ماتسومورا، معاون اجرایی و عضو هیئت مدیره نیسان می‌گوید: بزرگ‌ترین موفقیت غصن آن است که می‌تواند در عقاید مردم تغییرات ساختاری ایجاد کند.

نیسان در سال ۲۰۱۲ میلادی درآمدی بالغ بر ۹۵ میلیارد دلار داشت و با بیش از ۱۵۵ هزار کارمند در سراسر جهان از بزرگ‌ترین خودروسازان به‌شمار می‌رود.

اینفینیتی

زیرمجموعه‌ای از شرکت نیسان است، که در تاریخ ۸ نوامبر ۱۹۸۹ فعالیت خود را با توزیع خودرو، در آمریکای شمالی آغاز نمود. این شرکت، وظیفه تولید خودروهای لوکس شرکت نیسان را بر عهده دارد.

اینفینیتی در حال حاضر مالک شبکه‌ای از ۲۳۰ مرکز فروش در ۱۵ کشور جهان می‌باشد و در سطح اتومبیل‌های نیمه لوکس و لوکس طبقه‌بندی می‌شود، در حالی که محصولات عادیِ نیسان، جزئی از طبقهٔ اسپرت و سدان هستند.

سه خودروساز بزرگ ژاپنی؛ تویوتا، هوندا و نیسان، همواره رقابت تنگاتنگی با یکدیگر داشته‌اند. این سه شرکت، در بخش تولید خودروهای لوکس نیز با خلق برندهای لکسوس (تویوتا)، اکیورا (هوندا) و اینفینیتی، رقابت خود را در بازار خودروهای لوکس آمریکای شمالی پی گرفته‌اند.

از مدل‌های تولید شده این شرکت می‌توان به خودروهای اینفینیتی کیو۴۵، اینفینیتی ام، اینفینیتی جی، اینفینیتی آی، اینفینیتی کیوایکس، اینفینیتی اف‌ایکس، اینفینیتی ای‌ایکس، اینفینیتی اف‌ایکس و اینفینیتی اسنس، اشاره کرد.

رنو-نیسان آلیانس

رنو-نیسان آلیانس شرکت خودروسازی ژاپنی-فرانسوی است، که از مشارکت استراتژیک دو شرکت رنو و نیسان، در سال ۱۹۹۹ تأسیس شد و هم‌اکنون از هر ۱۰ دستگاه خودروی تولید شده در جهان، یک خودرو به این شرکت تعلق دارد.

شرکت رنو-نیسان آلیانس در حال حاضر دارای بیش از ۳۵۰٫۰۰۰ کارمند است و کنترل ۷ شرکت خودروسازی اینفینیتی، رنو سامسونگ موتورز، نیسان، رنو، داتسون، داچیا و لادا را در اختیار دارد.

دفتر مرکزی این شرکت در شهر آمستردام، هلند قرار دارد و در سال ۲۰۱۲ شمار ۸٫۱ میلیون دستگاه خودرو به‌فروش رساند، که پس از شرکت‌های جنرال موتورز، تویوتا و گروه فولکس‌واگن به‌عنوان چهارمین شرکت خودروسازی جهان شناخته شد.

کارلوس غصن مدیرعامل و رئیس هیئت مدیره نیسان، سکان رهبری شرکت رنو-نیسان آلیانس را در دست دارد، که از طریق ریاستش بر این شرکت، بطور همزمان بر دو کمپانی رنو و نیسان مدیریت می‌نماید.

نیسان در ایران

خودروهای نیسان، از اواسط دهه ۱۹۸۰ وارد بازار خودروی ایران گردید. نخستین شرکتی که اقدام به مونتاژ و عرضه تولیدات نیسان نمود، شرکت پارس خودرو بود، که از سال ۱۹۸۶ تولید اتومبیل‌های نیسان پاترول را آغاز نمود.

نیسان پاترول
 

از نظر ظاهری نیز بسیار شبیه به اتومبیل جیپ ساخت آمریکا بود. تا سال ۱۹۸۰ پاترول تغییرات زیادی کرد که از جملهٔ آن‌ها می‌توان به تغییر اتاق، موتور و تجهیزات داخلی اشاره کرد؛ ولی این سال را می‌توان نقطهٔ عطفی در تاریخ تولد نیسان پاترول دانست.

در این سال تجهیزات لوکس بسیاری بر این خودرو افزوده شد، بطوری‌که از این زمان به بعد پاترول تنها یک اتومبیل بیابانی و کوهستانی نیست بلکه اتومبیلی است در چندین مدل برای سلایق مختلف. برای اولین بار پاترول دو گونه ۵ در و ۳ در، شاسی بلند و شاسی کوتاه عرضه شد، و این تغییرات و تنوع همگام با پیشرفت تکنولوژی در صنعت خودرو و بکار‌گیری آن در ساخت پاترول باعث شده که این اتومبیل به شهرت دست پیدا کند تا جایی که نیسان در کشورهایی چون انگلستان، آلمان، اسپانیا و بلژیک اقدام به برپایی خط تولید آن نمود. نیسان پاترول تاکنون در شش نسل مختلف تولید شده‌است و درسال ۲۰۱۰ آخرین نسل آن یعنی نسل ششم نیسان پاترول توسط شرکت نیسان معرفی گردید.

در ایران فقط نسل سوم پاترول معروف به سری ۱۶۰ و ۲۶۰ تولید (در واقع مونتاژ) شد. تولید این خودرو در ایران از سال ۱۳۶۴ هجری خورشیدی آغاز شد. در سال ۱۳۷۲ خورشیدی، تجهیزات بیشتری مانند هیدرولیک فرمان، کولر، رینگ پهن و گارد محافظ سپرجلو و همین‌طور زاپاس بند عقب به‌طور استاندارد توسط کارخانه به آن اضافه شد که در افزایش راحتی و همچنین زیبایی ظاهری آن سهم بسزایی داشت بطوری‌که در سالهای بعد از آن (و همچنین اکنون) دیگر در ایران یافتن نیسان پاترول بدون این تغییرات ظاهری کار مشکلی است.

در سال ۱۳۸۲ هجری خورشیدی به دلیل عدم برخورداری از سامانه انژکتور و برخوردار نبودن از استانداردهای عدم آلایندگی هوا، تولید پاترول متوقف شد و مدل جدیدتر نیسان رونیز که برخلاف پاترول فقط دارای مدل پنج در بود مجهز به سامانه انژکتور و با قدرت موتور بالاتر (و البته اختلاف قیمت قابل توجه با نیسان پاترول و گرانتر) جایگزین آن شد هرچند تا زمان توقف تولید هرگز نتوانست به رکورد محبوبیت پاترول در میان ایرانیان حتی نزدیک هم بشود.

در مجموع ۶۱۵۵۲ دستگاه نیسان پاترول در ایران تولید شد. در طول مدت تولید در ایران یکی از معدود خودروهای چهارچرخ متحرک مونتاژشده در ایران بود و از اقبال عمومی بسیار خوبی برخوردار بود. پس از توقف تولید پاترول، نمایندگی نیسان پاترول را در ایران همان کارخانه مونتاژکننده یعنی شرکت پارس خودرو در اختیار گرفت.

ایرادات موجود در نیسان پاترول

بسیاری از ایراداتی که به نیسان پاترول نسل سوم گرفته می‌شود ناشی از قدیمی بودن فناوری آن است، با این حال امکان رفع تعدادی از این ایرادات وجود دارد. بعضی از این ایرادات عبارتند از:

  • مصرف بالای سوخت در برابر خودروهای چهارچرخ متحرک دیگر، مانند رنجرور. رونیز. جیپ صحرا و…. امروزه مصرف بالای پاترول با نصب دلکوی مگنتی و شمع ایریدیوم سوزنی و همچنین فیلتر هوای اسپرت در جاده به ۹ الی ۱۲ لیتر در ۱۰۰ کیلومتر کاهش خواهد یافت که در مقایسه با سایر خودروهای شاسی بلند رقم بالایی نیست.
  • خشک بودن: با نصب کمک فنرهای گازی و همچنین فنر پارابولیک و نیز افزایش ارتفاع حداکثر شش سانتیمتر با نصب سرقامه‌های بلندتر تا حد قابل توجهی (حتی در حد خودروهای سواری مانند پراید) می‌توان پاترول را نرم کرد.
  • غیر فنی بودن ساخت آن و تبدیل کردن وانت به سواری- مدل‌های ۵ در بسیار راحت و نرم هستند و مدل‌های دو در در مقایسه با سایر شاسی بلندهای هم رده (و البته نه شاسی بلندهای جدیدتر) شاید راحت تر هم هستند.

استفاده از کلمه «غیرفنی» کاملاً بی انصافی است: موتور پاترول بسیار قوی و بی دردسر بوده و در بدترین شرایط جوی و ترافیکی می‌توانید با کولر یا بخاری روشن از یک رانندگی بی دردسر لذت ببرید.

موتور پاترول با توجه به فناوری قدیمی و سادگی و "دیجیتال نبودن" به ندرت خراب می‌شود چه موتور ایرانی ساخت مگاموتور چه موتورهای ژاپنی. هزینه تعمیر و نگهداری موتور پاترول نسبت به سایر خودروهای چهارچرخ متحرک مخصوصاً مدل‌های جدیدتر این خودروها که پیچیده‌تر هستند، بسیار پایین‌تر است. کیفیت موتور ژاپنی پاترول تا حدودی بهتر از موتور مگاموتور ساخت ایران است. گرچه موتور مگاموتور، صدای کمتری ایجاد می‌کند.

نیسان رونیز

خودرو نیسان رونیز که در اصل نیسان پالادین نام دارد که خود نسخه تغییر یافته‌ای از خودرو Xterra است، از جمله SUVهای ساخته شده بر روی پلت فرم F-Alpha نیسان است. این خودرو که در ابتدا Frontier نام داشت، پس از سری مسابقات سه‌گانه آف رود Xterra که تا سال ۲۰۰۶ توسط نیسان حمایت مالی می‌شد، به این نام نامیده شد. این خودرو در ایران با نام رونیز و توسط پارس خودرو عرضه می‌گردد.

نیسان فرانتیر ( Nissan Frontier)
 خودرویی وانت است که از سال ۱۹۹۷ تاکنون تولید شده‌است. نسل اول این ماشین که از سال ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۴ تولید می‌شده، با کد D22 شناخته می‌شده و نسل دوم این خودرو که از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۵ تولید شده است، با کد D40 شناخته می‌شود. نسل سوم هم که از سال ۲۰۱۴ تولید می‌شود و پایه و اساس خودروهای مرسدس-بنز کلاس-ایکس و رنو آلاسکا است نیز با کد D23 شناخته می‌شود.

نیسان ماکسیما (Nissan Maxima)

یکی از خودروهای شرکت ژاپنی نیسان است که از سال ۱۹۷۷ میلادی تاکنون در هفت نسل و مدل تولید می شود.مدل کنونی این خودرو اِی۳۵ (انگلیسی: A35) نام دارد و در نمایشگاه بین‌المللی خودرو نیویورک ۲۰۰۸ رونمایی و در سال ۲۰۰۹ عرضه شده است. وزن این خودرو ۱٬۴۱۰ کیلوگرم و موتور آن ۲۰۰ اسب بخار قدرت دارد.

نیسان مورانو (Nissan Murano)
 خودرویی است که از سال ۲۰۰۲ تاکنون در ژاپن و پارس خودرو تولید شده‌است. طراحی آن موتور جلو، خودرو محور جلو، خودرو چهار چرخ محرک بوده‌است.

نیسان قشقایی ( Nissan Qashqai)
یک خودروی اس‌یووی از شرکت ژاپنی نیسان است که در سال ۲۰۰۷ میلادی به بازار عرضه شده است.

طراحی و ساخت

این خودرو نخستین بار در نمایشگاه خودرو پاریس در سال ۲۰۰۶ در معرض عموم به نمایش درآمد. نیسان قشقایی نخستین محصول شرکت نیسان است که در دفتر طراحی اروپایی نیسان در شهر لندن طراحی شده، و مهندسی آن هم در مرکز فنی اروپایی نیسان در شهر کرنفیلد در منطقه بدفوردشایر در بریتانیا انجام شده است. از سال ۲۰۰۶، این خودرو در کارخانجات خودروسازی بریتانیایی نیسان (NMUK) در شهر ساندرلند در نزدیکی شهر نیوکاسل تولید می‌شود.

نام خودرو

نام خودروی نیسان قشقایی از ایل قشقایی ایل بزرگِ ترک زبان در جنوب و جنوب غربی ایران ( استان فارس ) گرفته شده است.

در بازار استرالیا، این خودرو به نام «نیسان دوالیس» (Nissan Dualis) فروخته می‌شود. علت آن احتمالاً لهجه خاص مردم استرالیا بوده که نیسان نمی‌خواسته استرالیایی‌ها نام خودرو را مانند عبارت Cash Cow تلفظ کنند!در بازار چین، این خودرو با نام CCUV به فروش می‌رسد.

خودروی نیسان قشقایی در بازار آمریکا عرضه نمی‌شود. بجای آن خودرویی به نام «نیسان روگ» (Nissan Rogue) به فروش می‌رود که علی‌رغم شباهتهای ظاهری با نیسان قشقایی، خودرویی کاملاً متفاوت است.

نیسان تینا (Nissan Teana)

خودرویی است که در سال‌های ۲۰۰۳—۲۰۰۸در ژاپن، جمهوری چین، تایلند و کره جنوبی تولید شده‌است. در حال حاضر جدیدترین نسل از این خودرو در ایران وجود دارد که به عنوان با کیفیت‌ترین خودروی ایران در سال ۱۳۹۰ انتخاب شده است. بر اساس آمار شرکت پارس خودرو در سال ۱۳۹۰ قریب ۱۵۰۰ دستگاه، سال ۱۳۹۱ حدود ۱۱۳۰ و سال ۱۳۹۲ نزدیک به ۸۵۰ نیسان تینا در بازار خودروی ایران بفروش رسیده است.این خودرو در کلاس خودرو سایز متوسط قرار گرفته است.

معرفی خودرو

نسل اول خودروی نیسان تیانا (Nissan Teana -J۳۱) در سال‌ ۲۰۰۳ در ژاپن رونمایی شده و به سرعت جایگاه خود را در بازار آسیا پیدا کرد. اما با وارد شدن نسل دوم و به روزتر این خودرو (J۳۲) در سال ۲۰۰۸ این خودرو بیشتر بر سر زبان‌ها افتاد. این خودرو با نام‌های مختلف در برخی کشورها شناخته می‌شود. این خودرو با همان نام تیانا در سال ۱۳۸۹ وارد بازار ایران شد. پارس خودرو این خودرو را به عنوان جایگزینی برای خودروی خوش نام ماکسیما و برای رقابت با حریفان سرسختی همچون تویوتا کمری، هیوندای آزرا و کیا اپیروس وارد بازار کرد. نیسان تیانا به عنوان با کیفیت‌ترین خودروی ایران در سال ۱۳۹۰ انتخاب شده است. این خودرو در دو تیپ XV و XL در بازار عرضه می‌شود که تفاوتی از لحاظ فنی و موتوری ندارند و فقط برخی از آپشن‌ها و امکانات خودرو در مدل XL حذف شده است.

نقد و بررسی فضای داخلی

فضای داخلی این خودرو از همان لحظه که وارد آن می‌­شوید نظرتان را جلب می‌کند. کیفیت بسیار خوب قطعات خودرو به همراه صندلی‌های راحت و فضای بسیار مناسب برای نشستن سرنشینان


شما باید ابتدا وارد شوید، تا بتوانید نظر دهید.